İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2020/61 K.2020/97

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili Ankara Asliye Ticaret Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde özetle. 31/10/2017 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucunda vekil edeninin yaralandığını ileri sürerek, 100,00-TL geçici iş göremezlik ve 3.500,00-TL kalıcı iş göremezlik tazminatının kazaya neden olan aracın, ZMM sigortacısı bulunan davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulunarak,

görülmekte olan dava bakımından yetkili yer mahkemesinin İstanbul Anadolu Mahkemeleri olduğunu savunmuştur.Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 26/03/2019 gün 2018/790 E.-2019/260 sayılı kararla davalının yetki itirazı kabul edilerek, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; söz konusu bu kararın yasa yoluna başvurulmaksızın 03/05/2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine de dosya İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/279 esasına kaydedilmiştir.Mahkemece;

davanın, davalı sigorta şirketinin yetkili organı olan Ankara Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yerde açıldığını, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin çeşitli içtihatlarından da anlaşılacağı üzere; acentenin bulunduğu yerinde yetkili olduğu bu durumda Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen yetkisizlik kararında isabet bulunmadığı ve kararın bağlayıcı nitelik taşımadığı görüşünden hareketle;"1-Dosya kapsamı ve davalı sigorta şirketinin Ankara Bölge Müdürlüğünün Ankara ilinde bulunduğu dikkate alınarak Mahkememizin Yetkisizliği nedeniyle Usulden Reddine,

2-Karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Ankara 14 Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, " karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.İstinaf nedenleri; kesin yetkinin söz konusu olmadığı hallerde, yetkisizlik kararı üzerine dosyanın kendisine gönderildiği mahkemenin, yeniden yetkisizlik kararı vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğu hususuna yöneliktir.Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.(HMK.m.6/1).

Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.

Birden fazla davalının bulunduğu hallerde, davanın davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir.(HMK.m.7).

Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.(HMK.m.16).Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını,davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır;taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir.

Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (HMK.m.19/1-2-3).Somut olayda, kesin yetki söz konusu değildir. Diğer yandan, yetki itirazında bulunan taraf, İstanbul Anadolu Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu bildirerek seçim hakkını kullanmış ve yetkisizlik kararı kesinleşmiştir.

Kesin yetkinin bulunmadığı eldeki davada; mahkemece artık yetkisizliğe ilişkin önceki kararın hatalı olup olmadığı irdelenip değerlendirilemez. Hüküm, bu nedenle yerinde görülmediğinden, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak, uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir. (HMK. m.353/1-a/3)