İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/1955 K.2022/1230

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 54. ve 56. maddeleri kapsamında, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "1-Maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, 2-Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü İle, takdiren 15.000 TL manevi tazminatın davalı ... Pazarlama'dan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine, "karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin ayakkabı mağazasında satış görevlisi olarak çalıştığından tüm gün ayakta durmak zorunda olduğunu, maluliyet raporunda bu hususun dikkate alınmadığını, bu nedenle maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde bütün kusurun davalıya ait aracın sürücüsününde olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından. 28/01/2016 tarihinde, davalı ... Sigorta AŞ.'nin ZMS sigortacısı ve davalı ... Pazarlama Dağıtım Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin maliki - işleteni olduğu aracın park yerinden geri geri gelirken yaya konumundaki davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğu.

28/03/2016 tarihinde açılan işbu davada, davacı tarafça, belirsiz alacak davası kapsamında 1.000 TL maddi tazminat ve 50.000 TL manevi tazminat talep edildiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 23/10/2019 tarihli raporunda; kazanın meydana gelmesinde yaya konumundaki davacının %25, dava dışı sürücünün %75 oranında kusurlu oldukları mütalaa edilmiştir.

Yine kaza tarihinde Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve karara dayanak yapılan Marmara Üniversitesi İstanbul Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalının 10/12/2018 tarihli raporunda; kaza nedeniyle davacının %6 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 9 ay olacağı mütalaa edilmiştir. Her iki raporun yapılan incelemesinde; raporların, HMK'nın 279.

Maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, dosya kapsamına uygun, denetim ve hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, davacı vekilinin kusur ve maluliyete yönelik itirazları kabule şayan görülmemiştir.

Davacı vekilinin manevi tazminata az olduğuna yönelik itirazlarına gelince; kazanın oluş şekli, kusur oranları, davacının yaralanmasının niteliği ve maluliyet oranı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile TBK'nın 56. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacı bir bütün olarak değerlendirildiğinde.

Mahkemece, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının, manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun düşmediği ve az olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, bu yöne ilişkin itiraz kabul edilerek, takdiren 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekmiştir. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, davanın esası hakkında aşağıdaki şekilde yeniden hüküm oluşturulmuştur.