İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2018/471 K.2018/1174

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

TARAFLAR İDDİA VE SAVUNMA ÖZETİ Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kredi kullandığını, erken kapama ücreti adı altında kesinti yapıldığını, bu kesintilerin hangi hesaplama yöntemi ile ve hangi oranda yapıldığı hususunda bilgi alınamadığını, müvekkilinden erken kapama ücreti maliyeti adı altında fazla tahsil edilen 500,00-TL taleplerinin ileride kesin olarak belirlenecek ve talep artırım dilekçesi ile artırılacak tutar açısından işleyecek en yüksek faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 03.08.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile, talebini artırarak toplam 7.400,75 TL’ye hükmedilmesini istemiştir. Davalı vekili, erken kapama maliyetinin yansıtılmasının yasal düzenlemelere, bankacılık kurallarına ve ticari teamüllere uygun olduğunu, davacı tarafından imzalanan genel kredi sözleşmesinin 15.6 maddesinde erken kapama ücretinin alınabileceğinin açıkça belirtildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı bankadan genel kredi kullandığı, bu krediyi erken kapandığı ve bu erken kapama nedeniyle davalının davacıdan erken kapama maliyet ücreti aldığı konusunda ihtilaf bulunmadığı,

diğer bankalardan kredi kullanımından erken kapama halinde alınan ücret oranı ve usulüne ilişkin alınan cevaplar, aldırılan bilirkişi raporu ile ödeme şekli ve kalan vade miktarı itibariyle davacıdan 7.400,75 TL fazla erken kapama maliyet ücreti alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 6.900,75 TL'nin ıslah tarihi olan 03.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.Bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİDavalı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; itirazları üzerine alınan bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmediğini, savunma haklarının kısıtlandığını, erken kapama maliyetinin hesabında belirli bir oran olmadığını, %5 oranının somut dayanaklarının bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklı taksitli ticari kredi kullanımında tahsil edilen erken kapama ücretinin fahiş olduğu iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi kapsamında haksız olarak ve fahiş miktarda erken kapama komisyonu adı altında tahsilat yapıldığını iddia ederek haksız kesintinin iadesini istemiş, davalı banka ise, uygulamanın sözleşme ve bankacılık mevzuatına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinin 15.6 maddesinde erken ödemeye dair düzenlemeye yer verilmiştir.

Sözleşmenin anılan hükmü uyarınca, erken ödeme nedeniyle erken kapama ücreti alınacağı belirtilmiş ise de bu ücretin hangi oranlarda alınacağı veya hesap şekline dair bir düzenlemeye sözleşmede yer verilmemiştir.

Davalının alınan ücretlerin sözleşme ve bankacılık uygulamalarına uygun olduğunu savunması karşısında mahkemece, diğer bankalardan benzer türdeki kredi sözleşmelerinden kaynaklanan borcun erken ödenmesi halinde aldıkları erken ödeme komisyonu oranlarını dosyaya kazandırarak uzman bilirkişiden rapor alınmıştır.

Bilirkişi raporunda, gerekçeleri gösterilmek suretiyle, davalı bankanın davacının kredilerini erken kapatma talebi üzerine uyguladığı %7,3 oranında erken kapatma ücretinin miktarı ve oranı bankacılık uygulama ve teamüllerine uygun olmadığı,

%5 oranın makul olduğu belirtilmiştir.O halde, davalı bankanın itirazlarını da karşılayan gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi ek raporuna göre karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı gibi, davalının talebi üzerine alınan ek raporun davalıya tebliğ edilmemiş olmasının usul ekonomisi dikkate alındığında esasa müessir ve sonuca etkisi bulunmadığından davalının yerinde olmayan tüm istinaf sebeplerinin reddi gerekmiştir.Açıklanan bu gerekçelerle, HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.