KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2019
- Dosya no
- 2019/540
- Karar no
- 2019/686
- İncelenen kararın mahkemesi
- İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 11/07/2017
- Numarası
- 2016/844 Esas - 2017/828 Karar
- Davanın konusu
- Destekten Yoksun Kalma Tazminatı (Trafik Kazasından Kaynaklanan
Karar Metni
1.774 kelime·9 dk okuma
Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.
24/12/2015 tarihinde, müvekkillerinin murisi ...'ın kullandığı ... plakalı motosikletin önüne çıkan köpeğe çarpması ve devrilmesi ile meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini, motosikletin davalı nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, müvekkillerinin bu olay nedeniyle destekten yoksun kaldıklarını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması koşulu ile toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın 24/12/2015 tarihinde meydana geldiğini, kaza yapan motosikletin müvekkili nezdinde 21/07/2015 - 07/07/2016 dönemleri arası ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, yeni ZMSS Genel Şartları A.6.d maddesine göre destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminat taleplerinin teminat dışı olduğunu iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; davacıların desteğinin tam kusurlu, tek taraflı kaza yapması nedeniyle 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni ZMSS Genel Şartları gereğince teminat dışı olduğundan davacıların davasının reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacılar vekili istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle.
01/06/2015 tarihli yeni ZMSS Genel Şartlar'ının 26/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6704 sayılı Kanun'un, KTK'nın 92.maddesinde yaptığı değişiklik ile gerçekleştiğini, kazanın ve ZMSS poliçe düzenleme tarihinin Kanun'un yürürlüğünden önce olduğunu, dolayısıyla davacıların tazminat taleplerinin ZMSS teminatı kapsamından olduğunu, kararın bu nedenle usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.
HMK'nın 355.maddesi gereğince, kamu düzeni ve istinaf sebepleriyle sınırlı olmak üzere yapılan inceleme sonucunda: Dava, TBK'nın 53/3 maddesi kapsamında trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesi gereğince, aynı kanunun 85. maddesinde belirtilen, bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda, poliçe limiti dahilinde işletenin sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırılması zorunludur.
Türk Ticaret Kanunu’nun 1425. maddesine göre sigorta poliçesi, tarafların haklarını, temerrüde ilişkin hükümler ile genel ve varsa özel şartları içerir. Yeni Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Genel Şartlar'ın C.10. maddesi ile 12/08/2003 tarihli ve 25197 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları yürürlükten kaldırılmıştır. Yeni Genel Şartlar'ın C.11 maddesine göre Genel Şartlar, yürürlük tarihi olan 01.06.2015 tarihinden sonra akdedilmiş sözleşmelere uygulanacaktır.
Bunun sonucu olarak artık eski Genel Şartlar'ın, yeni genel şartların yürürlük tarihinden sonra düzenlenen poliçelerde uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Somut olayda, poliçenin, ZMMS Genel Şartlar'ının yürürlüğe girdiği tarihten sonra, 07/07/2015 günü tanzim edildiği, kazanın da 24/12/2015 tarihinde gerçekleştiği görülmektedir.
Davacıların desteği sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araçla tam kusurlu ve tek taraflı olarak meydana gelen trafik kazasında ölmesi sonucu destekten yoksun kaldıkları iddiası ile davacılar, murisin kullandığı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan davalı şirketten destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmuşlardır.
Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları'nın A.3. maddesine ve A.5. maddesinin (ç) bendine göre ancak üçüncü kişinin ölümü dolayısıyla destek zararları, destekten yoksun kalma (ölüm) teminatı kapsamındadır. Bunun sonucu olarak, sigortacı ya da Güvence Hesabının destek zararlarından sorumlu olması için motorlu aracın işletilmesi sırasında mutlaka ölen kişinin üçüncü bir kişi olması gerekir.
İşletenin eylemlerinden sorumlu olduğu sürücünün üçüncü kişi olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Yine Genel Şartlar'ın A.6. maddesinin (d) bendinde destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri, teminat kapsamı dışında tutulması nedeniyle sürücünün asli kusuruna isabet eden destek tazminatı sigorta teminatı kapsamında değildir.
Kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanunu’nda da sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerini sigorta teminat kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmadığı ve kapsama giren teminat türleri arasında bulunmamasına göre, başvuru sahibinin desteğinin kusuruna denk gelen destek tazminatını talep etme hakkı bulunmamaktadır.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartlar'ının yürürlük tarihinden sonraki kazalarda, bu tarihten sonra düzenlenen poliçeler ile ilgili verdiği kararlar da bu yöndedir. Bu bağlamda.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasay uygun bulunduğundan, davacıların vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi, E. 2019/540, K. 2019/686, 12 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama