İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2021/1585 K.2024/1861

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davacı şirket tarafından davalı şirkete, birim fiyatı 26.00 TL olan 725 m3 hazır beton satışı yapılmış ve söz konusu hazır betonun tamamı davalıya teslim edilmiş olduğunu, davacı şirket tarafından, söz konusu hazır betonun satışı ve teslimine istinaden "hazır beton ve işçilik" açıklamasıyla birlikte 29.06.2018 Tarihli ...

Sıra No.lu ve 22.243 TL tutarındaki fatura tanzim edilerek davalıya verildiği, davalı tarafından, fatura konusu mal kendisine teslim edildikten ve mal kendisi tarafından kabul edildikten uzun bir müddet sonra, malın hatalı olduğu iddiasıyla 16.08.2018 Tarih ve ... Sıra No.lu, 22.243-TL tutarındaki iade faturası düzenlenerek davacıya gönderildiği. Davacı tarafça davalı tarafa Kartal ...

Noterliğinin 21 Eylül 2018 tarihli. ... yevmiye numaralı ihtarnamesi gönderilerek; davalının göndermiş olduğu faturaya yasal süresi içinde itiraz ettiği ve fatura ihtarname ekinde davalıya iade edildiği. Davalının iade faturasındaki iddiasının aksine, davacı tarafından teslimatı yapılan hazır betonun ayıplı olmadığı. Davacının davalıya 25.09.2018 tarihinde tebligat gönderdiği, tebligatın davalıya tebliğ edilmesine rağmen davalı tarafından ödeme yapılmadığı.

Davalının ödeme yapmaması üzerine, 29.06.2018 Tarihli, ... Sıra No.lu ve 22.243-TL tutarındaki faturanın tahsili amacıyla talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, savunmasında özetle; davalı ile davacı şirket arasında hiçbir ticari yahut hukuki ilişki bulunmadığı. Davalı tarafından davaya konu İşlemlere kadar davacı tanınmadığı gibi davacıdan hiçbir mal veya hizmet alınmamış olduğu, menfaat temin edilmediği.

Davacı şirket, gerçek bir borçlandırıcı ilişkiye dayanmadan sahte fatura düzenlemek suretiyle, Davalıdan haksız menfaat temin etmeye çalışmakta olduğu. Davacı yan tarafından, birim fiyatı 26 TL'd en 725 m3 hazır beton satıldığı, bu betonların tamamının davalı şirkete teslim edildiği iddia edildiği, iddia olunan bu satışa istinaden davalı şirkete hazır beton ve işçilik açıklaması ile fatura tanzim edildiği.

Davacı şirket tarafından davalı şirkete herhangi bir mal veya hizmet satılmadığı, davalı şirket ile davacı şirketin herhangi bir ticari yahut hukuki İlişkisi bulunmadığı.

Davacının iddia etmiş olduğu satış akdinin nasıl kurulduğu, satışın nasıl ve hangi tarihte gerçekleştirildiği, satış konusu olan ve niteliği gereği şevki zaruri olan malın hangi vasıta araçlarıyla sevk edildiği, nerede, kime, ne zaman ve hangi yol ve usul ile teslim edildiği hususları belirsiz, ispata muhtaçtır ki davacının bu iddialarınm tamamı, kötü niyetli ve hayal ürünü olduğunu beyan etmişlerdir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; ".Tüm dosya kapsamı, taraf iddia ve savunmaları, alınan bilirkişi raporları ve bütün deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının faturaya konu hazır betonun davalıya teslim edildiğini ve/veya taraflar arasında hazır beton satışı sözleşmesinin bunduğunu yöntemince ispat etmesi gerekmektedir.

Davalı ticari defter ve kayıtlarında dava konusu faturanın kayıtlı olmadığı, davalı tarafından BA formu ile Vergi dairesine bildirilmediği, davacı tarafından sunulan dava konusu irsaliyeli faturada teslim alan ve teslim eden kısımlarının boş olduğu anlaşılmakla dava konusu faturanın tek başına davacı ticari defterlerinde kayıtlı olmasının dava konusu faturaya konu malın davalıya teslim edildiğini ispata yeterli ve elverişli olmadığına kanaat getirilmiştir.

Davacı tarafından dava dilekçesi ile açıkça yemin deliline başvurulmaması sebebiyle davacıya yemin deliline başvuru hakkı hatırlatılmamıştır.Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları dikkate alındığında davacının iddiasının yöntemince ispatlayamaması sebebiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.İtirazın iptali davalarında davalı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için alacaklının itirazında haksız ve kötüniyetli olması şarttır.

(İİK 67/2 maddesi)(Adem Albayrak/Cihat Arslan, Asliye Hukuk Davaları, Adalet Yayınevi, Ankara 2016 basım, sf. 1287 ) Dosya kapsamında davalı/borçlu tarafından davacı/alacaklının kötüniyetli olduğu ispat edilemediği..." gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.Bu karara karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, istinaf başvuru dilekçesinde özetle;Davalı şirketin sahibi ... ile yapılan whatsapp görüşmesinin örneğinin delilleri arasında mahkemeye sunulduğunu, görüşme içeriklerinin dilekçe ekinde olduğunu, bu yazışmanın son derece açık bir şekilde müvekkili şirket tarafından satılan betonun nasıl döküldüğü ile ilgili bilgi vererek ticari ilişkiyi ispat etmekteyse de mahkemece bu delilin dikkate alınmadığını, mahkemeye sunulan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/45805 soruşturma numaralı dosyasında olayla ilgili bilgi sahibi sıfatıyla ifadesi alınan ... ifadesinin de dosya ekinde olduğunu,

