İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2025/1653 K.2025/2204

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353. maddesi gereğince dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde. Mahkemece yapılacak bilirkişi incelemesi ile haczedilen elbiselerin dava tarihindeki değerinin tespiti ile davanın belirsiz alacak davası olduğu ve bilirkişi tarafından tespit edilecek değerin talep talep arttırım dilekçesi ile taraflarından talep edileceği göz önüne alınarak 100.000 TL'sının davalıdan, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline,

mahkemece yapılacak bilirkişi incelemesi ile haczedilen elbiselerin haciz tarihinden dava tarihine kadar defalarca yapılabilecek satışları suretiyle müvekkilinin elde etmekten mahrum kaldığı yaklaşık olarak 600.000 TL olan karların tespiti ile davanın belirsiz alacak davası olduğu ve bilirkişi tarafından tespit edilecek değerin talep arttırım dilekçesi ile taraflarından talep edileceği göz önüne alınarak 10.000 TL'sının davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline, müvekkilimin ticari defterlerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile müvekkilimin tahmini olarak 1.000.000 TL işletme gelir kaybı,

maddi zararının tespitini, davanın belirsiz alacak davası olduğu ve bilirkişi tarafından tespit edilecek değerin talep talep arttırım dilekçesi ile taraflarından talep edileceği göz önüne alınarak 10.000 TL'sının davalıdan gelir kaybının yaşandığı dönemlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline, müvekkilinin uğramış olduğu manevi zararların tazmini amacıyla davalı tarafça müvekkiline 200.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde.

Huzurdaki davanın TTK.nun 4/1. maddesi kapsamında sayılan mutlak ticari davalardan olmadığını, bir davanın nispi ticari dava kabul edilmesi için de her iki tarafın da tacir olması ayrıca uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olmasının gerektiğini, huzurdaki davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davanın görevli mahkemede açılmış olması dava şartı olup davanın her aşamasında re'sen değerlendirilmesi gerektiğinden davanın esasına girilmeden davanın görevsizlik sebebi ile usulden reddine karar verilerek görevli mahkemenin İstanbul Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince.

"Görevli mahkeme İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan mahkememizin görevsizliği sebebi ile dava şartı yokluğundan HMK 114/1c ve 115/2 maddeleri gereği davanın usulden REDDİNE, HMK 20. Maddesi gereği kanun yoluna başvurulmayarak kararın kesinleşmesi halinde kesinleşme tarihinden itibaren, kanun yoluna başvurulur ise red kararının tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık kesin süre içerisinde taraflardan birinin talebi halinde dosyanın görevli İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, aksi takdirde mahkememizce davanın açılmamış sayılmasına dair re'sen karar verilmesine,

Harç ve yargılama gideri hakkında görevli mahkemece karar verilmesine, davaya başka mahkemede devam edilmediği takdirde HMK 331/2 Maddesi gereği talep halinde harç ve yargılama gideri hakkında mahkememizce karar verilmesine, " karar verilmiştir. Verilen karara karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Davalı vekili istinaf dilekçesinde. Usulden reddolunan davada lehlerine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğini ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi gereğince istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava; haksız hacizden kaynaklanan tazminat davasıdır. İlk derece mahkemesince verilen kararın 3. maddesinde 6100 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde yargılama giderleri hakkında karar verilmiş olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf talebi yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre; kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.