İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2018/2240 K.2021/1025

İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17.05.2018 tarih 2015/344 E. 2018/672 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, 02.11. 2012 tarihinde davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın yaya olan müvekkiline çarpması nedeniyle müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, davalı sürücü ...'ın kaza sırasında 2.12 promil alkollü olduğunu ileri sürerek,

sigorta şirketi poliçe limitiyle ve Trafik Sigortası Genel Şartlarına göre sorumlu olmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan ortaklaşa ve zincirleme tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle 4.573,85 TL geçici iş göremezlik, 5.64300TL bakım gideri, 250,00TL ulaşım gideri, 250,00TL pansuman ve sarf malzemesi gideri, 1.250,00 TL ileriye dönük estetik gideri olmak üzere toplam maddi tazminat talebini 11.966,85 TL'ye yükseltmiştir.

CEVAP

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın davalı sürücünün % 100 kusuruyla gerçekleştiği, davacının sürekli iş göremezlik hali mevcut olmadığı, tıbbi iyileşmesinin altı ay olduğu, tedavi süresince SGK tarafından karşılanmayan belgesiz tedavi, ulaşım, bakım ve estetik giderinden davalıların sorumlu tutulması icap ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 11.96685 TL maddi tazminatın davalı sürücü ve işleten yönünden kaza tarihinden, davalı sigorta yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, 7.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı ... vekili, bilirkişi raporunda SGK'nın sorumluluğunda olan tedavi giderleri müvekkili şirkete yükletildiğini, tedaviye yönelik ulaşım gideri, pansuman ve sarf malzemesi gideri, ileriye dönük esteki gideri tedavi gideri kapsamında olmayıp, bu taleplerin reddi gerektiğini, ileriye dönük estetik giderinin de ne olduğunun anlaşılmadığını, davacının yapmamış olduğu bir masrafı bilirkişinin tespit etmesinin hatalı olduğunu, davacının bakıma ihtiyaç duyup duymadığı,

bununla birlikte bakıcı tutulup tutulmadığı tespiti yapılmadan bakım gideri tespit edildiğini, 6 ay geçici iş göremezliği bulunan kişi evinde istirahat halinde bulunduğunu, o zaman tespit edilen ulaşım giderinin ne olduğunun anlaşılamadığını, ayrıca bakım gideri olarak gıda gideri de gösterildiğini, davacının bakıma ihtiyacı olduğunun araştırılması ve belgelendirilmesi icap ettiğini, müvekkilinin her bir poliçe için SGK'ya yaptığı aktarım sonucu sorumluluğu kalmadığını, müvekkili manevi tazminattan sorumlu olmadığı için aleyhine hüküm kurulmamış ise de manevi tazminat için harcın ayrılmadığını,

manevi tazminat harcının diğer davalılara yükletilmesi gerekirken müvekkilinin de sorumlu tutulduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmekle kararın kaldırılmasını istemiştir.

GEREKÇE

Dava, kazaya sebebiyet veren aracın sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısından maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın yaya olan müvekkilinin yaralanmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek maddi tazminat talebinde bulunmuş, bilirkişi raporu sonrası maddi tazminat taleplerini ıslah etmiş, mahkemece de ıslah edilen miktara hükmedilmiştir.

Dosyadaki Adli Tıp Kurumu 3 İhtisas Dairesinden alınan raporda davacıda çeşitli kemik kırıkları oluştuğu, sürekli maluliyete uğramadığı, iyileşmesinin 6 aya kadar uzayacağı rapor edilmiştir. Mahkemece sigorta uzmanı, trafik uzmanı ve doktor bilirkişiden alınan heyet raporunda davacının 6 aylık geçici iş göremezlik süresinin tamamında bakıma ihtiyaç duyacağı, asgari ücretin brütü üzerinden 5.643,00TL bakım gideri hesaplandığı,

tedavisi sırasında 2 günde bir pansuman yaptıracağı, sarf malzemesi ve belgelenmeyen katkı payı için 250,00 TL tedavi gideri yapacağı, en az 3 defa yapılacak kontrol muayeneleri ve muayene amaçlı ulaşım giderleri de belgeye bağlanmasa bile 250,00TL olabileceği, davacının yüzünde meydana gelen sabit iz için skar revizyonu yapılması gerekeceği, bu işlem için ulaşım, iaşe ve pansuman giderleri de dahil edildiğinde 1.250,00TL ileriye dönük estetik gideri oluştuğu belirtilmiştir.

Davalı sigorta gerçek zarardan sorumludur. Vücudunun çeşitli yerlerinde kemik kırığı bulunan davacının geçici iş göremezlik süresince bakıma ihtiyacı olduğu doktor raporuyla belirlenmiş olup Yargıtay 17 HD'nin içtihatlarına göre davacı, bakıcı tutmayıp aile içinde bakılsa bile bakım gideri talep edebileceği için mahkemece bakım giderine hükmedilmesi doğru bulunmuştur.

Davacı, yüzünde oluşan sabit iz için dava tarihi itibariyle estetik operasyon geçirmemiş olsa da kaza nedeniyle skar izi oluşmakla davacıda oluşan bu zararın giderilmesi gerekmektedir. Bilirkişi raporunda SGK'nın sorumluluğunda olan belgeli tedavi giderleri hesaplamaya dahil edilmemiş, gıda adı altında özel bir gider kalemi de belirlenmemiştir. Mahkemece denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun bu rapora itibar edilerek verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak davalı sigorta şirketi manevi tazminattan sorumlu olmayıp mahkemece de manevi tazminat yönünden aleyhe hüküm kurulmamış ise de maddi tazminat ile manevi tazminat harcının hükümde birlikte gösterilerek manevi tazminat için ödenmesi gereken harçtan da davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulması doğru olmamış, davalı sigorta vekilinin bu yöndeki istinaf itirazı haklı bulunmuştur. Bu durumda, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı sadece harç yönünden kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.