İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2026/1531 K.2026/1037

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kiracısı olduğu AVM'deki taşınmaz için 10.000,00 Euro bedelli teminat mektubu verdiğini, kullanılan kısmının 7.000,00 Euro olduğunu, teminat mektubunun haksız paraya çevrildiğini belirterek teminat bedelinin iadesini, fazla teminat miktarının iadesini, kur farkı zararını ve değer kaybının tazminini talep etmiştir.

İlk derece Mahkemesince; uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklandığı kanaatiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; taraflar arasında derdest davalar bulunduğunu, görevsizlik yerine derdestlik nedeniyle ret kararı verilmesi gerektiğini, dava dilekçesinin tebliğ edilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklı teminatın iadesine ve kur farkı ile değer kaybı zararına ilişkin zararın tazmini talepli bir davadır.

Mahkeme davaya konu çekişmenin kira ilişkisinden kaynaklandığı kanaatiyle Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu kabul ederek görevsizlik kararı vermiştir.

HMK'nın 4/a maddesi gereğince kiralanan taşınmazların İcra İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu olan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığı, görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu anlaşılmıştır.Derdestlik dava şartının görevli mahkemece incelenmesi gerekli olup dilekçeler aşamasının görevli mahkemece tamamlanması usule aykırı olmadığından bu yöndeki istinaf sebebi yerinde değildir.Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargı organlarınca yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerektiğinden istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.