İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2024/1752 K.2024/1933

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353.maddesi gereğince dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili tarafından 23/02/2024 tarihli ihtiyati tedbir talebinde. İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2024/10 D.İş dosyasından alınan ihtiyati haciz kararı sonrasında Müvekkili şirketin uğradığı zararlar sebebiyle şimdilik H.M.K.

Madde 107 gereğince ile 377.580,00 - USD ile 2.640,00 - TL (yed-i emin masrafı) Maddi tazminat , (23.02.2024 tarihinde merkez bankası 1 USD: 31.10TL olmak üzere 11.742.738- TL+ 2.640-TL toplam 11.748.018-TL ) ve 500.000,00 TL Manevi tazminat ve söz konusu ihtiyati haciz dosyasına davalı tarafından yatırılan teminata üzerine teminatsız tedbir konulmasını talep etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; "...Dava, ihtiyati haczin uygulanması dolayısıyla maddi manevi tazminat talebine ilişkin olduğu, ihtiyati haciz kararı dolayısıyla İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/10 D.iş sayılı dosyasıyla davalıdan alınan teminatın ihtiyati haciz kararı dolayısıyla zarara uğrama ihtimali olanların zararlarının karşılanmasına yönelik alınmış olduğu açık olup İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/10 D.iş sayılı dosyasında teminatın iade edilmesi durumunda hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ya da tamamen imkânsız hâle geleceği değerlendirilmekle ve davacı tarafça yaklaşık ispat ölçüsü sağlanmış

olmakla HMK m.389 vd maddelerine uygun olarak davalı tarafça İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/10 D.iş sayılı dosyasına yatırılan teminatın davalıya ödenmemesi için maddi tazminat dava değeri olan 11.748.018-TL üzerinden %15 teminat ile ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebinin kabulüne karar vermek gerekmiş ve ...1- Davacı tarafın İHTİYATİ TEDBİR TALEBİNİN KABULÜ ile;

maddi tazminat dava değeri olan 11.748,018-TL'nin %15'i olan 1.762.202,70-TL teminatın yatırılması halinde İSTANBUL 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2024/10 DEĞİŞİK İŞ SAYILI DOSYASINA YATIRILAN TEMİNATIN DAVALIYA ÖDENMEMESİ İÇİN İHTİYATİ TEDBİR KARARI VERİLMESİNE,..." karar verilmiştir. Verilen karara karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davalı vekili istinaf dilekçesinde.

İhtiyati tedbir koşullarının oluşmaması sebebiyle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi gereğince istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır Dava. Haksız haciz iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 389. maddesinde; “(1) Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme sebebiyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

(2) Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

2004 sayılı İİK’nın 259/1. maddesinde, ihtiyati haczin haksız çıkması halinde, borçlunun ve üçüncü kişilerin bu yüzden uğradıkları bütün zararlardan alacaklı sorumlu olup somut uyuşmazlıkta, İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2024/10 D.İş dosyasından alınan ihtiyati haciz kararı sebebiyle HMK.389. madde koşulları oluştuğundan ilk derece mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesi doğru olup, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerekir.Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre,

ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, ara kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

22/05/2024