İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2018/201 K.2018/95

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, davacı tarafça istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine heyetçe yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dava dilekçesiyle, vekil edeninin davalı firmadan bilet almak suretiyle davalıya ait ........ plakalı araca yolcu olarak bindiğini, aracın Sofya'dan hareket ettikten sonra Dimitrovgrad yakınlarında sis ve aşırı hız nedeniyle kaza yaptığını, bu olayda vekil edeninin yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL geçici ve sürekli sakatlık tazminatının ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı ... Tic.A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; kaza yapan aracın vekil edeni firmaya ait bulunmadığını, bu nedenle sorumlulukları bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen görevsizlik kararı üzerine dosya İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmiş, bu mahkemece de davaya bakmaya Tüketici Mahkemeleri görevli olduğundan, mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın HMK'nun 114/1-c ve 115/2.maddeleri gereğince usulen reddine, karar kesinleştiğinde yasal süresinde istem halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulduğu görülmüştür.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu, dava konusunun TTK'nın 850-930. maddelerinde düzenlenen taşıma işinden kaynaklanması nedeniyle davanın ticari nitelikte olduğu, görevli mahkemenin ticaret mahkemesi, bu nedenle görevsizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğu yönüne ilişkindir.

Dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 850 ve devamı maddelerine göre açılmış yolcu taşıma sözleşmesine aykırılık iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir.

28.05.2014 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasa'nın 3/k maddesinde "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi" tüketici, 3/ı maddesinde ise "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem" tüketici işlemi olarak tanımlanmıştır.

Aynı Yasa'nın 73/1. maddesinde tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 83/2. maddesinde ise taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve 6502 sayılı Yasa'nın görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasının engelleyemeyeceğine değinilmiştir.

HMK'nın 1. maddesinde ise görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözetileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; davanın açıldığı 02.05.2016 tarihi itibariyle 6502 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği, davacının ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket etmesi nedeniyle tüketici, dava konusu taşıma işleminin de tüketici işlemi sayıldığı, yukarıda belirtilen yasa hükümleri uyarınca davaya bakma hususunda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu, bu nedenle İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen görevsizlik kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.