İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2025/1408 K.2025/1606

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP DİLEKÇESİ

İhtiyati tedbir talep eden vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, çocuk uyku ürünleri segmentinde faaliyet gösteren, bir kadın girişimcinin kurduğu, ... markasının sahibi olduğunu, müvekkili tarafından "..." faydalı modeli geliştirilmiş olup, fikri mülkiyete dair Türkiye ve Avrupa nezdinde yapılan başvuru ve tescil belgeleri ekte olan "..." annelerden gelen yoğun ihtiyaç ve talepler neticesinde uzun arge ve tasarım süreci neticesinde geliştirilmiş olup, bebeklerin karyola içerisinde hareket ederken bir yerlerini çarpıp zarar görmemeleri için tasarlanmış özel bir buluş olduğunu,

buna ek olarak müvekkile ait ... dizaynı da istendiğinde açık, istendiğinde kapalı kullanılabilen, müvekkil tarafından özel olarak tasarlanmış sürgülü bir kapı sistemi olduğunu, sosyal medyada tesadüfen müvekkile ait "..." faydalı modeli ile "..." dizaynının (Ek-4: Müvekkile ait ürünlerin görselleri) davalı şirket tarafından izinsiz şekilde kullanıldığı,

üretiminin ve reklamlarının yapıldığı tespit edilmiş olup, bu tespit akabinde derhal davalı şirket ile mail üzerinden iletişime geçildiğini, Ancak ihlallerin arkası kesilmemiş ve müvekkilin uğramış olduğu zarar tazmin edilmediğini, davalı şirket, ... ürünlerinin tasarımı ve marka değeri sayesinde portföyüne yeni müşteriler eklemiş, davacı müvekkil şirketin tüketici nezdinde ulaştığı beğeni düzeyi sayesinde, markanın itibarından haksız menfaat elde etmiş, düşük kaliteli taklit üretimleriyle markanın itibarına zarar vermiş, markanın ayırt edici karakterini zedeler nitelikte, haksız kullanımda bulunmuş,

müvekkilin fikrî mülkiyet haklarını ihlal etmiş ve rekabete aykırı davrandığını, davalı yan, dava konusu ürünleri ... isimli sosyal medya platformu üzerinden yayınlamak suretiyle reklam yaparak başka müşteriler de kazanmış ve bu sayede maddi kazanç elde ettiğini, zira günümüzde müşteri çevreleri sosyal medya platformları sayesinde genişlemekte ve satıcılar/üreticiler milyonlarca insana rahatlıkla ulaşabildiğini, müvekkili aleyhine yönelen ihlalin tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, 6769 sayılı SMK.

Md. 149/b kapsamında, muhtemel tecavüz fiillerinin önlenmesine, 6769 sayılı SMK. Md. 149/c kapsamında, tecavüzün durdurulmasına, 6769 sayılı SMK. Md. 149/ç, 150, 151 kapsamında, tecavüzün kaldırılmasına, müvekkil lehine 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 100.000 TL'nin haksız fiil tarihinden itibaren işleyen ticari avans faiziyle birlikte belirsiz alacak olarak tahsiline, 6769 sayılı SMK.

Md. 149/d ve f kapsamında, tecavüz konu ürünlere el konulmasını, nihayetinde imhasını, 6769 sayılı SMK.

Md. 149/g kapsamında, masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere mahkeme kararının kamuya ilanına, 6769 sayılı SMK Md. 159 kapsamında, ihtiyati tedbire karar verilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya tahmiline ayrıca 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2024/29 esas sayılı dosyası derdest olup bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi 2025/16 esas sayılı, 03/03/2025 tarihli ara kararı ile; "Tüm dosya kapsamı ile dava konusu ihlale yönelik Mahkememizin 2024/29 esas sayılı dosyası ile alınan bilirkişi raporu dikkate alındığında tecavüz ettiği

iddia edilen Davalı ürününde U6, U7 ve U8 unsurlarının varlığı görülememiş olup, bu nedenle söz konusu ürünün ... no’lu Faydalı Model’in koruma kapsamının içerisinde olmadığı yönündeki değerlendirme ve marka yönünden bir tespitin ve markanın ihlaline yönelik bir delilin dosyada mevcut olmadığı ve davacı tarafça sunulan görüntülerin çözümlenmesine ilişkin tutanak dikkate alındığında marka hakkına tecavüz oluşturur bir kullanım bulunduğuna dair yaklaşık ispatın sağlanamadığından davacının ihtiyati tedbir talebinin REDDİNE" karar vermiştir.

