İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/1799 K.2021/631

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili Dava Dilekçesinde Özetle.

07/07/2004 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın yaptığı tek taraflı trafik kazasında araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacıların desteğinin vefat ettiğini belirterek, şimdilik 3.000,00-TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı Vekili Cevap Dilekçesinde Özetle; zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece 2014/573 Esas sayılı dosyasında 07/03/2017 tarihli duruşmanın 2 no'lu kararı ile davacılar ..., ... ve ... için davanın tefriki ile iş bu esasa kaydının yapıldığı anlaşılmıştır.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Davanın kabulü ile davacı ... yönünden 1.229,63 TL, davacı ... yönünden 9.510,90 TL ve davacı ... yönünden 12.275,56 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 17/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın dava tarihi ve ıslah tarihi itibariyle zaman aşımına uğradığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede. 07/07/2004 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın yaptığı tek taraflı trafik kazasında araç içerisinde yolcu olarak bulunan davacıların desteğinin vefat ettiği ve davacıların destekten yoksun kaldıkları anlaşılmıştır.

1-Davacı ... lehine 1.229,63-TL tazminata hükmedildiği, bu miktarın 2018 yılı itibariyle 3.560-TL kesinlik sınırını altında kaldığı anlaşıldığından, bu davacıya yönelik istinaf talebinin HMK 341/2 maddesi uyarınca kararın kesin olması nedeniyle HMK 346/1 - 352/1-b maddesi uyarınca reddine karar vermek gerektiği, 2-Diğer davacılar yönünden yapılan incelemede ise; görülmekte olan davanın konusunu oluşturan zararlandırıcı eylem tarihi 07/07/2004 olup; söz konusu kazada bir kişi vefat etmiştir.

765 sayılı TCK. nun 455/2 ve 102/3 maddelerine göre, ceza zaman aşımı süresi 10 yıldır.

Kaza tarihi olan 07/07/2004 tarihinden itibaren dava tarihi olan 17/12/2013 tarihine kadar uzamış zaman aşımı süresi olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolmamış olduğu anlaşılmış ise de, 25/09/2018 istinaf tarihinde zaman aşımı süresinin dolduğu gözönünde tutulduğunda, bu davalılar yönünden davanın ıslah edilmemiş haliyle kabul edilmesi gerekirken, ıslah edilen miktar üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğu, (Emsal.

Yargıtay 17. H.D. 'nin 04/07/2018 gün 2015/12321 E. - 2018/6746 K. Yargıtay 17. H.D. 'nin 12/12/2017 gün 2015/5773 E. - 2017/11568 K. sayılı ilamları) ancak bu hususun giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu davacılara yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile kararın kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması sonuç ve kanaatine varılmıştır.