Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2024/656 K.2024/1182

Av. ... -

İSTİNAF EDEN DAVALI

... - (T.C Kimlik No: ...) VEKİLİ : Av. ... -

DAVA

Tazminat (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)

İSTİNAF KARARININ

KARAR TARİHİ : 13/06/2024

YAZIM TARİHİ : 13/06/2024

Davacı tarafından davalı aleyhine Konya .. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin .... esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davasında 22/03/2024 tarihinde tesis edilen istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karara karşı davalının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine üye hakimin görüşleri alındıktan sonra dosya incelendi;

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirket adına kayıtlı .... plakalı Audi marka otomobilin 31/08/2021 tarihinde Nevşehir ili istikametinden Aksaray ili istikametine seyir halinde iken sürücülüğünü ....'ın yaptığı .... plakalı çekici ve buna bağlı yarı römork ile çarpışması neticesinde çift taraflı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın gerçekleşmesinin akabinde polis memurları tarafından maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağının düzenlendiğini, davacının aracının...

Sigorta Şirketi’nden ....poliçe numarası ile Kasko sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasarla ilgili olarak davacı şirket yetkilisinin sigorta şirketi ile görüştüğünü ve sigorta şirketi tarafından çekici gönderilerek aracın ....Sanayi ve Dış Ticaret A.Ş.'nin Konya'daki yetkili servisi ...

Otomotiv’e bırakıldığını, aracın tamir işlemlerinin bittiğinin söylenmesi üzerine davacı şirket yetkilisinin 11/09/2021 tarihinde Konya'ya giderek aracı teslim aldığını, aracı teslim aldıktan sonra Kayseri'ye doğru yola çıktığını, daha sonra aracın muhtelif yerlerinden sesler geldiğini tespit ettiğini ve tekrar davalı yetkili servisi arandığında Kayseri'de yetkili servislerinin bulunduğunun bildirildiğini, bunun üzerine davaya konu araç Kayseri Yetkili Servise götürüldüğünde, "hatalı onarım yapıldığı,

bazı parçaların yanlış takıldığı ve Konya servisinin taktığı parçaların orijinal olmadığı " şeklinde davacı şirket yetkilisine bilgi verildiğini, bunun üzerine davaya konu araçta hangi parçaların yanlış takıldığını, seri numarasının ne olduğunu, doğru seri numaralı parçaların nasıl takılması gerektiğini tespit edemediklerini belirterek davacıya başka servise gitmesi hususunda tavsiyede bulunduklarını, bunun üzerine davacı şirket yetkilisinin aracını ...

Servis A.Ş.'ye götürdüğünü, ... Servis A.Ş. Tarafından davacıya ait bahse konu araç üzerinde yapılan detaylı incelemeler neticesinde, kaza sonrası yapılan işlemin çok eksik olduğu, aracı onarırken yan sanayi parçalar kullanıldığı ve iş bu parçaların yanlış takılmak suretiyle aracın onarım işleminin tamamlandığı bilgilerinin davacı şirket yetkilisine verildiğini, bununla birlikte ...

Servis A.Ş. tarafından aracın eski haline dönmesi için servislerinde yapılacak işlemler hakkında ön işlem formu düzenlendiğini, bu formda davacının aracının eski hale gelmesi için 89.240,94 TL'lik işlem yapılması gerektiğinin bildirildiğini, ...

Otomotiv'in taktığı yan sanayi parçaların orijinali ile değiştirilmesinin ise davacı açısından ciddi külfetli olduğundan araçtaki orijinal olmayan parçaların bir kısmının değiştirilmediğini, davalının orjinal parçalarla değişim yapması gerekirken sadakat ve özen borcuna aykırı olarak yan sanayii ürünler kullandığını ve edimini ayıplı ifa ettiğini ileri sürerek davacının aracının eski haline gelmesi için gerekli olan bedel şimdilik 100,00 TL olmak üzere (fazlaya ilişkin hak ve taleplerimiz saklı kalmak kaydıyla) anılan tespit dosyasına yapılan giderlerin davalıdan tazminine, karar verilmesini talep etmiş,

