İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2024/972 K.2024/1246

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... markası adı altında 2013 yılında İstanbul’da faaliyete başladığını, ... tescil no.lu "..." ibareli markanın müvekkili adına TPMK nezdinde tescilli olduğunu, dava konusu "..." ibareli ... tescil no.lu markanın davalı adına 21. Sınıfta tescil edildiğini, davalı tescilinin kötüniyetli olduğunu, davalı markası ile müvekkilinin markalarının benzer olduğunu, aynı zamanda müvekkili markasının tanınmışlığından davalının faydalanmak istediğini belirterek, davalı adına tescilli ... numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Dava dilekçesi, davalıya usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir.

MAHKEME KARARI; Bakırköy 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 28/02/2024 tarihli 2023/63 Esas 2024/41 Karar sayılı kararıyla; "Davacının davasının KABULÜ ile; davalı adına tescilli ... tescil numaralı markanın hükümsüzlüğüne, karar kesinleştiğinde sicilden terkinine, " karar verilmiştir.

TAVZİH TALEBİ; davalı vekilinin 15/04/2024 tarihli dilekçesi ile mahkemenin davacı tarafın kötü niyet iddiasının ispatlanamadığını, ancak davada davanın kabulüne karar verildiğini, bu hususun hatalı ve çelişkili olduğunu, davanın kısmen kabulüne karar verilerek müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

EK KARAR; Bakırköy 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 25/04/2024 tarihli 2023/63 Esas 2024/41 Karar sayılı ek kararıyla; Davacı tarafça markanın hükümsüzlüğünün talep edildiği SMK 6/9 kapsamında hükümsüzlük talebinin ileri sürülmüşse de dava sebeplerinden sadece biri olduğu, yine SMK 6/1 kapsamında hükümsüzlük talep edildiğinden ve dava kabul edildiğinden tümden kabul kararında hataya düşülmediği, sair iddiaların ise tavzih yoluyla değil üst yargı yolu denetimi ile değerlendirilebileceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF BAŞVURUSU. Davalı vekili 15/04/2024 tarihli istinaf dilekçesinde. Müvekkilinin yokluğunda duruşma yapılarak yokluklarında karar verildiğini, davalı markasının tescilli olduğunu, tescilden önce herhangi bir itiraz olmadığını, kötü niyet iddiasının ispatlanamamasına rağmen ve mahkemenin kararında da bu hususa değinmesine rağmen davanın kabulü yerine kısmen kabulüne karar verilmesi ve müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Bakırköy 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 25/04/2024 tarihli 2023/63 Esas 2024/41 Karar sayılı ek kararıyla "Mahkemenin 28/02/2024 tarihli gerekçeli kararının 26/03/2024 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği, bu durumda HMK'nın 345. Maddesinde belirtilen iki haftalık istinaf başvuru süresinin son gününün 09/04/2024 tarihi olduğu, ancak davalı vekilince istinaf başvurusunun HMK'nın 345.

Maddesinde belirtilen iki haftalık süre dolduktan sonra 15/04/2023 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, HMK 343/3 ve 118. Maddeleri nazara alınarak, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 346/1. Maddesi gereğince süre yönünden reddine" karar verilmiştir.

Davalı vekili ek karara karşı vermiş olduğu istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin ek kararının usule ve fiili uygulamaya aykırı olduğunu, 09/04/2024 gününün arefe günü ve idari tatil olduğunu, idari tatilde sürelerin işleyeceği konusunda itirazları bulunmamakla birlikte idari tatillerde adliyelerde memur bulamadıklarını, arefe günü saat 12'de resmi tatile girdiğinden sürenin 15/04/2024 gününe uzadığını, hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, tavzih talebinin reddi kararının da hukuka aykırı olduğunu, istinaf incelemesi için kaldırılması gerektiğini ileri sürerek davanın esasına yönelik istinaf sebeplerini tekrar etmiştir.

GEREKÇE. Davalı vekili tarafından mahkemenin istinaf başvurusunun reddi kararı ile tavzih talebinin reddi kararına yönelik olarak istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekiline gerekçeli kararın 26/03/2024 tarihinde tebliğ edildiği, 2 haftalık istinaf başvuru süresinin son gününün 09/04/2024 gününe denk geldiği, bu tarihin Ramazan Bayramı arefesi olduğu, idari tatil ilan edildiği anlaşılıyorsa da idari tatillerde HMK'da düzenlenen sürelerin işlediği, adliyelerde süreli işlerin takibi için yeterli personel bulundurulduğu, kaldı ki UYAP üzerinden de başvurunun yapılabileceği, mahkemece süresinde istinaf başvurusunda bulunulmadığından istinaf başvurusunun reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin tavzih talebinin reddi yönünden de istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmışsa da, ileri sürülen hususların HMK 305 ve devamında düzenlenen tavzihi mümkün hususlardan bulunmadığı, istinaf başvurusuna konu edilebilecek hususlardan olduğu, davalı tarafça da süresinde istinaf başvurusunda bulunulmadığından mahkemece başvurunun reddine karar verildiği anlaşılmakla; davalı vekilinin her iki mahkeme ek kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.