İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2024/2863 K.2025/1574

Taraflar arasındaki davada İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi ile İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, Konut Sigorta Sözleşmesinden Kaynaklanan Rücuan Tazminat. İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesince, "...Dava konusu somut olayda dava dışı ...'ya ait "... mh. ... sk. No:... D:... -... ada - ... PARSEL Arnavutköy/İSTANBUL" adresinde bulunan taşınmazı için davacı sigorta şirketince ...

Sigorta Poliçesi düzenlendiği, 09-10/07/2022 tarihinde gerçekleşen yoğun yağış sonucu daire giderlerinden pis suyun geri tepmesi sebebiyle dava dışı sigortalı taşınmazda zarar meydana geldiği, meydana gelen fiilin davalı idare açısından davaya konu olduğu, her iki tarafın da tacir konumunda olduğu, dolayısıyla eylemin tacirin iş yürütümündeki fiilinden kaynaklı zarardan dolayı davalı açısından irdelenmesi gerektiği, yine uyuşmazlığın TTK 1472 ve devamı maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla asliye ticaret mahkemeleri görevli olduğu ..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi İse, "...Davacının dava dışı sigortalısının gerçek kişi olduğu, dava dışı gerçek kişinin sürekli ikametgahı olan konut adresi ile ilgili olan uyuşmazlığın uyuşmazlığın, haksız fiilden kaynaklandığı ve genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği ..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.Somut olayda; uyuşmazlık 6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın davalıdan rücuan tahsili isteminden kaynaklanmaktadır.TTK'nın 1472. maddesinde düzenlenen halefiyet, yasal, sınırlı ve cüz’î halefiyet niteliğindedir.

Bu maddeden doğan halefiyet hakkına istinaden açılan veya açılacak olan dava, esas itibariyle sigortalının, kendisine zarar verene karşı açacağı tazminat davasının, onun halefi sıfatıyla sigortacı tarafından açılmasıdır. TTK'nın 1472. maddesi uyarınca sigortacı, sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren yerine geçer ve dava, tazmin ettiği bedel nispetinde sigortacıya intikal eder.

Bu şekilde sigortalısının haklarına halef olan sigorta şirketinin, ödediği tazminat miktarınca hukuken sigortalı yerine geçerek açtığı rücû davası, aslında bir tazminat davası olup, bu niteliği itibariyle aynı zamanda şahsî nitelikte bir eda davasıdır. Burada sigortacı, sigorta ettiren yerine geçtiği için şahsî ve rücûen ödediği bedelle sınırlı olduğundan dolayı da cüz'î haleftir.

Sigortacının, sigortalıya ödediği tazminat oranında sigortalının yerine geçeceği ve onun kanunî halefi olacağı, ilke olarak 31.03.1954 gün ve 1953/18 E., 1954/11 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtilmiştir.17.01.1972 tarih ve 1970/2 E., 1972/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da sigortacının, zarara sebebiyet veren aleyhinde açtığı rücû davasının, kanundan doğan halefiyete dayandığı ve halef olanın, halefiyet yolu ile nasıl bir hak iktisap etmiş ise o hakka sahip olacağı vurgulanmış; velhasıl sigorta ettirenin ne hakkı varsa bunların, şartları gerçekleşince sigortacıya geçeceği;

sigortacının, sigorta ettirenin bütün def’ilerini üçüncü şahsa karşı ileri sürebileceği ve Türk Borçlar Kanununun 49 ve devamı maddelerine de dayanabileceği; tabiatıyla sigorta ettirenin olayda dava hakkı yoksa, sigortacıya da bu yönde bir hakkın intikal etmeyeceği açıklanmıştır.Somut olayda davacı sigorta şirketi, dava dışı sigortalıya ödemiş olduğu tazminat bedelini rücuan davalıdan tazmini talebinde bulunmuş olup dava dışı sigortalının davalı kurumun sorumluluğu kapsamında evini su basması nedeniyle tazminat ödendiği, sigortalının gerçek kişi olduğu, sigortalının tacir olduğuna dair dosyaya yansıyan bir bilginin bulnmadığı,

uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanmış olmasına göre halefiyet ilkesi gereği davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere.