İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2020/149 K.2020/461

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde. Davalı tarafından müvekkili şirket aleyhine İstanbul Anadolu ...İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, müvekkili şirketin alacaklı tarafa herhangi bir borcu bulunmadığını beyan ederek davacının davalıya borçlu olmadığının tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde.

Taraflar arasında 08.06.2012 tarihinden itibaren ticari bir ilişki bulunup bu zamana kadar aralarında ödeme hususunda bir anlaşmazlık bulunmadığını, takip konusu malların değeri hususunda yapılan pazarlıkla ilgili müvekkilinin gönderdiği e-mailin de delil listesinde yer aldığını, icra takibine konu olan faturalardaki malzemelerin davacı şirket çalışanı ... ve ...'ya şirket merkezinde teslim edildiğini, faturalarında davacı şirkete 14.10.2013 tarihinde ...

Kargo ... sıra no.lu kargo fişiyle gönderildiğini ve davacı şirket tarafından teslim alınmasına rağmen müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, bunun üzerine icra takibi başlatıldığını, ticari defter ve kayıtlar incelendiğinde icra dosyasındaki fatura bedellerinin ödenmediğinin anlaşılacağını beyan ederek davanın reddine, davacının %20 den aşağı olmamak üzere tazminata mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; bilirkişi raporunda, davacı ve davalı tarafın inceleme gün ve saatinde ticari defterlerini ibraz ettiği, davalının işletme hesabı defterine tabi olduğu, ticari defterlerin tarafların lehine delil vasfının bulunduğu, incelenen davacı şirket ticari defter kayıtlarına göre davalı tarafın faturalarının ticari kayıtlarda yer almadığı, kaldı ki davacı şirketin BA kayıtlarında da davalı tarafa ilişkin bir bildirim bulunmadığı, davaya konu faturalar ile fatura konusu malların davacıya teslim edildiğini gösterir bir belgenin dosyada bulunmadığı rapor edildiği,

davalı taraf davacıya faturaların ... kargo tarafından tebliğ edildiğini iddia etmişse de, davacı bu tebligatın fatura tebliğ olmadığını kurban bayramı tebliğ olduğunu savunduğu, keza irsaliyeli fatularda teslim alan bölümünde herhangi bir isim ve imza bulunmadığı, bilirkişi raporunun sonuç kısmında davaya konu faturalar ve fatura konusu malların davacıya teslim edildiğini gösterir bir belgenin dosyada bulunmadığının rapor edildiği, davalı tarafın yemin deliline başvurduğu,

davacının, teklif edilen yemini kabul ve eda ederek takip ve davaya konu malları gerek kendisinin ve gerekse yanında çalışanların teslim almadığına ve bu mallar üzerinden ticaret yapmadığına yemin ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde.

Takip konusu fatura içeriği malzemelerin davacı şirket çalışanları tarafından şirket merkezinde teslim alındığını, faturaların da kargo ile gönderildiğini, Fatura konusu malzemelerin davacı çalışanları ... ve ... tarafından teslim alındığını, bu hususta tanık dinletme taleplerinin reddedildiğini, kararın bu yönden hatalı olduğunu, kargo fişlerinin yazılı delil başlangıcı sayılarak tanıkların dinlenmesi gerektiğini, Davacının yalan yere yemin ettiğini, bu hususta suç duyurusunda bulunduklarını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İnceleme, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dava menfi tespit davasıdır. Davacı, davalı tarafça icra takibine konu edilen faturalar nedeniyle borçlu olmadığını beyan ederken, davalı, bu faturaların içeriğini oluşturan malzemelerin davacı şirkete teslim edildiğini ileri sürmüştür.

Somut davada ispat yükü, takip konusu faturaların içeriğini oluşturan malzemelerin davacıya teslim edildiğini iddia davalı taraftadır.

Takibe konu irsaliyeli faturalar altında ''teslim alan'' kısmında bir isim ve imza bulunmadığı, faturaların tebliğine ilişkin kargo alındı belgesi incelendiğinde, içeriğinin fatura olduğuna dair bir kayıt bulunmadığı, diğer yandan tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu dosyaya sunulan denetime elverişli bilirkişi raporuna göre, davaya konu faturaların davacı defterlerinde kayıtlı olmadığı, BA formlarında da bildirilmediği görülmüştür.

Teslim hususu hukuki bir işlem olup, bu hususta tanık dinlenilmesi mümkün olmadığından İlk Derece Mahkemesince davalının tanık dinletme isteğinin reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Teslim hususunda ispat yükü üzerinde olan davalının yemin deliline dayandığı, mahkemece davacı şirket yetkilisine yaptırılan yeminin eda edildiği anlaşılmıştır.

Davalı, her ne kadar davacının yalan yere yemin ettiğini, bu hususta suç duyurusunda bulunduklarını beyan etmiş ise de; davacının yalan yere yemin ettiğini ispata yarar kesinleşmiş mahkumiyet kararı gibi dosyaya yansıyan kesin bir delil bulunmadığı, gelinen aşamada 6100 sayılı HMK 375/1-g maddesi uyarınca bu hususun ancak yargılamanın iadesi sebebi yapılabileceği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki paragraflarda açıklanan nedenlerle, teslim hususunun davalı tarafça ispat edilemediği, davalının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı kanaatine ulaşılmıştır.

Sonuç olarak, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

30/12/2020