İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2025/1021 K.2025/1178

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların İddia ve Savunmaları:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafça İstanbul 20.İcra Müdürlüğünün ... Es. Sayılı dosyası ile adına icra takibi başlatıldığını, takip konusu senedin kim olduklarını bilmediği şahıs ve şahıslar tarafından kimlik bilgileri kullanılarak bilgisi dışında düzenlendiğini, senetteki adresin kendisine ait olmadığını, davalı tarafla herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını ve senet de düzenlemediğini, senetteki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ile İstanbul 20.İcra Müdürlüğünün ... Es. Sayılı dosyasından ve takibe konu edilen senetten dolayı borçlu olmadığını tespitine, davalı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine ve ayrıca icra takibinin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava şartı olan arabuluculuk başvurusunu yerine getirmediğini, bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak da takibe konu senet üzerindeki imzanın borçluya ait olduğunu, senede karşı senetle ispat kuralına göre davacının iddialarını ispatlayamadığını, davacının, müvekkilini tanımadığı ve sahte senet düzenlendiği iddiasının asılsız olduğunu, davacının geçmiş yıllarda müvekkilinden pek çok kez araç kiraladığını belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın usulden ve esasdan reddine ve ayrıca davacının %20'den az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece; davacı vekiline arabuluculuk tutanak aslını sunmak üzere 1 hafta kesin süre verilip kesin sürenin sonuçları hatırlatılark gerekli ihtarat yapılmış, işbu tensip tutanağı davacı vekiline tebliğ edilmiş ancak davacı vekilinin kesin süreye rağmen arabuluculuk tutanak aslını dosyaya ibraz etmediği anlaşılmakla "Davanın usulden reddine" karar verilmiştir.

İleri Sürülen İstinaf Sebepleri:

Davacı asil tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulmuş olup, istinaf dilekçesinde özetle; kararın haksız ve hukuksuz olduğunu, hiçbir usul olmayan borcun olmayan bir hakkın var olmadığını bilerek haksız olarak gidip bu suçu işleyenle temas kurup uzlaşma yapmasının zorlanamayacağını, arabuluculuğun suça indirgenmiş bir borcun varlığı için olamayacağını, kanun koyucunun uzlaşmayı bu durumlar için koymadığını, mahkemece dosyanın tam anlamıyla incelenmediğini, birbirleri ile borç alacak ilişkisi içinde olanlar yönünden bu durumun bir nebze kabul edilebilir olduğunu,

kim olduklarını dahi bilmediği şahısların kendi kimlik bilgilerini kullanarak adına 400 bin senet düzenleyip icraya koyduğunu, kendisine İstanbul 20. İcra Müdürlüğü ...

Esas numarasıyla takip açıldığını, burada nitelikli bir dolandırıcılık olduğunu, senetteki adı soyadının doğru adresinin yanlış olduğunu, durumu e-devletinden öğrendiğini, kendisinin İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olduğunu, adresinin de baroya kayıtlı olup mernis adresinin belli olduğunu, yazılara dikkat edilirse hiçbir imza ve yazının kendisine ait olmadığını, resmi belgede sahtecilik suçu işlendiğini, senette kullanılmış olan imza incelemesinde bunun anlaşılacağını, bu dosyada kendisini savunan avukatın istifa ettiğini ancak istifa dilekçesinin mahkeme kalemi tarafından kendisine tebliğ edilmediğini,

gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini, karardan yeni haberdar olduğunu, tüm bu nedenlerle istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İstinafa Cevap:

Davalı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; davacının bir avukat olduğunu, bir kararın hüküm ve sonuçlarının ne zaman sonuç doğuracağını bilebilecek bir durumda olduğunu, en başta dosyayı tuttuğu bir avukatın takip ettiğini, avukatın istifa dilekçesinin tarafına tebliğ edilmediğini belirtse de davacı yan bir avukat olduğundan ve elektronik tebligat adresine sahip olduğundan kendisinin UETS adresine tebligat yapıldığını, gerekçeli kararın da kendisine UETS olarak tebliğ edildiğini, söz konusu karar istinaf başvuru süresi geçtiğinden istinaf edildiğinden istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiğini, tüm bu nedenlerle istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç:

HMK'nın 355.

Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.6102 Sayılı TTK 5/A maddesi uyarınca , Bu Kanunun 4 üncü maddesinde ve diğer kanunlarda belirtilen ticari davalardan, konusu bir miktar (Değişik ibare: 7445 - 28.3.2023 / m.31 / Yürürlük / m.43/1-a) “para olan alacak, tazminat, itirazın iptali, menfi tespit ve istirdat davalarında,” dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır.

7445 sayılı kanununun 43/1-a maddesinde "bu kanunun 31 inci, 34 üncü, 36 ncı, 37 nci, 38 inci ve 41 inci maddeleri 01/09/2023 tarihinde yürürlüğe girer" hükmü getirilmiştir. 6325 Sayılı Kanunun 18/A.2 maddesinde ise, arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması durumunda bir işlem yapılmaksızın davanın usulden reddine karar verilir düzenlemesi bulunmaktadır.

Bu yasal düzenlemeler uyarınca , 01.09.2023 tarihine kadar açılan menfi tespit istemli davalar arabuluculuk dava şartına bağlı değil iken 7445 sayılı kanununun yürürlüğe girmesi ile 6102 sayılı TTTK 4.maddesinde ve diğer kanunlarda belirtilen ticari davalardan konusu bir miktar para olan menfi tespit davalarında arabuluculuk zorunlu hale getirilmiş, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Davacı tarafından 11/02/2025 tarihinde açılan menfi tespit istemli eldeki davanın arabuluculuğa başvurulmadan açıldığı, 6325 sayılı Kanunun m.18/A.2 maddesi gereğince , arabuluculuk dava şartı yerine getirilmemiş olduğundan davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.Davacı asilin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.