Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalıya trafik sigortalı ... plaka sayılı aracın, 14.12.2015 tarihinde dava dışı ...'nin sevk ve idaresinde iken, sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine yaya konumunda olan müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu, müvekkilinin beden gücü kayıp oranının belirlenerek zararın davalıdan tahsili gerektiğini, davalı tarafça beden gücü kaybına yönelik olarak ödeme yapılmış ise de yeterli olmadığını, iyileşme süresi ve bakıcı giderine ilişkin ise herhangi bir ödeme yapılmadığını,
Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları gereğince PMF 1931 yaşam tablosuna göre bakiye ömrü belirlenerek bakıcı gideri ve maluliyet tazminatının hesaplanması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) geçici iş göremezlik için 50,00-TL, sürekli iş göremezlik için 50,00-TL ve bakıcı gideri için 50,00-TL maddi tazminatın davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13.07.2020 tarihli dilekçesi ile,
geçici iş göremezlik taleplerini 4.826,70-TL'ye, bakıcı giderine ilişkin taleplerini 3.809,68-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacı tarafça yapılan başvuru üzerine 05.09.2016 tarihinde 42.393,00-TL ödemede bulunulması nedeniyle müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderine ilişkin zararlardan müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, faiz başlangıcı ve türü yönünden davacının isteminin yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince.
14/12/2015 tarihinde dava dışı sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki ...plakalı otobüs ile ... caddesini takiben seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde sağa dönüş yaptığı esnada aracının sağ ön tekerlek kısımları ile otobüs durağı önünde bulunan davacı yaya ...'nın ayağının üzerinden geçtiği kazanın meydana gelmesinde, dava dışı otobüs sürücüsünün %75 oranında, davacının ise %25 oranında kusurlu olduğu, kusura ilişkin ATK Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporun objektif, gerekçeli, yeterli, denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,
kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerin uygulanarak düzenlenen 23/03/2022 tarihli ATK raporuna itibar edildiği, buna göre davacının %4 oranında sürekli maluliyetinin bulunduğu, iyileşme süresinin 3 ay olduğu ve bakıcı ihtiyacı bulunmadığı, 30/05/2022 tarihli nitelikli hesaplama/aktüerya uzmanı bilirkişinin raporunda, davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararının ödeme tarihi itibariyle 42.827,66-TL olarak belirlendiği,
dava öncesi davacı tarafça yapılan 42.393,00 TL ödeme ile davacının 42.827,66-TL zararı arasında KTK m.111/2 maddesi uyarınca fahiş fark bulunmadığı gerekçesi ile. "Davanın REDDİNE" karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Davacı vekilinin istinaf nedenleri; ödeme tarihi itibariyle yapılan hesaplamanın TRH 2010 yaşam tablosu kullanılarak yapılması gerektiği, 01.07.2022 tarihi itibariyle asgari ücret güncellenmiş olmasına rağmen bilirkişi tarafından düzenlenen 04.07.2022 tarihli raporda, 2022 yılının birinci dönemi için belirlenen asgari ücretin esas alındığı,
asgari ücret değişikliklerinin resen dikkate alınması gerektiği hususlarına ilişkindir.Dava, trafik kazasına bağlı cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesine dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,
Yargıtay ilgili Dairesi ve Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre tazminat hesabı yapılırken muhtemel bakiye ömür süresi yönünden TRH 2010 yaşam tablosu kullanılması gerekmekte ise de, davacı vekilinin, dava dilekçesinde PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre tazminat hesabı yapılması gerektiğine ilişkin talebi nedeniyle, tazminat hesabının PMF 1931 Yaşam Tablosu kullanılarak ve progresif rant yöntemi uygulanmak suretiyle yapılmasında isabetsizlik bulunmamasına,
dava tarihinden önce yapılan ödemenin yeterliliğinin, ödeme tarihindeki veriler kullanılmak suretiyle yapılmış olması nedeniyle 2022 yılı asgari ücret değişikliklerinin uygulanmasının mümkün olmamasına, hükme esas alınan 30/05/2022 tarihli aktüer bilirkişi raporu ile belirlenen, davacının ödeme tarihindeki zararı ile, davalı tarafça yapılan ödeme miktarı arasındaki farkın KTK m. 111/2 hükmünde düzenlenen fahiş fark niteliğinde olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK m. 353/1-b/1 hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca,
1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,
2/İstinaf eden davacıdan alınması gereken 732,00-TL harçtan peşin yatırılan 179,90-TL harcın mahsubu ile bakiye 552,10-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,
4/İstinaf yasa yoluna başvuran davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan diğer yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 361 ve 362. maddeleri uyarınca gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süresi içinde Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.08/04/2026