İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2019/2068 K.2021/863

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

08/03/2015 kaza tarihinde yaya olan ve kaldırımda yürüyen davacıya davalıların sürücüsü, maliki ve ZMMS sigortacısı olduğu ... plakalı aracın kaldırıma çıkmak suretiyle çarptığını, bu kazada davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalarının kabulüne, 1.000,00-TL maddi tazminatın, kaza tarihi olan 08/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesine,

30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan ... müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Davanın kısmen kabulüne, 1-Maddi tazminata ilişkin dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 2-Manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar .... müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,3-Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.İstinaf edenlerin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.

08/03/2015 kaza tarihinde yaya olan ve kaldırımda yürüyen davacıya davalıların sürücüsü, maliki ve ZMMS sigortacısı olduğu ... plakalı aracın kaldırıma çıkmak suretiyle çarptığını, bu kazada davacının yaralanarak malul kaldığı anlaşılmıştır. Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin bulunmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir.

O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıda meydana gelen yaralanmanın niteliği, davacı yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda;Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında davacı vekilinin istinaf taleplerinin kabulü gerektiği, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMK 353/1-b/2 maddesi uyarınca kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.