İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/505 K.2025/645

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 04/06/2016 tarihinde davalı ...'e ait, ...'in sürücücü, davalı ...

Şirketinin sigortacısı olan ... plakalı aracı ile yaya ...'e çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonucu davacının yaralanması ile zarar meydana geldiğini belirterek tedavi giderleri için 100 TL maddi tazminatın, iş göremezlik nedeni ile 1.000 TL maddi tazminatın, davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili, 100.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili16/01/2021 tarihli dilekçesinde ise 2.224,69 TL geçici iş göremezlik nedeniyle kazanç kaybı, 13.209,70 TL sürekli iş göremezlik nedeniyle kazanç kaybı ve 637,74 TL tedavi/bakıcı gideri olmak üzere toplam 16.072,13 TL maddi tazminatın (sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkile ödenmesine" şeklinde ıslah ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, davaya konu talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince; davacının maddi tazminat davasının kabulü ile.

2.224,69 TL geçici iş göremezlik, 13.209,70 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 637,74 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 16.072,13 TL tazminatın davalılardan müştereken ve mütesilsilen ( davalı ... poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla), davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihinden itibaren, davalı ... yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz işletilerek alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile.

12.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili cevap ve katılma yoluyla istinaf dilekçesinde, mahkemece alınan maluliyet ve hesap bilirkişi raporlarına, itirazlarını tekrar ettiğini, maddi tazminat miktarının eksik hesaplandığını, müvekkilinin kazada kusuru bulunmadığını, müvekkilinin yaralanma seviyesi, uzun süre tedavi görmesi, sevdiği mesleği geliştiremeyeceği gibi hususlar gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük kaldığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkili ...'in idaresindeki ... plakalı araç ile dolmuştan inen karşıdaki minibüse koşan davacı ... aracın ön camına düşmesi ile kazanın gerçekleştiğini, davacının dikkatsiz bir şekilde yaya yollarında geçitlerde veya zorunlu hallerde taşıt yolu üzerinde trafiği tehlikeye düşürecek davranışlarda bulunmak kuralını ihlal ederek kazanın vuku bulmasına sebebiyet verdiğini, neticede dosyada verilen kararda müvekkilinin %25 oranında kusurlu bulunmasının hatalı olduğunu, davacının kazada tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin %25 oranında kusurlu bulunduğu bir kazada 12.000 TL manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu,

ceza dosyasında alınan raporlarda yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğunu, sakatlık oranının %3 olduğu kanaatine varıldığını, düzenli bir aylık geliri bulunmadığını, bir hesaplama yapılacaksa genel şartlarda yer alan TRH 2010 hayat tablosuna ve 1.8 teknik fazie göre hesaplama yapılması gerektiğini, maddi tazminat davacıya, sigortacı şirket tarafından trafik sigortası limiti dahilinde ödendiğinden müvekkilinin bu yönden sorumluluğu bulunmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece alınan 13/11/2017 tarihli kusur bilirkişi raporuna göre davacının % 75, davalı sürücünün ise % 25 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği görülmektedir.

Bu durumda Mahkemece alınan kusur raporunun kaza tespit tutanağı ve olayın oluşuna uygun düştüğü nazara alındığında kusura yönelik istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.Yargıtay 17. (kapatılan) ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih ve 2019/40 (E) - 2020/40 (K) sayılı kararı sonrasında vermiş olduğu güncel kararları gereğince tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/6135 E. ve 2022/10604 K., 2021/16078 E. ve 2022/10550 K.,

2021/13398 E. ve 2022/10498 K.,Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2020/2598 E. ve 2021/34 K., 2019/3713 E. ve 2020/2420 K. sayılı kararları). Bu nedenle, Anayasa Mahkemesi iptal kararı gereğince genel şartlarda belirtilen 1,8 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılması olanaklı değildir.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 08/01/2021 tarihli aktüerya bilirkişi raporunun davacı için belirlenen kalıcı maluliyet oranı, geçici maluliyet süresi, kaza tarihindeki yaşı, geliri esas alınarak, PMF-930 yaşam tablosu ve progresif rant formülüne göre düzenlendiği ve tazminatın belirlendiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle kaza tarihine göre usul, yasa, Yargıtay içtihatları ile belirlenmiş hesaplama yöntemine göre tazminat hesabı içeren aktüerya raporunun hükme esas alınmasında ve sigorta şirketinin poliçe limitiyle sorumluluğunun belirtilmesinde yargılama giderlerine ilişkin ayrıca muafiyet olmadığından verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından bu hususa değinen istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir.

Yine, aktüer bilirkişi raporuna esas alınan davacının maluliyetine ilişkin sağlık kurulu raporunda davacının kaza sonrası tedavilerine ilişkin kayıtlar ve raporlar irdelenerek, tazminata konu olay ve bu olay nedeniyle davacının yakınma ve muayene bulguları açıklanarak değerlendirme yapılmasına ve bu suretle kaza ile maluliyet arasında uygun nedensellik bağının kurulmasına, raporun kaza tarihine göre uygun yönetmelik hükümlerine göre ve yetkili heyetçe ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli olarak düzenlenmiş olmasına göre; bu konulardaki davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde olmayıp kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Karayolları Trafik Kanunu'nda manevi tazminat konusunda özel bir düzenleme yapılmadığından trafik kazası nedeniyle oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat talep edilmesi halinde TBK'da manevi tazminata ilişkin hükümler uygulanacaktır.

TBK'nın "manevi tazminat" başlıklı 56/1.maddesine göre, "Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir." TBK’nin 56/1. maddesi gereğince, hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur duygusunu doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır.

Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın miktarı onun amacına göre belirlenmelidir.Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır.

Hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.Manevi tazminat takdir edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davacının uğradığı zararın kapsamı, davalının sorumluluğunun niteliği, kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de göz önünde tutularak,

meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir.Bu açıklamalara göre, kazanın oluş şekli, kusur durumu, davacının yaralanması, maluliyet oranı ve iyileşme süresi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, TBK'nin 56/1.maddesi kapsamında davacı lehine verilen manevi tazminat miktarı, manevi tazminat müessesinin amacına ve hakkaniyete uygundur.

Bu nedenle taraf vekillerinin bu yöndeki istinaf iddia ve itirazı da yerinde değildir.