İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2020/1845 K.2023/2090

Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;

KARAR Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. 10/02/2018 tarihinde, sigortası bulunmayan ... plakalı aracın müvekkili yaya ...'a çarpması sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak üzere şimdilik 100-TL geçici iş göremezlik ve 100-TL kalıcı (sürekli) iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

14/01/2020 tarihli dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 6.013,17-TL olarak artırmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın dava şartı yokluğundan reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.

Davanın KABULÜ ile 100,00-TL geçici iş göremezlik tazminatı, 6.013,17-TL sürekli iş görmezlik tazminatı olmak üzere toplam 6.113,17-TL tazminatın 08/05/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

İstinaf nedenleri: Davalı vekili; davacının başvurusunda kesin maluliyet raporunu sunmadığından davanın; dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını, hesaplanan tazminatın faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve kalıcı iş göremezlik (maluliyet) tazminatı istemine ilişkindir.

Dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillerle, usul ve yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; davacı tarafça davalı tarafa 24/04/2018 tarihinde başvurulduğu anlaşılmakla dava ön şartının gerçekleştirilmiş olmasına, Dairemizce de benimsenen Yargıtay'ın güncel içtihatlarına göre geçici iş göremezlik tazminatından davalının sorumlu olmasına; davalı, davacının kendisine başvuru tarihinden itibaren 8. iş günü sonunda temerrüde düşmüş olup, yerel mahkemece hükmedilen tazminata davacının temerrüde düştüğü 08.05.2018 tarihinden itibaren faiz işletilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına göre;

davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.