18/12/2023 tarihli ıslah dilekçesi ile; talebini 70.894,30 TL'ye yükseltmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı firmanın sigorta şirketi tarafından gönderilen parçaları kullandığını, kendilerinin herhangi bir parça almadıklarını, dolayısıyla herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını ve davalının aracının herhangi bir eksiklik olmadan onarımının tamamlandığını, ayrıca davanın usulen hatalı açıldığını, belirsiz alacak davası olarak değil maddi zararların tespiti için tam dava açmak zorunda olduklarını, dolayısıyla davacının müddabihi tam belirlemesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. ile masraf ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini , davacının harcını tamamlayarak davasını tam davaya çevirmesini talep ettiği görülmektedir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk derece mahkemesince; "...dosya konusu olayda araçta hasar miktarının 89.240,94 TL olması gerekirken, eksik tespit yapan Sigorta Eksperi ile orijinal parça kullanılmadan yan sanayi parça kullanılması ile değişmesi gereken parçaları hiç değiştirmeyip tamir yoluna giderek....Sanayi ve Dış Ticaret A.Ş.’nin Konya’daki Anlaşmalı Servisi olan ....Otomotiv firması yetkilisi davalı ... tarafından ayıplı ve eksik yapılan iş tutarı iş için parça ve işçilik tutarının 70.894,30 TL (KDV dâhil Yetmiş Bin Sekiz Yüz Doksan Dört Lire Otuz Kuruş) olduğu,

31.08.2021 tarihinde meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası sebebi ile .... plakalı Audi A4 1.4 Turbo FSI S Tronic araçta kaza tarihi itibari ile toplamda 89.240,94 TL hasar oluştuğu, bu hasarın 18.346,64 TL’lik kısmının (15.548,00 TL x 1,18 (KDV)) Konya Anlaşmalı Servisi olan ...

Otomotiv firması yetkilisi davalı ... tarafından yapıldığı tespitlerinin yer aldığı görülmekle davacı tarafından açılan ayıplı tamir ve onarımdan kaynaklı maddi zarar bedelinin tazminine yönelik açılan davanın davacı vekilinin 18.12.2023 tarihli ıslah dilekçesi doğrultusunda kabulü ile davacının uğradığı 70.894,30 TL tutarındaki maddi zararının davalı ...'den dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar vermek gerekmiş..." gerekçesiyle; davanın 18.12.2023 tarihli ıslah dilekçesi doğrultusunda kabulü ile;

davacının 70.894,30 TL maddi zararının davalı ...'den dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, şeklinde karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili 08/02/2024 tarihli dilekçesi ile özetle; ; mahkeme kararının kaldırılması istemiyle süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurduklarını, istinaf edilen kararın gerekçeli olarak henüz yazılmadığını, istinaf sebeplerinin açıklanmasının ancak gerekçeli kararın taraflarına tebliğ edilmesinden sonra mümkün olacağını, gerekçeli kararın tebliğinden sonra detaylı istinaf istinaf sebeplerini içerir dilekçesi sunacaklarını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili 05/03/2024 tarihli istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davanın tarafı olmadığını, işin yapıldığı yerin "... ....ve Ticaret Limited Şirketi' olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, işi gerçekleştirenin ...

Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğunu, alacağın süresinde ıslah edilmediğini, davanın usulden reddi gerektiğini, 15.06.2022 tarihinde açılan tazminat davasının belirsiz alacak davası olarak açıldığını, 06.12.2023 tarihli ara karar ile davacı tarafa ıslah etmesi için 1 haftalık kesin süre verildiğini, 18.12.2023 tarihinde davanın ıslah edildiğini, davanın ıslah tarihi itibariyle 2 yıllık zamanaşımına uğradığından reddi gerektiğini, müvekkili firmanın olayda herhangi bir kusurunun olmadığını, müvekkilinin, kasko firmasının onayladığı ve gönderdiği parçalar ile aracı onardığını,

davanın davacının kendi kasko şirketine açması gerektiğini, onarım yapılan aracın mülkiyeti davacıda olmadığından aracı eski haline getirmenin mümkün olmadığını, davanın kabulü davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açtığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması talebi ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İSTİNAF EDİLEN 22/03/2024 TARİHLİ EK KARARININ ÖZETİ: İlk derece mahkemesince; "...Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine eksik harcın HMK'nun 344. maddesi gereğince bir haftalık kesin sürede yatırılması için muhtıra düzenlendiği, bu muhtıranın 06/03/2024 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf kanun yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak bir haftalık kesin süre içerisinde istinaf karar harcının yatırılmadığı anlaşılmakla istinaf kanun yoluna başvurunun yapılmamış sayılmasına..." şeklinde karar verilmiştir.

