İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi E.2024/871 K.2024/913

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili ihtiyati haciz talepli dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirket tarafından, davalı şirkete avans olarak toplam 5.000.000,00 TL ödeme gerçekleştirildiğini, ödeme sonrası taraflar arasında yapılan görüşmeler sonrasında her hangi bir akit kurulmadığını, hizmet veya mal alınmadığını, borçlu şirketin, müvekkil şirkete gönderdiği faturanın iptalini kabul ettiğine dair e-arşiv portal görüntüsü dosyaya sunulduğunu, müvekkil şirket ve borçlu şirket ticari kayıtlarına göre, müvekkil şirketin, borçlu şirketten 5.000.000,00 TL alacaklı olduğunun mutabakat ile sağlandığını belirterek borçlu şirkete ait taşınır,

taşınmaz mallarıyla üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine teminatsız, uygun görülmediği takdirde mahkememizin takdir edeceği teminat mukabilinde ihtiyati haciz kararı verilmesini, yargılama giderlerinin de davalı borçlu şirkete yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 30/04/2024 tarihli ara kararı ile, " İhtiyati haciz talep eden, karşı tarafın elinden sadır olmuş, vade ve miktar içeren herhangi bir belge sunmamıştır.

Öte yandan sunulan muhasebe kayıtları da bu mahiyette belge olarak değerlendirilemez. Banka dekontundan ise 16/02/2024 tarihinde 5.000.000,00 TL'nin sözleşme sipariş avansı olarak gönderildiği yazılmakta ise de sözleşmenin mahiyeti nedir, karşı taraf bakımından edim için bir vade içermekte midir, yoksa karşı taraf temerrüte düşmüş müdür bu hususlar ise esasa dair yargılamayı gerektirdiği " gerekçesiyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar vermiştir.

Verilen ara karara karşı davacı vekili tarafından talep dilekçesindeki tekrarlanarak istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. İhtiyati haciz, İİK'nin 257 vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

257. madde uyarınca, ihtiyati haczin vadesi gelmiş bir para borcu için istenebileceği, vadesi gelmemiş borçtan dolayı ihtiyati haciz istenebilmesi için borçlunun muayyen yerleşim yerinin olmaması veya borçlunun taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisinin kaçmaya hazırlanması, yahut kaçmış olması veya bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunması gereklidir.

İİK'nın 258/1 fıkrasına göre de, alacaklının, alacağı ve icabında haciz talepleri hakkında, mahkemeye kanaat getirecek delilleri göstermeye mecbur olduğu hükme bağlanmıştır. Bu hükme göre, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için, kesin bir ispat aranmamakta, özellikle hukuki bir işlem söz konusu olduğunda, alacağın varlığının ve muaccel olduğunun yazılı bir belgeye veya belgeler zincirine dayanmasının tercih edilmesi gereken bir seçenektir. (Yargıtay 19.HD. 23.01.2014 t.

2023/18723-2014/1804) Somut olayda, talebe konu alacağın, sözleşme ilişkisi kapsamında sipariş avansı olarak ödenen 5.000.000,00 TL'nin, bedelsiz kaldığı iddiasına dayanmaktadır. İhtiyati haciz talebinde bulunan davacı, avans olarak 5.000.000,00 TL ödeme yapıldıktan sonra taraflar arasında yapılan görüşmeler sonrasında sözleşmenin kurulamadığını, karşı taraftan herhangi bir mal veya hizmet alınmadığını iddia etmiştir.

Davalı ise, davacının ihtarına karşı cevabı ihtarı ile istinafa cevap dilekçesinde, ihtiyati haciz talep eden davacının, davalı firmadan aldığı stratejik araştırma hizmetine istinaden ilgili idari birimler (SPK) gibi nezdinde kullanacağı/kullandığı danışmanlık hizmeti sebebi ile kendisine, müvekkil firmaca düzenlenip keşide edilen 05/04/2024 tarihli 150.000,00 USD meblağlı fatura bedeline haksız ve kötü niyetli itiraz ettiğini, davalının, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklı tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini,

taraflar arasındaki sözleşmenin iş akışına göre "stratejik araştırma hizmetini" ihtiyati haciz talep eden şirkete verdiğini, kendi üzerine düşen diğer tüm yükümlülüklerini ifaya hazır beklediğini, ihtiyati haciz talep eden, kendi edimlerini ifadan imtina ettiği için, davalının hem menfi hem müspet zarara düçar olduğunu, ödenen 5.000.0000,00 TL'nin davalının zararını karşılamadığını, ihtiyati haciz talep eden davacının bir alacağı bulunmadığı gibi faturadan dolayı davalıya 741.460,00 TL borçlu olduğunu ileri sürmüştür.

Dosyaya ibraz edilen ödeme dekontuna göre davacı tarafça yapılan 5.000.000,00 TL ödemenin sözleşme sipariş avansı olarak yapıldığı görülmüştür.

Her ne kadar davacı tarafça avans olarak 5.000.000,00 TL ödeme yapılmış ise de, ödenen avansın bedelsiz kaldığı, diğer bir ifade ile taraflar arasında sözleşme ilişkisi kurulup kurulmadığı, tarafların edimlerini yerine getirip getirmediği, birbirinden alacaklı olup olmadığı yargılama sonucu belirlenecek olması nedeniyle bu aşamada ibraz edilen belgelerin niteliği ve dosya kapsamına göre, İİK 258/1.

Maddesinde düzenlenen kanaat getirecek deliller kapsamında değerlendirilemeyeceğinden mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan 6100 sayılı HMK 353/1.b.1 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M