İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2021/1288 K.2021/1191

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, taraflar arasındaki Franchise sözleşmesinin feshine, 39.516,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine ilişkin olup, İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08.03.2016 tarih, 2015/633 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararıyla, davalının sözleşmenin tarafı olmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine, kararın verildiği bu tarihte henüz Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamadığından dosyanın Yargıtay'a gönderildiği,

Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 12.11.2018 tarih, 2017/105 Esas, 2018/5684 Karar sayılı kararıyla davalı ...'in, davalı olarak değil şirket yetkilisi olarak isminin yazıldığı, bu kişinin davalı olarak gösterilmediği, bu nedenle işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği,kabule göre de dava nispi karar ve ilam harcına tabi olup, eksik harç tamamlanmaksızın yargılamaya devam olunarak karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılamaya devam olunduğu,

bu defa yapılan yargılama sonucunda, ikinci kez takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, söz konusu kararın istinaf edildiği ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

01.07.2016 tarihli ve 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” düzenlemesi bulunmaktadır. Buna göre. Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinde (20.07.2016) ve bu tarihten sonra verilen kararlar, yeni kanun yolu sistemine tabi olup, bu kararlar yönünden öncelikle başvurulması gereken kanun yolu istinaf yoludur.

Ne var ki, daha önce eski kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanmak suretiyle dosya bir kez (ya da birden fazla) temyiz incelemesinden geçmiş ise, bundan sonra da kesinleşinceye kadar eski kanun yoluna ilişkin hükümlerin uygulanmasına devam edilecektir. Başka bir ifade ile 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay inclemesinden geçmiş olup da, ilk derece mahkemelerince verilen kararlar, dosya kesinleşinceye kadar eski kanun yolu sistemine tabi olacaktır.

Bu dosyalar yönünden verilen son karar tarihinin, 20.07.2016 tarihi ve sonrası olması da durumu değiştirmeyecektir.

Somut olayda, daha önce 08.03.2016 tarihinde verilen ilk karar, 1086 sayılı HUMK hükümleri uygulanmak suretiyle Yargıtay denetiminden geçmiş olup, Yargıtay kararı sonrasında verilen bu karara karşı kanun yoluna başvurulmuş olmakla, incelemenin, 1086 sayılı HUMK’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki (temyiz ve karar düzeltme kanun yollarının düzenlendiği) 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerine göre yapılması gereklidir.

O halde istinaf yoluna tabi olmayıp, HUMK hükümlerine göre temyize tabi olan mahkeme kararının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın gereği yapılmak üzere mahal mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.