İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2024/1217 K.2024/1340

Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün ihtiyati tedbir talep eden davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

TALEP

İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili talep dilekçesinde özetle; Davalı şirketin tüm malvarlığının çok cüzi miktarlarda ve açıkça güveni suistimal ederek ellerinden çıkaran davalı şirket yetkilisinin söz konusu aracı da yurt dışına kaçırması veya sırf zarar verme kastı ile hareket etmesinin mümkün olduğunu, bu nedenlerle, dosyamızda tedbir kararı verilerek, herhangi bir zilyetlik ve kullanım hakkı bulunmayan davalı şirket ya da şirket yetkilisi ...'dan ... plakalı aracın teslim alınarak müvekkiline teslimi için ara karar tesis edilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince ihtiyati tedbir talebi hakkında yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda, "davacının tedbir talebinin dava konusu aracın davacıya tedbiren teslimine ilişkin olduğu, yine davacının dava dilekçesindeki talep sonucunun (dava konusunun) aynı aracın davacı adına tescili ve teslimi şeklinde olduğu, davanın kabul edilmesi durumunda elde edilecek menfaatin tedbir yoluyla elde edilmesinin hukuken mümkün olmadığı, zira hükmün sonuçlarını hasıl edecek nitelikte (hüküm niteliğinde) tedbir kararı verilemeyeceği, kaldı ki talebin yargılamayı gerektiği, mevcut delil itibariyle yaklaşık ispat unsurunun da yerine getirilmediği kanaatine varılmış, davacının tedbir talebinin reddine," karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

İhtiyaten haczedilen ... plakalı araç, davalı şirketin hukuka aykırı tavır ve tutumları ile haczedilerek yakalanmış ve sözüm ona haricen tahsil beyanı ile otoparktan teslim alınarak Şirket yetkilisi ...'a teslim edildiğini, söz konusu araçla ilgili olarak davalı şirketin ya da şirket yetkilisi ...'ın herhangi bir zilyetlik ve kullanım hakkı bulunmadığını, aracın yakalanarak yediemin otoparkına çekilmesi ve ardından şirkete teslimi için aracı olarak kullanılan İstanbul Anadolu ...

İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, borçlusunun ... olduğu ve bu kişinin ...'ın yakın arkadaşı olduğu, takip konusunun 29.02.2024 tarihli sözüm ona bir mal satışı olduğu, aradan geçen zamana rağmen dosya borcunun bilerek ödenmediği, nihayetinde aracın yakalanarak yediemin otoparkına çekildiği,

muhafaza işleminden yine çok kısa bir zaman sonra yine sözüm ona haricen tahsil ile dosyanın tahsil edilerek kapatıldığı ve aracın 29.05.2024 tarihinde ...'a teslim edildiğinin tespit edildiğini, yapılan işlemlerin tamamının muvazaalı işlemler olup aracın davacının alınması için kurgulandığını, bu iddiamızın doğru olmadığı değerlendirilse dahi, taraflar arasındaki arabuluculuk anlaşma belgesinin sonuç 2/a maddesine göre aracın davacıya derhal fesih edilmesi gerektiğini,

davalı şirketin tüm malvarlığının çok cüzi miktarlarda ve açıkça güveni suistimal ederek ellerinden çıkaran davalı şirket yetkilisinin söz konusu aracı da yurt dışına kaçırması veya sırf zarar verme kastı ile hareket etmesi mümkün olup, mahkemece verilen kararın hukuki ve maddi dayanaktan yoksun olduğunu, öncelikle gerekçece ifade edilen " davanın kabul edilmesi durumunda elde edilecek menfaatin tedbir yoluyla elde edilmesinin hukuken mümkün olmadığı" dayanağının doğru olmadığını, söz konusu davamızın konusu, dava açılırken fiilen davacıya ait olduğu kabul edilen aracın hukuki olarak da davacı adına tescilli olduğunu,

buna karşılık dava aşamasında hileli bir icra takibi ile davacının fiili hakimiyetinden çıkarılan aracın iadesi tedbir talebinin konusunu oluşturmakta olup dava konusu araç, arabuluculuk anlaşma belgesinde de gösterildiği üzere anlaşma belgesi ile davacıya zaten teslim edilmiş durumda olup, teslim yönünden bir talebinin bulunmadığını, bu nedenlerle dahi aracın davacıya tesliminin Usul Ekonomisinin bir gereği sayılması gerektiğini beyanla, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

GEREKÇE

Talep, araç teslimine ilişkin olarak açılan davada ihtiyati tedbir kararı verilmesi, istemidir. İstinafa gelen uyuşmazlık temelde, talep konusuna ilişkin olarak ihtiyati tedbir şartlarının oluşup oluşmadığı noktasındadır. İhtiyati tedbir isteyen davacı taraf, arabuluculuk tutanağı ve anlaşma belgesi ile aracın kendisine teslim ve tescilinin kararlaştırıldığı iddiasıyla aracın kendisine teslimi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesi talep edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 389/1. Maddesi, mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir, şeklindedir.

HMK'nın 390/2 maddesine göre de, tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır. Ayrıca bu kapsamda ihtiyati tedbir talebinin somutlaştırılması gerekir. Mahkeme ihtiyati tedbir kararı verirken, asıl uyuşmazlığı çözecek mahiyette bir karar vermemelidir.

Aksi halde geçici hukuki koruma olan ihtiyati tedbir, davanın yerine ikame edilmiş olur. Somut olayda terditli olarak açılan davada davacının ilk talebi aracın kendi adına tescili istemi olup, teslim olgusu da tescil ile mümkün olduğundan, talep sonucuna ilişkin olan ihtiyati tedbirin şartları bulunmamaktadır. Bu nedenle ilk derece mahkemesince, talep edilen ihtiyati tedbirin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. HMK'nın 355.

Maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık ve istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonunda; ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından ihtiyati tedbir isteyen davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.