İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/273 K.2022/540

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Sigorta AŞ'ye Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı ... plakalı aracın davacı ...'ya çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası niteliğinde 500,00 TL bakıcı ve tedavi gideri, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

9/5/2019 günü sunduğu dilekçeyle talep edilen sürekli iş göremezlik tazminatını 19.186,92 TL'ye, talep edilen geçici iş göremezlik tazminatını ise 22.410,09 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; toplanmasını istediği kanıtları bildirerek davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 19.254,61 TL'nin davalıdan tahsil edilerek davacı adına velileri ... ve ...'ya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili dilekçesinde özetle.

Adli Tıp Kurumu raporuna göre 6 ay geçici iyileşme süresi saptanan davacının hem geçici iş göremezlik tazminatı hemde geçici iş göremezlik döneminde bakıcı gideri talep etme hakkı varken reddine karar verilmesinin hukuka ve Kanuna aykırı olduğunu, küçük çocukların efor kaybı olarak geçici iş göremezlik tazminatı isteyebileceğini, kazaya neden olan otobüsün ticari olmasından ötürü avans faizine hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 355'inci maddesi kapsamında ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar tazminatı istemine ilişkindir. Davacı vekilinin geçici iş göremezlik (efor kaybı) tazminatı isteminin reddine ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde.

HMK'nin 341/2’nci maddesine göre miktar veya değeri üçbin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Aynı kanunun 341/4'üncü maddesi uyarınca alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü üç bin Türk Lirasını geçmeyen taraf, istinaf yoluna başvuramaz. Ayrıca anılan Kanunun ek 1'inci maddesinin 1'inci fıkrasında.

"200'üncü, 201'inci, 341'inci, 362'nci ve 369'uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298'inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz." hükmünün yanı sıra, aynı maddenin 2'nci fıkrasında. "200'üncü ve 201'inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341'inci, 362'nci ve 369'uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır." biçiminde düzenlemeler bulunmaktadır.

İlk derece mahkemesinin hükmünü verdiği 2019 yılı için HMK'nin 341/2'nci maddesinde öngörülen istinaf başvuru sınırı, aynı Kanunun ek 1/1-2'nci maddesi uyarınca her takvim yılı başından geçerli olmak üzere yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle hesaplandığında 4.400,00 TL olacaktır.

İstinaf kanun yoluna başvurusuna konu davada; davacı vekili geçici iş göremezlik (efor kaybı) zararına ilişkin talep sonucunu 3.223,17 TL'ye yükseltmiş, ilk derece mahkemesince geçici iş göremezlik (efor kaybı) zararı tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, istinaf kanun yolu başvurusuna konu geçici iş göremezlik (efor kayı) tazminatı isteminin reddine hükmün, 2019 yılı için öngörülen kesinlik sınırının altında kaldığının anlaşılması ve HMK'nin 341/2'nci maddesi karşısında istinaf başvurusuna konu hükmün incelenmesine yasal olanak bulunmadığından, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. Davacı vekilinin diğer hükümlere yönelik istinaf başvurusunun incelenmesine gelince.

Marmara Üniversitesi İstanbul Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı/Kliniği öğretim üyeleri tarafından düzenlenen raporda; davacı ...'nın 8/1/2014 günü geçirdiği trafik kazası nedeniyle oluşan sağ femur şaft kırığı arızasının, Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre %2,1 oranında meslekte kazanma gücü kayıp oranına neden olacağı, tıbbi iyileşme (geçiçi iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 6 ay olduğu,

Muayene Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 12'nci maddesi kapsamında başka birinin sürekli bakımına muhtaç olma hallerinden herhangi birine sahip olmadığından geçici veya sürekli bakıma muhtaç olmadığı bildirilmiş, hesap bilirkişisi tarafından davacının geçici iş göremezlik (efor kaybı) zararının 3.223,17 TL, sürekli iş göremezlik (efor kaybı) zararının ise 19.186,92 TL, ek raporda ise sürekli sakatlık (efor kaybı) zararının 19.254,61 TL olduğu belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan Marmara Üniversitesi İstanbul Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı/Kliniği öğretim üyeleri tarafından hazırlanan rapor içeriğinde, geçici veya sürekli bakıma muhtaç olmadığı belirtilen davacı ... lehine bakıcı gideri tazminatına hükmedilmemesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak.

Poliçe içeriğinden ve Bayrampaşa İlçe Emniyet Müdürlüğünden getirtilen kayıtlardan kazaya karışan ... plakalı aracın otobüs olduğunun anlaşılması karşısında, dava dilekçesinde ticari faiz talebinde bulunan davacı lehine ticari faize hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmolunması yerinde olmamıştır.

28/03/2022