İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/1985 K.2025/906

Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesinin 06.10.2022 tarih 2020/571 Esas 2022/640 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, davalının ZMM sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza neticesinde davacının yaralanarak maddi zarara uğradığını, kusurun davalı tarafından sigortalı araç sürücünde olduğunu, zararın davalı tarafından karşılanması gerektiğini, davalılara yapılan başvuruya rağmen zararın karşılanmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00-TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, kazaya karışan aracın kaza tarihinde davalı nezdinde zorunlu mali mesuliyet trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte, davalı şirketin sorumluluğunun poliçe limitler ve sigortalı araca atfedilebilecek kusur ile sınırlı olduğunu, kazaya karışan tarafların kusur durumlarının tespit edilmesi gerektiğini, kaza tespit tutanağında açıkça sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığı belirtildiğini, sigortalı araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, kazada kusuru bulunmayan taraftan tazminat talep edilemeyeceğini, davalının gerçek zararın tespiti halinde kusura göre poliçe limitleri dahilinde sorumlu olabileceğini, belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın oluşumunda davacının % 100 oranında asli ve kusurlu, davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün ise kusursuz olduğu, belirtilerek; davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili, kazaya neden olan aracın ağır vasıta özelliği dikkate alınmadığını, keşif yapılmaksızın belge üzerinden düzenlenen kusur raporlarının denetime ve karar vermeye elverişli olmadığını, rapora itirazların karşılanmadığını, raporların varsayıma dayalı olduğunu, kurallara riayet etmeyen mikser sürücüsünün asli ve davacının olsa olsa takip mesafesini korumadığından bahisle tali kusurlu olduğunu, itiraz üzerine alının ATK kusur raporunda da itirazlar hakkında kapsamında yeterli bir inceleme yapılmaksızın davacının asli ve tam kusurlu olduğu sonucun varıldığını, eksik inceleme yapıldığını, dava değeri 100,00-TL. olmasına rağmen hüküm kısmında yanılgılı değerlendirme sonucu davalı lehinde 1.000,00-TL vekalet ücretine hükmedildiğini, belirterek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir

GEREKÇE

Dava, ZMMS poliçesi kapsamında trafik kazası nedeni ile tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

1. Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

2. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91/1. 85/1. ve 85/son maddeleri ile Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre trafik kazası nedeni ile davacının cismani zararından davalı sigorta şirketi ile işleten sıfatına haiz araç maliki ve sürücünün, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğu amirdir.(Yargıtay HGK'nun 15.6.2011 tarih ve 2011/17-142 E. - 2011/411 K., 17. HD' nın 20/05/2013 tarih ve 2012/8984 E. - 2013/7276 K.)

3. Davalıların sorumluluğunun belirlenebilmesi için olayın oluşumunda tarafların mevcut kusur durumun tespiti önem arz eder. Bu çerçvevede, dosyaya kazandırılan açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli, kaza tespit tutanağı ile uyumlu kusur bilirkişi raporu ve bu rapora itiraz üzerine düzenlenen ATK kusur rapouyla olaya ilişkin belirlenen maddi olgular çerçevesinde, oluş şekline uygun düşecek biçimde, taraflara kusur atfını gerektiren sebeplerin somut olarak açıklanması suretiyle, kusur değerlendirilmesi yapılarak, olayın oluşumunda davacının % 100 oranında asli ve tam kusurlu, davalı sürücüsünün ise kusursuz olduğunun tespitinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

4. Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmasına, tarafların kusur durumun anılan ilke ve esaslar ile örtüşecek şekilde olayın oluş şekli ve dosya kapsamına uygun olarak belirlenmesine, davalı tarafından sigortalı araç sürücüsünün atfı kabil kusuru bulunmaması nedeniyle tazminat koşullarının oluşmamasına, tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin doğru nitelendirilmesine,

hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, aşağıda belirtilen hususlar dışındaki sair istinaf itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

5. 6100 sayılı HMK'nın 323/1-ğ. maddesi gereğince vekille takip edilen davalarda hükmedilecek vekalet ücreti yargılama giderleri kapsamında kaldığı aynı kanunun 326. maddesi gereğince de yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına, davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırılmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirmiş olup, mahkemece davacının maddi tazminat tümden davasının reddine karar verilmiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'nın 323, 326/1. ile AAÜT 13/2 ve 4. maddesi maddesi gereğince dava değerini geçmeyecek şekilde davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, aksi şekilde verilen kararda hukuki isabet bulunmamaktadır. Bu itibarla, belirtilen hususlar yönünden istinaf başvurusu yerindedir.

Bu durumda, davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulü ile yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından ilk derece mahkemesi kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine, yerinde görülmeyen sair istinaf itirazlarının ise reddine, karar verilmesi gerekmiştir.