İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2026/941 K.2026/795

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekilinin 18/05/2024 tarihli dava dilekçesinde özetle.

05.05.2016 günü Amasya ili istikametinde ... mevkiinde sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç içerisinde yolcu konumunda bulunduğu esnada seyahat ederken aracın sürücünün hatası ile uçuruma yuvarlanması neticesinde maddi ve bedeni hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen kazada sigortalı araçta yolcu konumunda bulunun müvekkilinin yüzünden ve vücudunun çeşitli bölgelerinden yaralandığını, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, 6100 sayılı Yasa’nın 107.maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak dava aşamasında gerçek zarar tespit edildiğinde artırılmak üzere şimdilik 500,00-TL geçici iş göremezlik,

500,00-TL bakıcı gideri ve 500,00-TL sürekli iş göremezlik olmak üzere toplam 1.500,00-TL maddi tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin 05/06/2024 tarihli cevap dilekçesinde; zaman aşımı itirazları olduğunu, kaza tarihi 05/05/2016 olup 18/05/2024 işbu dava tarihi itibariyle 8 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın usulden reddi gerektiğini, eksik belgelerin müvekkili şirkete iletilmediğini, başvurunun usule uygun olarak yapılmadığını, HMK 114 vd. md. uyarınca dava şartı noksanlığından usulden reddi gerektiğini, kusur durumunun tespiti gerektiğini, işbu nedenle aleyhe hüküm kurulması halinde, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması,

faiz türünün yasal faiz olması gerektiğini, kabul manasında olmamak üzere davanın kabulü halinde öncelikle yukarıda açıklamış olduğumuz üzere müvekkili şirkete gerekli evrakların tümü ile başvuru yapılmamış olduğundan davacıların usule uygun olarak başvuru yapmadığı kabul edilerek temerrüt tarihi dava tarihi olarak alınması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, "1-)Davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile; a)5.203,96TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 24/04/2024 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, b)304.796,04TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihi olan 24/04/2024 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,c) Bakıcı gideri tazminat talebinin reddine" karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle;Yargıtayın yerleşik içtihatları gereği, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve ...... tarafından karşılanmayan belgesiz tedavi gideri taleplerinin poliçedeki tedavi gideri teminatından, sürekli iş göremezlik tazminatının ise poliçedeki sakatlık teminatından karşılanması gerektiğini, kaza tarihi itibariyle tedavi gideri teminatı 310.000,00 TL ve sakatlık teminatı 310.000,00 TL olup Yerel Mahkemece yalnızca sakatlık teminat limiti olan 310.000,00 TL üzerinden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,

mahkemece geçici iş göremezlik tazminatının sürekli iş göremezlik tazminatı ile birlikte 310.000 TL limit üzerinden değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup istinaf açısından uyuşmazlık konusu HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni ve istinaf nedenleri ile sınırlı olmak üzere İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olup olmadığıdır. Kaza tarihinde ZMMS sakatlanma ve ölüm halinde poliçe limiti kişi başına 310.000,00 TL.

Sağlık giderleri teminatı (geçici ve kalıcı bakıcı giderleri ile belgesiz tedavi giderleri bakımından) poliçe limiti kişi başına 361.000,00 TL'dir. Bu şekildeki sınırlama kazada bir kişinin ölümü yada yaralanması halinde, zarar gören kişinin sigorta şirketinden isteyebileceği destekten yoksun kalma, geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatını azami olarak 310.000,00 TL ile sınırlı olacağı ve sakatlanma ve ölüm teminatından karşılanacağı anlamına gelmektedir.

Aynı şekilde geçici ve kalıcı bakıcı giderleri zararları da poliçedeki tedavi giderleri teminatından ancak 310.000,00 TL limit ile sınırlı olarak karşılanacaktır. Bu durumda davacı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatının tedavi gideri klozundan karşılanmasına yönelik istinafı yerinde değildir. Ancak mahkemece hükümde poliçe limitinin gösterilmemesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek aşağıda yazılı olduğu şekilde esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

B-İSTİNAF İNCELEMESİ BAKIMINDAN

1-Davacı tarafından peşin olarak yatırılan istinaf karar harcının, istem halinde İlk Derece Mahkemesi tarafından kendisine iadesine, 2-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan 385,00 TL posta ve tebligat giderinden ibaret yargılama gideri ile 2.002,00 TL istinaf başvuru harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 3-Duruşma yapılmadığından, vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 4-İstinaf aşaması için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dair dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu, HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.08/04/2026