yine bu dosyada bilgi sahibi sıfatıyla ifadesi alınan ... ifadesinde de benzer ifadeler bulunduğunu, ...'ın işleri beğenmeyerek iptal ettiğinin sabit olduğunu, toplanan ifadelerden sonra savcılık makamının da "...Müşteki her ne kadar şüphelinin aralarında bir ticari ilişki olmaksızın sahte fatura düzenleyerek kendisini dolandırmaya çalıştığını beyanla şikayetçi olmuş ise de alınan ifadeler ve tüm soruşturma evrakı kapsamında ... ile ... arasında ticari ilişki olduğunun tespit edildiği,

faturada sehven m3 yazıldığı..." gerekçeleri ile şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, Cumhuriyet savcılığınca arada ticari ilişki olduğuna karar verilmişken davanın görüldüğü ilk derece mahkemesinin ticari ilişkinin ispatlanamadığı iddiasının hayatın doğal akışına, hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, kimsenin kendi haksız eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceğini, Emsal nitelikteki Yargıtay, 15. Hukuk Dairesi E. 2019/1984, K. 2020/62, T.

14.1.2020 kararından da anlaşılacağı üzere faturaya itiraz edilmemesinin sözleşme ilişkisini kanıtlamaz ise de sözleşme ilişkisinin kanıtlanması halinde, bu sözleşme gereğince düzenlenmiş olan ve süresinde itiraz edilmeyen faturadaki miktarın kesin olduğunu, kendilerinin de her ne kadar sözleşmeleri bulunmasa da gerek whatsapp mesajları gerek Cumhuriyet Savcılığında verilen ifadelerle ve kararla davalı ile aralarında ticari ilişkiyi kanıtladıklarını, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde dava başında delilleri arasında olan keşif deliline dayanarak betonun döküldüğü yeri de tespit edebileceğini,

zaten davalının ilk önce malı teslim aldığını kabul ederek malın ayıplı olduğu iddiası ile iade faturası gönderdiğini, akabinde ise her ne akla hizmetse ticari ilişkiyi tümden reddetmiş ancak mızrak çuvala sığmadığını, davalının ticari defterlerini düzgün tutmaması ve vergi dairesine bildirimde bulunmamasının ceremesini bizim çekmelerinin ise hayatın doğal akışına ve hukuk mantığına aykırı olduğunu, Bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, ticari satıma ilişkin faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi uyarınca iptali istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; bu karara karşı davacı vekilince, yasal süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülmüş olan istinaf nedenleriyle ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Davacı, davalıya satıp teslim ettiği betan karşılığı düzenlenen takip ve dava konusu fatura alacağının ödenmediğini ileri sürmüş, davalı ise davacı ile ticari ilişki bulunmadığını, faturanın tek başına alacağın varlığını kanıtlamayacağı, mal ve hizmet tesliminin kanıtlanması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince kanıtlanmayan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İlk derece mahkemesi karar gerekçesinde işaret edildiği üzere, davacı yanca fatura düzenlenip tek taraflı ticari defterlere kayıtlanması alacağın varlığını kanıtlamaya yetmez.

Fatura konusu mal ve hizmetin verilip teslim edildiğinin de davacı yanca kanıtlanması gerekir.Taraf ticari defter ve kayıtlarında yapılan inceleme sonucu alınan bilirkişi rapor içeriklerine göre takip ve dava konusu faturanın davalı defterlerinde kayıtlı olmadığı gibi, fatura konusu mal ve hizmetin davalıya verildiğinin ( teslim edildiğinin) davalıdan sadır imzalı sevk irsaliyesi ile kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır.

Yine celp edilen davalı Ba formları kapsamında faturanın davalı yanca bildirimi de yapılmamıştır.

Tüm bunlara göre fatura konusu mal ve hizmetin verildiğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle kurulan hüküm isabetli olup, aksi yöndeki davacı vekili istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.Davacı vekilince davalı şirket yetkilisi ile yapıldığı iddia olunun watsup yazışmalarının delil olarak sunulduğu, bu yazışmaların ticari ilişkinin varlığı ve mal teslimine ilişkin olarak kanıt olarak değerlendirilmediği ileri sürelerek karar istinaf edilmiş ise de;

söz konusu yazışmanın davacı ve davalı yetkilisi arasında olduğu sabit olmadığı gibi, davalı vekilinin 14.03.2021 tarihli bilirkişi raporuna beyan dilekçesi içeriğinde açıklandığı üzere, davacı şirket temsilcisi ve yetkilisi ile yapılan yazışma olmadığı, dava dışı ... çalışanı olan ... arasında yapılan yazışma olduğunun açıklandığı, aksinin ise davacı yanca kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır.Söz konusu yazışmaların hangi tarihte yapıldığı,

hangi tarihteki alınan hangi miktardaki ürünlere ilişkin olduğu belli olmadığı gibi, söz konusu watsup yazışmalarının davalı şirketi bağlayıcı nitelikte yazışmalar ( davalı ve davacı şirket yetkilisi veya temsilcisi) olduğu da anlaşılamamaktadır.

Buna göre davacı yanca sunulu watsup yazışmalarının HMK'nın 199. maddesi kapsamında belge ve HMK'nın 202. maddesi uyarınca delil başlangıcı olarak değerlendirilmesi mümkün olmayıp, davacı vekilinin bu konudaki istinafı da yerinde görülmemiştir.Davacı vekilinin istinaf başvuru nedenleri ile sınırlı olarak dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesi kararında ve gerekçesinde yasaya ve usule aykırılık bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair aşağıdaki hüküm verilmiştir.