İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/2021 K.2023/914

Taraflar arasında görülen davada verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu trafik sigortası olmayan ... plaka sayılı otobüsün, 07/01/2015 tarihinde yapmış olduğu trafik kazasında, müvekkilinin yaralanarak işgücü kaybına uğradığını belirterek şimdilik 3.000 TL daimi sakatlık tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, davanın kanıtlanamadığı gibi alınan raporda davacının sürekli maluliyet tayinine mahal olmadan tamamen iyileştiği, dolayısıyla sürekli iş göremezlik maddi zarar şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, maluliyetin bulunmadığına dair düzenlenen raporun kabulünün mümkün olmadığını, Uludağ Üniversitesince düzenlenen 24/09/2020 tarihli raporda, engellilik halinin bulunduğunun tespit edildiği ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, ATK Genel Kurulundan rapor alınmadan sonuca gidilmesinin doğru olmadığını, kararın eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Dava, 07/01/2015 tarihinde gerçekleşen trafik kazasından kaynaklı sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince dosyaya kazandırılan Uludağ Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığında görevli adli tıp uzmanları tarafından düzenlenen 15/12/2016 tarihli raporda, kaza tarihinde geçerli olan 27021 sayılı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yapılarak maluliyet tayinine mahal olmadığına dair görüş bildirildiği, daha sonradan ATK'dan rapor alındığı,

ön rapordaki eksiklikler ikmal edilmek suretiyle düzenlenen 11/06/2022 tarihli raporda, sözü geçen 15/12/2016 tarihli rapor da değerlendirilerek maluliyet tayinine mahal bulunmadığına ilişkin aynı yönde mütalaada bulunulduğu (meslekte kazanma gücü kayıp oranının, kaza tarihinde yürürlükte olan bir diğer yönetmelik olan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliğine dayalı olarak belirlenmesinin teknik açıdan mümkün olmadığı mütalaasıyla, bu yönetmeliğe dayalı rapor düzenlenmesi talepleri ATK tarafından yerine getirilememektedir);

her ne kadar davacı tarafından sunulan 24/09/2020 tarihli raporda %13 oranında maluliyet bildirilmiş ise de, bu raporun, kaza tarihinde geçerli olmayan engellilik Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkındaki Yönetmeliğe dayalı olarak düzenlendiği, dolayısıyla hükme esas alınan bilirkişi raporlarıyla çelişki oluşturacak nitelikte olmadığı, mahkemece, maluliyet tayinine mahal bulunmadığına dair raporlara dayalı olarak karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.