KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2026
- Dosya no
- 2025/481
- Karar no
- 2026/143
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 15/11/2024
- Numarası
- 2022/493 (E) - 2024/649 (K
- Davanın konusu
- Maddi Tazminat
Karar Metni
627 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı .......
AŞ'ye .......... poliçesiyle sigortalı, dava dışı ...........'ın sevk ve idaresindeki ...plakalı araç ile seyir halinde iken müvekkilinin sevk ve idaresindeki ......... plakalı araca çarpması sonucu meydana gelen yaralamalı trafik kazasında müvekkilinin ağır yaralandığını, Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2019/4809 numaralı dosya ile soruşturma başlatıldığını, davalı sigorta şirketine yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek,
fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.900 TL daimi maluliyet tazminatı ve 100 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 8.000 TL maddi tazminatının davalı sigorta şirketine başvuru tarihi olan 08/01/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.İlk derece mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı tarafından zararın karşılandığına ilişkin beyanların gerçeği yansıtmadığını, davalı sigorta şirketinin sunmuş olduğu 23/02/2021 tarihli ibranamenin müvekkili nin sürekli bakıcı giderine ilişkin yapılan bir ödeme olduğunu, işbu davanın sürekli ve geçici iş göremezliğe ilişkin olduğunu, sürekli sakatlık teminat limitinin tüketilmemiş olduğunu, 27/03/2023 tarihli bilirkişi raporu ile Yargıtay kararları ve kusur mütalaa raporunun çeliştiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve sürekli maluliyet tazminatı istemine ilişkindir.
Somut uyuşmazlıkta; dava konusu kazada davalı tarafında davacıya 25/02/2021 ve 02/03/2021 tarihlerinde toplam 360.000 TL ödeme yapılmıştır.
Davacı vekili yapılan ödemenin bakıcı giderine ilişkin olduğunu, tahsili için sigorta tahkime başvuru yapıldığını ancak yapılan ödemenin uyuşmazlık hakem heyeti kararı ile bakıcı gideri olarak kabul edilip teminat limiti dolduğundan başvurunun reddine karar verildiğini, itiraz hakem heyeti tarafından itirazlarının reddedildiğini beyan etmiştir.
Ancak dosya kapsamında yapılan incelemede; davacı vekili tarafından 07/07/2020 tarihinde sigorta tahkim komisyonuna kalıcı iş göremezlik tazminatı talebiyle başvuru yapıldığı, başvurusunun usulden reddedildiği, davacı tarafın itirazı üzerine itiraz hakem heyetince 04/02/2021 tarihinde itirazın reddine karar verildiği, yine davacı tarafın 30/04/2021 tarihinde sigorta tahkim komisyonuna sürekli bakıcı giderinin tazminatı talebiyle başvuruda bulunuldu ğu , başvurusunun poliçe teminat limiti olan 360.000 TL'nin ödendiği gerekçesiyle reddedildiği,
davacı tarafın itirazı üzerine itiraz hakem heyetince de 06/12/2021 tarihinde itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Davalı sigorta şirketi tarafından yapılan ödemelere ilişkin ibraname ve dekontların incelenmesinde ise; ibranamelerde "maluliyet/sürekli sakatlık sonucu uğranılan maddi zararlara karşılık olmak üzere" açıklamasının yer aldığı, ödeme dekontlarında açıklama yer almadığı,
dolayısıyla 23/02/2021 ve 25/02/2021 tarihli ibranamelerin sağlık(tedavi) giderleri teminat klozu kapsamında değil, sakatlık teminat klozu kapsamında yapılan ödemeler olduğunun kabulü ile mahkemece 360.000 TL sigorta poliçe limitinin davacının talep ettiği maddi tazminat kalemleri açısından tüketildiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararda isabetsizlik bulunmamaktadır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi, E. 2025/481, K. 2026/143, 12 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama