İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2024/586 K.2024/962

Davalı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili sunmuş olduğu dava dilekçesiyle; müvekkili şirketin yapı malzemeleri alanında faaliyet gösterdiğini, bu kapsamda müvekkili şirket ile davalı borçlu arasında ticari ilişki bulunduğunu, davalının müvekkili şirketin bayisi gibi çalıştığını, davaya konu kur farkı bedelinin çeşitli şekillerde davalıdan istendiğini ancak iş ilişkilerinin bozulması sebebiyle davalı tarafından ödenmediğini, müvekkilinin satışını yaptığı malzemelerin Almanya menşeili ve Euro fiyatlandırması yapılan ürünler olduğunu, davalıya kur farkından dolayı 44.066,66 TL tutarında fatura düzenlendiğini,

ancak davalının bu borcunu ödememesi üzerine İzmir 4.İcra Dairesi'nin 2022/9138 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğundan bahisle davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili sunmuş olduğu cevap dilekçesiyle; dava dilekçesinde bahsi geçen faturaların Euro cinsinden değil TL üzerinden düzenlendiğini ve bunların tümünün müvekkili tarafından ödendiğini, taraflar arasında münhasıran kur farkı ödeneceğine dair bir sözleşme veya ticari teamül bulunmadığından bahisle davanın reddine ve %20'den az olmamak üzere kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece; "...Mahkememizce yapılan yargılama sırasında dosya kapsamında bulunan delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacı tarafından, davalıya, 24.06.2022 tarihli, M012022000000087 nolu, 44.066,66 TL bedelli ve kur farkından kaynaklanan e-faturanın kesilip kesilemeyeceği ve takip tarihi itibarı ile davacının davalıdan alacak miktarının hesaplanmasının dava konusu olduğu,

denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporlarından anlaşılacağı üzere, taraflar arasında yapılan alım satımların ticari defterlere TL cinsinden kaydı yapılmış ise de, taraflar arasında, davalının da imzasının bulunduğu sipariş formlarında, '"ödeme günü TCMB döviz satış kuru esas alınacaktır" ibaresinin bulunduğu,

buna göre, davacının kur farkı faturası kesebileceği kabul edilmekle, tarafların ticari defter ve kayıtlarına göre yapılan hesaplamada, 24.241,16 TL alacaklı olduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne, davalı borçlunun İzmir 4.İcra Dairesi'nin 2022/9138 Esas sayılı icra takip dosyasında davalının itirazının kısmen iptaliyle 24.241,16 TL alacak miktarı üzerinden icra takibinin devamına,

davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine ve likit olduğundan kabul edilen kısım üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine ve reddedilen kısım yönünden davacının kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verme gereği doğmuş, aşağıdaki hüküm kurulmuştur..." şeklinde tavzih talebinin reddine karar verildiği görülmüştür.

İSTİNAF NEDENLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde;

iddia olunan alacağın varlığı ve miktarı yargılama sonucu belirlendiğini, buna rağmen kabul edilen kısım üzerinden davacı lehine icra-inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz olduğunu, davacı tarafından satım sözleşmesiyle ilgili kur farkından kaynaklanan alacak talep edildiğini, dava dilekçesinin (2) no'lu bendinde bahsi geçen faturalar EURO cinsinden değil TL üzerinden düzenlenmiş ve bunların tümünün bedeli de geçmişte davalı tarafından vadesinde ödendiğini, taraflar arasında münhasıran kur farkı ödeneceğine dair bir sözleşme veya ticari teamül de bulunmadığını, buna rağmen,

Türk Lirası cinsinden düzenlenen faturalarla ilgili olarak vadesinde yapılan ödemelerden sonra kur farkı faturaları tanzim edilmesi hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunun kabulü ile hukuka ve kamu düzenine aykırı olan mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME,

DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dairemizce HMK'nın 355 maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve kamu düzenine ilişkin hükümlerle sınırlı olmak üzere inceleme yapılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 Sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2 fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı 3.000,00 Türk Lirasıdır. 6100 Sayılı HMK'nın ek 1. maddesi uyarınca 01/01/2023 tarihinden itibaren ise, bu sınır 28.250,00 Türk Lirasıdır. Davalı vekilinin istinafa konu ettiği miktarın 24.241,16 TL olması nedeniyle 23/02/2024 tarihli karar bu yönü ile kesin niteliktedir.(Yargıtay 19. HD. 2019/2829 E ve 2019/4446 Karar sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

Somut olayda; mahkemece verilen karar kesin nitelikte olup, kesin olan kararlara karşı HMK'nın 346. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nın 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai karardır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu usulden ret kararına karşı temyiz yolu da kapalıdır.(Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 05/01/2018 tarih, 2017/5397 esas ve 2018/5 karar sayılı ilamı bu yöndedir.)

Öte yandan; mahkemece verilen kararlara karşı tarafların hangi kanun yoluna ve hangi sürede başvuracağının tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirtilmesi, bu belirlemenin tarafların iradesini yanıltmayacak bir şekilde doğru olarak yapılması gerekeceği, başka bir deyişle, verilen karar, ara ve ek kararlarda, yargı mercii tarafından hem kanun yolunun hem de kanun yoluna ilişkin başvuru süresinin tarafları hataya düşürmeyecek şekilde doğru olarak gösterilmesi gerekecektir.

Aksi takdirde, bu durumun tarafların haklarını arayabilmelerini zorlaştıracağı, dolayısıyla mahkemece verilen kararda kanun yolunun hatalı belirlenmesi durumunda, hatalı belirlemenin sonuçlarının taraflara yükletilmeyeceğinden gerek istinaf başvuru harcı ve gerekse istinaf karar harcının taraflardan tahsiline yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerden HMK'nın 352. maddesindeki düzenleme gereğince mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.