İSTİNAF

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hakkaniyete aykırı olduğunu, bu nedenle kaldırılması gerektiğini, davalının müvekkili şirket tarafından kişiye özel üretilen ve müvekkili şirket ile faydalı modelleri birebir taklit ederek ayırt edilemeyecek şekilde üretimini gerçekleştirdiğini ve gerçekleştirmeye devam ettiğini, bu hsuusta somut ikrarı olduğunu, mahkemenin marka hakkına tecavüz oluşturur bir kullanım bulunduğunda dair yaklaşık ispat sağlanamadığına kanaat getirmesinin hatalı olduğunu, özel üretim yapan davalı firmanın "..." adlı müvekkiline ait faydalı modelin uygulamasını yaptıklarını açıkça ikrar ettiğini,

dosya içerisinde iki adet video kaydı sunulmuş olup video çözümlemelerinin de bilahare yapıldığını, bu çözümlemelerin incelenmesinde davalı şirket yetkilisinin fikrî mülkiyet ihlalini artık bir alışkanlığa dönüştürdüğünün gözlemlendiğini, ikrar ve video çözümlemelerinin yaklaşık ispat kuralında dikkate alınması gerektiğini, davalı şirketin ihalelere ve müşteri çevresini genişletmeye devam ettiğini, tüm bu nedenlerle istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi ara kararının kaldırılarak tedbir taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf istinafa cevap vermemiştir.

GEREKÇE

İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Talep; marka, tasarım, faydalı model hakkına tecavüz iddiasına dayalı olarak ihtiyati tedbir istemine ilişkindir.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 159/1. maddesi gereğince bu Kanun uyarınca dava açma hakkı olan kişilerin, dava konusu kullanımın, ülke içinde kendi sınai mülkiyet haklarına tecavüz teşkil edecek şekilde gerçekleşmekte olduğunu veya gerçekleşmesi için ciddi ve etkin çalışmalar yapıldığını ispat etmek şartıyla, verilecek hükmün etkinliğini temin etmek üzere, ihtiyati tedbire karar verilmesini mahkemeden talep edilebileceği, 159/3. maddesinde ise ihtiyati tedbirlerle ilgili bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Bu kapsamda SMK'nın 159. maddesi ile HMK'nın 389 vd. maddeleri kapsamında davacı tarafın ihtiyati tedbir talebine cevaz verilebilmesi için davalı kullanımının, davacının sınai mülkiyet hakkına tecavüz teşkil edecek şekilde gerçekleşmekte olduğunu veya gerçekleşmesi için ciddi ve etkin çalışmalar yapıldığının ispat edilmesi, mevcut durumda değişiklik olacağı, tedbir kararı verilmediği taktirde hükmün infazının zorlaşacağı yahut imkansız hale geleceğinin, bu fiillerden zararın doğduğunun yahut doğma ihtimali bulunduğunun yaklaşık ispat kuralları çerçevesinde kanıtlaması gerekmektedir.

İlk derece mahkemesi tarafından; yaklaşık ispat şartının bu aşamada sağlanamadığı gerekçesi ile ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiği, talep eden vekili tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulduğu görülmüştür. Dosyanın tetkikinde; birleştirme talep edilen taraflar arasında derdest aynı mahkemenin 2024/29 esas sayılı dosyasında alınan 14.03.2024 tarihli bilirkişi raporunda davalı ... ... Dekorasyon Mobilya Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti.’ne ait Çınar Mahallesi, Beyhan Sokak, ..., Maltepe/İstanbul adresinde davacı tarafa ait 2021/003012 – 2 numaralı tasarım tescili ile benzer ürün bulunmadığı, davalıya ait https://www...com/.../ sosyal medya adresinde davacı tarafa ait 2021/003012 – 2 numaralı tasarım tescili ile benzer ürün bulunmadığına ilişkin tespitlere ulaşıldığı, marka, tasarım, faydalı model yönünden teknik bilirkişi incelemesinin talep tarihi itibari ile tamamlanmadığı, dosya kapsamında davacının marka, tasarım, faydalı model hakkına tecavüz iddiasına dayalı ihtiyati tedbir talebi yönünden mevcut aşamada yaklaşık ispat koşullarının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Böylece ilk derece mahkemesinin ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, ihtiyati tedbir talep eden vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.