İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2023/692 K.2023/657

İlk derece mahkemesince verilen ihtiyati haciz talebinin reddi kararına karşı, alacaklı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilmiş olan dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ İhtiyati haciz talep eden vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/2622 Esas, 2022/1286 Karar sayılı ilamı ile temlik eden davalı lehine İİK'nın 72/5. maddesi gereğince 25.279,976 TL kötü niyet tazminatına ve 19.959,88 TL vekalet ücretine karar verildiğini, toplam 48.418,10 TL ilama bağlı alacağın tahsili için borçlunun taşınır ve taşınmaz mallarıyla, üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ İlk Derece Mahkemesi haciz talebini değerlendirdiği 27.01.2023 tarihli ara kararında; "..Somut olayda ilamın konusunun taraflar arasındaki menfi tespit davasına ilişkin olduğu, İstanbul BAM 14. Hukuk Dairesi 2019/2622 E-2022/1286 K sayılı kararı ile davanın kabulüne ve talep eden lehine kötüniyet tazminatına ve ihtiyati haciz talep eden lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedildiği görülmüştür.

İlama konu kararın infazı için kesinleşmesinin gerektiği, kesinleşmeden infaz edilemeyecek istisnai haller içerisinde yer aldığı, feri nitelikle kötüniyet tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama gideri alacağının da asıl alacak ile aynı hükümlere tabi olduğu birlikte değerlendirildiğinde..." gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar vermiştir.Bu karara karşı, ihtiyati haciz talep eden vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ İhtiyati haciz talep eden vekili istinaf başvuru dilekçesinde.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/2622 Esas, 2022/1286 Karar sayılı menfi tespit yargılamasında temlik eden davalı lehine kötü niyet tazminatı ile vekalet ücretine hükmedildiğini, anılan kararın kesinleştiğini, buna ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı bulunduğunu, davalının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/2622 Esas, 2022/1286 Karar sayılı kararına karşı temyiz başvurusunda bulunduğunu, ancak bu istemin reddine karar verildiğini, dosyanın kesinleşme şerhine gerek bulunmadığını,

Bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına ve talebin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE Talep, İİK'nın 257 vd maddeleri uyarınca ihtiyati hacze ilişkindir.İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş; bu karara karşı, alacaklı vekilince, yasal süresi içinde istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, istinaf başvuru nedenleriyle ve kamu düzenine aykırılık yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Talep eden, Dairemizin 12.10.2022 tarih ve 2019/2622 Esas, 2022/1286 Karar sayılı ilamında, davalı yararına hükmedilen kötü niyet tazminatı ile vekalet ücretinin tahsili için ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur.

Dosya alacaklısı tarafından bu alacağın talepte bulunana temlik edildiğine ilişkin Kartal ...Noterliğinin 25.11.2022 tarihli temlik sözleşmesi dosya içerisinde bulunmaktadır. İstanbul Anadolu 8.Asliye Ticaret Mahkemesinde, temlik eden ... tarafından ...

Bankası AŞ. aleyhine açılan menfi tespit davasında mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek kötü niyet tazminatının reddine karar verildiği, talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine davacı vekilinin istinaf başvurusu Dairemizce kabul edilerek ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırıldığı ve sonuç olarak davacının takip nedeniyle 126.399,86 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilerek, 25.279,976 TL kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline, 19.959,88 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karar taraf vekillerine tebliğ edilmiş süresinde temyiz edilmemiştir. Davalı banka vekilinin sunduğu dilekçelerle, banka vekilinin vekalet süresinin dolması nedeniyle usulüne uygun tebligat yapılmadığı belirtilerek, istinaf ilamının taraflara tebliği istemiş ise de bu talep Dairemizin 30.12.2022 tarihli ek kararıyla reddedilmiş ve kesinleştirme işlemlerinin yapılması için dosya mahkemesine gönderilmiştir.

Davalı vekilinin bu ek kararı temyiz etmesi üzerine bu kez dosya temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmiştir. Yapılan incelemede anılan dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2023/833 Esas sayısı ile sırasına kaydedildiği görülmüştür. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 02.11.2021 tarih, 2021/5549 -9594 E.K.

Sayılı emsal ilamında belirtildiği üzere, taşınmaza ve buna ilişkin ayni haklara, aile ve şahsın hukukuna ilişkin ilamlar (HUMK.443/4 m.), mahkûmiyete ilişkin ceza ilamlarının tazminat ve yargılama giderlerine ilişkin kısımları, (5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 4.maddesi), kira tespit ilamları (12.11.1979 tarih 1979/1-3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı), menfi tespit davasına ilişkin ilamlar ( İİK 72. Madde), yabancı mahkeme ilamlarının tenfizi hakkındaki kararlar ( MÖHUK.

41/2 ), Sayıştay Kararları (6085 sayılı Sayıştay Kanunu 53. madde), idare aleyhine açılan haciz veya ihtiyati haciz uygulamaları ile ilgili davalarda verilen kararlar (2577 sayılı İYUK28/1) kesinleşmeden takibe konu edilemezler.

Talep konusu ilam menfi tespit istemine ilişkin olup, ilamın kesinleştiğine ilişkin şerhin bulunmadığı, bu tür bir tartışmanın ihtiyati haciz talepli dosyada yapılamayacağı ve Yargıtay incelemesinin beklenmesi gerektiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi karar ve gerekçesi yerindedir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerde yer verildiği üzere, davaya konu ilamın kesinleşmeden takibe konulmayacağı anlaşıldığından mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, HMK'nın 353/1.b.1 ve İİK'nın 258/3 maddeleri uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.

KANUN YOLU

HMK'nın 362/1.f ve İİK'nın 258/3. maddeleri uyarınca karar kesindir.