İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/1049 K.2026/4

İzmir 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20/12/2022 tarih 2021/903 Esas 2022/1028 Kararsayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, üye ... tarafından düzenlenen rapor dinlenip ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili, 07/06/2021 tarihinde müvekkilinin sevk ve idaresindeki .... plakalı araç ile dava dışı sürücü ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ve davalı sigorta şirketi nezdinde ZMMS poliçesiyle sigortalanan .... plakalı aracın çarpışması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını, müvekkilinin kazada kusursuz olduğunu, belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili lehine 100,00-TL kalıcı ve 100,00-TL geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davanın yetkisizlik ve zaman aşımı nedeniyle reddine, sigortalı araç sürücüsüne atfı kabil kusur bulunmaması nedeniyle zararın kaza ile illiyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre 07/06/2021 tarihinde meydana davacı sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla dava dışı sürücü ....'ın sevk ve idaresindeki.... plaka sayılı aracın çarpıştığı, alınan bilirkişi raporuna göre davacının kazanın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davacı vekili, müvekkiline yeşil ışık yanarken kavşaktan geçtiğini, trafiğin akışı gereği dur kalk yapmak zorunda kaldığını, cd kayıtları ayrıntılı bir şekilde irdelendiğinde müvekkilinin trafiğin geçişine engel olacak şekilde dur kalk yapmadığını, müvekkilin kavşakta olduğu kazanın da burada gerçekleştiği düşünüldüğünde dur kalk yapmasaydı veya hiç bir şekilde ilerlemeseydi söz konusu durumun farklı bir kazanın gerçekleşmesine neden olabileceğinin değerlendirilmeden müvekkiline kusur atfedildiğini, müvekkilinin trafikte üzerine düşen tüm dikkat ve özeni göstermesine rağmen müvekkil tarafından önlenemeyecek bir durum gerçekleştiğini,

karşı yan sürücüsünün hızını azaltmadan kavşağa girip, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde mevcut hızı ile caddeden kavşağa geçiş yaparak müvekkilinin sevk ve idaresindeki araca çarptığını, müvekkiline ait aracın savrulduğu gibi hususların raporda göz ardı edildiğini, karşı araç sürücüsünün kavşaklara yaklaşırken dikkatli tedbirli ve özenli davranmayarak bir anda kavşağa girip, müvekkiline yandan hızlı bir şekilde çarparak savrulmasına neden olduğunu, ayrıca dosya kapsamındaki raporlarda bütünlük olmayıp kusur yönündeki çelişkinin giderilemediğini, işbu nedenlerle, davaya konu trafik kazasında kusur hususunda,

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi, İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişilerden kusur oranlarının belirlenmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli biçimde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bunun yapılmadığını belirtmiştir.

GEREKÇE

Dava, trafik kazası nedeniyle davacıda oluştuğu iddia olunan sürekli ve geçici işgörmezlik tazminatının ZMMS poliçesi kapsamında davacıdan tahsili istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf nedenleriyle ve resen kamu düzenine ilişkin sebeplerle sınırlı olarak istinaf incelemesi yapılmıştır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91/1. 85/1. ve 85/son maddeleri ile Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına göre trafik kazası nedeni ile davacının aracında oluşan maddi zarardan davalı sigorta şirketi, işleten sıfatına haiz sigortalı araç maliki ile araç sürücüsünün, sürücünün kusuru oranında sorumlu oldukları amirdir.(Yargıtay HGK'nun 15.6.2011 tarih ve 2011/17-142 E. - 2011/411 K., 17. HD'sinin 20/05/2013 tarih ve 2012/8984 E. - 2013/7276 K )

Davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun belirlenebilmesi için olayın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olup olmadığının tespiti önem arzeder. Bu kapsamda, dosyaya kazandırılacak açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli bir kusur bilirkişi raporu ile olaya ilişkin belirlenen maddi olgular çerçevesinde ve olayın oluş şekline uygun düşecek biçimde, tarafların kusur oranlarının mahkemece tespit edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, yerel mahkemece aldırılan 10/05/2022 havale tarihli bilirkişi raporunda kazanın oluşumunda ....plaka sayılı araç sürücüsü ....'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 84/h, 57/d ve 47/1-d maddelerini ihlal ettiği, .... plaka sayılı araç sürücüsü ....'ın ise 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52/a ve 47/1-d maddelerini ihlal ettiği belirtilmesine karşın, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/14861 soruşturma sayılı dosyasında aldırılan kusura ilişkin 23/12/2021 tarihli bilirkişi raporunda davacı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun tespit edildiği,

bu şekilde söz konusu raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi amacıyla mahkemece İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 10/11/2022 havale tarihli kusur raporunda ise, davacı sürücü ....'ın kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun tespit edildiği, bu itibarla yerel mahkemece her iki rapor arasındaki kusura ilişkin çelişkiyi gideren İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 10/11/2022 havale tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın dilekçesinde yer verdiği itirazların yerinde olmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olmasına ve özellikle de mahkemece alınan kusura ilişkin olarak İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 10/11/2022 havale tarihli bilirkişi raporuyla kusur hususundaki çelişkinin ortadan kaldırılarak söz konusu raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına göre HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.