KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2020
- Dosya no
- 2019/952
- Karar no
- 2020/717
- İncelenen kararın mahkemesi
- İSTANBUL ANADOLU 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 24/10/2017
- Numarası
- 2013/466 Esas- 2017/1006 Karar
- Davanın konusu
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
Karar Metni
789 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; hatır yolcusu olarak içinde bulunduğu, sürücü ...'un yönetimindeki ... plakalı kamyonetin önünde seyreden bir kamyona arkadan çarpması nedeniyle davacının ağır şekilde yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde sürücü ...'un asli ve tam kusurlu olduğunu belirterek toplam 10.000 TL maddi tazminatın kaza tarihi 30/11/2012 itibariyle avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davalı ...
Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan ... plakalı aracın trafik sigortası teminatıı altında olduğunu, kusur oranlarının ve davacının gerçek zararının bilirkişi tarafından tespit edilmesi gerektiğini, tedavi giderlerinin SGK'dan talep edilmesi gerektiğini, temerrüde düşürülmedikleri için işlenmiş faiz talep edilemeyeceğini açıklayarak davanın SGK’ya ihbarı ve davanın reddini talep etmiştir.
İhbar olunan SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının SGK'ya herhangi bir başvurusunun olmadığını, açılan davanın reddini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, iş göremezlik bedeli 42.097,83 TL, bakıcı gideri 975,93 TL, yol gideri 800,00 TL olmak üzere toplam 43.873,76 TL alacağın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının tedavi giderlerine yönelik tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinde özetle, hesaplanan tazminattan hatır indirimi yapılmasının usulsüz olduğunu, tedavi giderlerine ilişkin hesaplama yapılmamasının da hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Hatır taşıması savunması itiraz değil def'i’dir. Alacağın talep edilebilirliğini engelleyici işlev gören def'iler ancak dilekçelerin teattisi aşamasında ileri sürülebilir ve ileri sürülmemesi durumunda dosya kapsamından anlaşılsa dahi bu husus mahkemece re’sen nazara alınamaz (Yargıtay 17 HD.2017/2554E. 2019/9738 K. Sayılı kararı ve benzer nitelikteki kararları) Somut olayda davalı vekili cevap dilekçesinde hatır taşımasına ilişkin savunmada bulunmamıştır.
Bu durumda hesaplanan sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatından yüzde 15 oranında hatıra indirimi yapılmış olması doğru olmamıştır. Bu yöne ilişkin istinaf itiraz yerindedir. Davalı vekilinin tedavi giderlerine ilişkin istinaf itirazlarının değerlendirmesinde ise, kaza tarihi itibariyle tedavi giderlerinden sorumluluk 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumuna tahmil edilmiştir.
Bu nedenle belgeli tedavi giderlerinden mütevellit davalı sigorta şirketinin sorumluluğu bulunmamaktadır. Kaldı ki tedavi giderleri Bağkur tarafından karşılanmıştır.
Belgesiz tedavi giderlerine ilişkin yapılan değerlendirmede ise, her ne kadar yol gideri hesaplanmış ise de gidiş gelişler esnasında yemek vesair ihtiyaçlar nedeniyle sarfedilmesi olağan olan ve belgeye bağlanması gerekmeyen diğer giderlere ilişkin-ıslah dilekçesindeki talep doğrultusunda-değerlendirme yapılmamış olması doğru olmamıştır.
O halde düzeltilerek yeniden esas hakkında kararla bilirkişi raporunda geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı olarak hesaplanan 49.526,86 TL ile birlikte dairemizce BK’nın 50/2. maddesi uyarınca kadri matuf olarak takdir edilen yol giderine ilaveten 800 TL belgesiz tedavi giderleri hüküm altına alınarak aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi, E. 2019/952, K. 2020/717, 9 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama