İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2022/993 K.2024/1305

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, taraflar arasındaki "fuar standı yapımına" ilişkin 21/03/2019 tarihli eser sözleşmesi ilişkisi kapsamında düzenlenen faturaya dayalı olarak 7.750,00 USD iş bedeli alacağının davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali talebine ilişkindir.Davalı tarafça, davacının işi süresinde ve eksiksiz bitirememesi nedeniyle işin kendi imkanlarıyla tamamlandığı, aralarındaki başka işler nedeniyle oluşan cari hesapta davacının 11.350,00 USD borçlu olduğu, davaya konu faturanın taraflar arasında birden fazla işte ortak çalışma olduğundan ve davalıya işle ilgili avans ödemesi yapıldığından defterlere işlendiği belirtilerek,

davanın reddi talep edilmiştir.Mahkemece, taraflar tacir olup ticari defterlere dayanıldığından ticari defterlerin incelenmesi sonucunda oluşturulan ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın ticari defter ve kayıtlarıda takip tarihi itibariyle davalı şirketin davacı şirketten 94.772,55-TL alacaklı olduğu, davalı şirket kayıtlarında ise davalı şirketin davacı şirketten 94.591,12-TL alacaklı olduğu, aradaki cüzi farkın kur farkından kaynaklandığı,

davanın itirazın iptali davası olduğu ve takibe sıkı sıkıya bağlı olduğu ve davacının tek bir faturaya dayalı takip başlattığı da gözönüne alındığında takip tarihi itibariyle değerlendirme yapmak gerektiği, tarafların 2019 yılı ticari defter kayıtlarına göre davacının takip tarihi itibariyle davalı şirketten takip konusu 19/04/2019 tarihli 7.750,00-USD bedelli fatura karşılığı alacaklı olmadığı, zira davalı şirket tarafından 30/04/2019 tarihinde 3.800,00 Euro, 30/04/2019 tarihinde 11.750,00 euro iade faturası, 10/05/2019 tarihinde 4.800,00 Euro, 10/05/2019 tarihinde 1.950 Euro, 20/05/2019 tarihinde 4.000,00-Euro ödendiği,

böylece davalının alacaklı durumda olduğu anlaşıldığından davanın reddi gerektiği, davacının takibi başlatmakta kötü niyetli olduğu dosya kapsamında ispatlanamadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine; davalının kötü niyet tazminatı talebinin yasal şartları oluşmadığından reddine, karar verilmiştir.

Davacı vekili istinafında, müvekkilinin davalıya verdiği hizmetin karşılığı olarak düzenlenen 7.750-USD tutarlı faturanın taraflarca ticari defterlere işlendiğini, yargılama sırasında davalı tarafından hizmetin ayıplı olduğu iddiasından da vazgeçildiğini, bu durumda müvekkili takip konusu faturalardan alacaklı olduğunu ispat etmişse, davalı da yargılama sırasında takas mahsup def'ini ileri sürmemiş ise, davalı başka bir ticari ilişkiden dolayı alacaklı olsa dahi davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, Mahkemece hükme esas alınması mümkün olmayan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verildiğini,

oysa ki bilirkişinin yapması gerekenin, müvekkilinin dolar alacağına ilişkin davalı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığını belirlemek olduğunu, zira taraflarca kabul edilen sözleşmede dolar üzerinden ödeme yapılacağı belirlenmiş olup, ödemelerin TL veya başka bir para birimi üzerinden yapılabileceğinin belirlenmediğini, bu kapsamda Euro ödemelerinin tarafların ihtilaf konusu olmadığını, davalının dolar üzerinden kabul ettiği ödemeyi yapmadığını, Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda Dolar ile birlikte değerlendirilen Euro ödemelerinin başka işlere ilişkin olduğunu,

ayrıca mahkemece Euro ödemelerine ilişkin sundukları sözleşmelerin değerlendirilmediğini, davalı tarafından yapılan bu ödemelerin avans değil, bizzat sözleşmede belirlenen hizmete karşılık yapılan ödemeler olduğunu, bahsi geçen sözleşmelerle ödenmesi kararlaştırılan tutarların 24.150-EURO olup, davalı tarafından bilirkişinin incelediği tarihe kadar açıklamasız olarak yalnızca 14.550-EURO ödendiğini, ayrıca, farklı yabancı para ödemelerinin aynı hesapta değerlendirilmesini kabul etmemekle birlikte, davaya konu faturanın tanzim edildiği dönem ve icra takibine kadarki tarihlerde, müvekkilinin,

davalı tarafından yapılan Euro ödemelerini Euro alacaklarına saydığını bildirmelerine rağmen bu yönde değerlendirme yapılmadığını, TBK madde 101.

"Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır." hükmünü amir olup, müvekkili tarafından fatura tarihinden sonraki Euro ödemelerinin sunulan sözleşmelerdeki işlere sayıldığını ve bunların Euro carisine işlendiğini, davalının cevap dilekçesi ile ödeme ve ayıp iddiasında bulunmakla birlikte, devamında ayıp iddiasından vazgeçtiğini, takas mahsup def'inde ve alacaklı olduğu iddiasında bulunmadığını, müvekkili aleyhine dava ikame etmediğini veya icra takibi de başlatmadığını,

davalının Dolar üzerinden borçlu olduğu hususu kendisinin de kabulünde olduğundan ve ödemeye ilişkin her hangi bir belge sunamadığından davanın kabulü gerektiğini, Mahkemece, bilirkişinin tarafsızlığa gölge düşüren eylemlerde bulunduğu, taraflarla iletişime geçerek esas hakkında kanaatini bildirdiği, mesleğine aykırı hareketlerde bulunduğu gerek sözlü gerekse de yazılı beyan edilmesine rağmen bunların Mahkemece dikkate alınmadığını belirterek,

kararının kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak icra inkar tazminatı talepleri de değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilemesini talep etmiştir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Dosya kapsamı değerlendirildiğinde.

Davacının takip dayanağı yaptığı 19/04/2019 tarihli 7.750,00-USD bedelli fatura taraf defterlerinde kayıtlı olup, davacı alacağı sabittir.Davalı savunmasında, tarafların ticari defter durumuna göre kendisinin alacaklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiş, eksik ve ayıplı işler yönünden de talep hakkını saklı tutmuştur.Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davalının davacıdan takip miktarından daha fazla alacaklı olduğu tespit edilmiş olmakla, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması yerinde olmuştur.

Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.