İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2024/828 K.2024/1273

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların İddia ve Savunmaları: İhtiyati tedbir talep eden vekili talep dilekçesinde özetle; müvekkilinin , gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, ayırt edici unsuru “...” olan tescilli markaları devraldığını, uzun yıllardan beri "... Mah. ... Yolu Cad. No:...

Tuzla/İSTANBUL" adresinde balık restoranı olarak faaliyet gösterdiğini, söz konusu marka ve ibarenin müvekkili ile birleşmiş, İstanbul ve Türkiye genelinde belirgin bir tanınmışlığa ulaşmış olduğunu, müvekkilinin aynı marka ile ve www....com adlı web sitesinde ve diğer tüm sosyal mecralarında kullanıldığını, davalının, müvekkili şirkete ait markalar ile iltibas oluşturur nitelikteki kullanımlarının tespit edilmiş olması nedeniyle, öncelikle teminatsız, aksi halde uygun görülecek teminat karşılığı davalının, kullanımları (web sitesi, tabela, reklam, kartvizit, ilan,

broşür vb.) hakkında ihtiyati tedbir kararı verilerek muhafaza altına alınmasını talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararı: Mahkemece 02/04/2024 tarihli ara karar ile. "İhtiyati tedbir talebinin REDDİNE" karar verilmiştir.

İleri Sürülen İstinaf Sebepleri: Davacı vekili tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulmuş olup, istinaf dilekçesinde özetle; "..." ibaresinin müvekkili ile özdeşleşmiş bir ibare olup anılan ibareyi içeren müvekkiline ait birden fazla tescilli marka bulunduğunu ve aktif olarak kullandığını, karşı tarafın kullanımlarının müvekkilinin haklarına tecavüz oluşturduğunu, davalının markasal kullanımlarının müvekkili şirkete ait markalar ile iltibas oluşturacak düzeyde olduğunun sabit olduğunu, davalı tarafın müvekkilinin şirketin markasının asli unsurunu değiştirmeden kullandığını,

davalı tarafın müvekkilinin "..." adlı iş yerinde eskiden çalışan personellerce kurulan bir işletme olduğunu, yerel mahkemenin ihtiyati tedbir taleplerinin reddine yönelik kararının hukuka aykırı olduğunu, kararın gerekçesinin karar ile çelişkili olduğunu, , istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi ara kararının kaldırılarak ihtiyati tedbir taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İstinafa Cevap: Davalı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; davacının haklara tecavüze iddialarının kanıtlanmadığını ve mesnetsiz olduğunu, mahkemece verilen ara kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, müvekkilinin kullandığı markanın karşı tarafa ait markaya ve bahsi geçen kanuna hiçbir ihlali olmadığını, SMK'de bir restoranın eski çalışanının kendisine ait bir firma açamayacağına veya aynı işkolunda kendisine ait bir firma ile faaliyet gösteremeyeceğine dair herhangi bir ibarenin söz konusu olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu,

tüm bu nedenlerle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilerek ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Gerekçe ve Sonuç: HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede. Dava marka hakkına tecavüzün tespiti meni refi, ticaret ünvanı terkini istemlerine ilişkindir.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 159/1. maddesinde, sinai mülkiyet haklarına tecavüz olduğunu ispatlamak şartıyla ihtiyati tedbir talep edilebileceği, 159/3. maddesinde ise ihtiyati tedbirlerle ilgili bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.HMK’nın 389/1. maddesindeki düzenlemeye göre, tedbir kararına hükmedilebilmesi için;

şartlara uygun tedbir kararı verilmemesi halinde mevcut durumda olabilecek değişiklik nedeniyle hakkın elde edilmesinin zor hatta imkansız hale gelmesine yönelik kuvvetli endişenin bulunması gerektiği, ayrıca HMK’nın 390/3. maddesinde, "Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır." şeklinde düzenleme yer aldığı, düzenleme gereği, ihtiyati tedbir kararının verilmesi için tam bir ispat aranmadığı, talebin yeterliliği hususunda mahkemeye kanaat verecek delilerin varlığının yeterli olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece tedbir talebi reddedilmiş ve gerekçede bilirkişi raporuna atıf yapıldığı halde kararın denetimine olanak verecek şekilde söz konusu bilirkişi raporu karara aktarılmamış olup, Uyap üzerinden dosyaya eklenmediği görülmekle incelenememiştir.

Dava dilekçesine alıntılanan İstanbul Anadolu 1. FSHHM 2024/44 D.İş dosyasında alınan bilirkişi raporunda ; ... markasının 2010 yılında tescil edildiği ve bu tarihten itibaren kullanıldığı, kullanımın sektörde markaya tanınmışlık ve bilinirlik sağladığı, karşı yanın iş yerinde yapılan tespitte, tespit isteyene ait marka ile aynı renklerde kullanılan "..." ibareli marka kullanımının iltibasa ve karışıklığa sebebp olacağı kanaati bildirildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca dava dilekçesinde davalının kullanımlarına ilişkin görüntülere yer verilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde, bilirkişi raporuna iştirak edilmediğini, davacı tarafın kullanımlarının tescilli marka kullanımları ile aynı olmadığı, davalı kullanımlarının kendi marka tesciline ait ibarelerden oluştuğu, davalı kullanımlarının davacı tarafın markasının tescil edildiği şekli yönünden iltibas oluşturduğu hususunda yaklaşık ispat bulunmadığı belirtilerek talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, ... sayılı ...+ şekil" ibareli, 43 sınıfta tescilli ve ... sayılı “... +şekil ” ibareli markanın 29,35, 43. Sınıflarda davacı adına tescilli olduğu , davacının markayı 04.03.2024 tarihinde önceki tescil sahibinden devir aldığı,

davalının ... sayılı "..." ibareli 43. Sınıfta tescilli marka sahibi olduğu , tarafların balık restoranı işlettikleri, davacıya ait marka ile aynı renklerde (mavi) kullanılan "..." ibareli marka kullanımına dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporunun bu aşamada tedbir uygulanabilmesi bakımından yeterli olmadığı , davalının "..." ibareli markasal kullanımları ile ilgili ihtiyati tedbir uygulanması bakımından yaklaşık ispat koşulunun mevcut olmadığı, HMK 389 maddesindeki yasal koşulların bulunmadığı,

tedbire ilişkin kararların yargılamanın seyrine göre her zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu dikkate alındığında, tedbir amaçlarına, usul ve yasaya, hak ve yarar dengesine göre, ihtiyati tedbir talebinin reddi kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.