EK KARARIN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili ek karara ilişkin 26/03/2024 istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesince henüz gerekçeli karar yazılmadan ve taraflarına tebliğ edilmeden 29/02/2024 tarihli istinaf harç masraf tamamlanmasına ilişkin muhtıranın 22/03/2024 tarihinde kendilerine tebliğ edildiğini, muhtıra doğrultusunda istinaf başvuru değerlendirme kararının 22/03/2024 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak 29/02/2024 tarihli istinaf harç masraf tamamlanmasına ilişkin muhtıranın usule ve hukuka aykırı olduğunu, muhtıranın yasal süresi içerisinde çıkarılmadığını,

ilk derece mahkemesince hazırlanmış harç tamamlama muhtırasının gerekçeli kararın taraflarına tebliğ edilmeden önce çıkarıldığını, muhtıranın taraflarına tebliğinde yasal istinaf süresinin heniz başlamadığını, HMK uyarınca kronolojik olarak gerekçeli karar tebliği, istinaf başvuru dilekçesi arzı ve harçların yatırılması,

eksiklik var ise muhtıra ile tamamlatılma süresi olması gerekirken muhtıranın gerekçeli kararın tebliğinden önce çıkarıldığını, gerekçeli kararın 05/03/2024 tarihinde tebliğ edildiğini ve taraflarınca 05/03/2024 tarihinde istinaf başvuru dilekçesinin sunulduğunu, 1.169,40 TL'lik istinaf başvuru harcının yasal istinaf süresinde yatırıldığını, mahkemece 19/03/2024 tarihi esas alınıp taraflarına 1 haftalık kesin süre verilerek muhtıra düzenlenmesi gerekirken, 29/02/2024 tarihinde düzenlenen muhtıraya göre istinaf başvuru hakkından vazgeçmiş sayıldıklarına dair ek karar düzenlendiğini, bu nedenle verilen ek kararın usule aykırı olduğunu,

muhtıra içeriğine bakıldığında, ihtarda eksik harç ve masrafların yatırılacağı merci bildirilmeksizin sadece "...dosyamıza yatırılması" ibaresine yer verildiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatları uyarınca muhtırada bu ibarenin bulunması yeterli olmayıp hiçbir kuşku ve şüpheye mahal vermeyecek şekilde "mahkeme veznesi" olarak gösterilmesi gerektiğini belirtmiş ve esaslı karara ilişkin istinaf sebeplerini tekrar etmekle; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, hatalı araç tamiri nedeniyle tazminat talebine ilişkindir. İstinaf incelemesi; Kamu düzenini ilgilendiren konularda resen, diğer yönlerden HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

1-Yerel mahkemece 22/03/2024 tarihli ek karar ile; davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine eksik harcın HMK'nın 344. maddesi gereğince bir haftalık kesin sürede yatırılması için 29/02/2024 tarihli muhtıranın düzenlendiği, bu muhtıranın 06/03/2024 tarihinde tebliğ edildiği,

istinaf kanun yoluna başvurma harcının yatırıldığı ancak bir haftalık kesin süre içerisinde istinaf karar harcının yatırılmadığı gerekçesiyle HMK 344 gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, davalı vekiline gönderilen muhtıranın davacı tarafça henüz gerekçeli karar tebliğ edilmeden verilmiş olan 08/02/2024 tarihli süre tutum dilekçesi mahiyetindeki istinaf dilekçesinin sunulması üzerine düzenlendiği, gerekçeli kararın davalı tarafa 05/03/2024 tarihinde tebliğ edildiği,

mahkemece düzenlenen muhtırada "Aşağıda miktarı belirtilen posta ve tebligat gideri ile eksik harcın işlem muhtırasının tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içinde dosyamıza yatırılması, aksi halde istinaf kanun yoluna başvuru isteminden vazgeçmiş sayılacağınıza karar verileceği hususu ihtar olunur" denildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre; hakim kararı ile eksik harç ve giderlerin tamamlanması istemiyle ayrıca, bir muhtıra düzenlenmeli ve bu muhtırada, yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; buna yönelik olarak da ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır.

(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2010/19-286 Esas; 2010/330 Karar sayılı kararı) Dava konusu somut olayda; davalı vekiline gönderilen muhtırada harç ve giderlerin mahkeme veznesine yatırılması yerine dosyaya yatırılması istenildiğinden muhtıra usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkemece davalının istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesinin doğru olmadığı anlaşılmakla 08/12/2022 ek kararın 346/2. maddesi gereğince kaldırılmasına ve istinaf dilekçesine göre inceleme yapılmasına karar verilmiştir.

2- Davalı vekili davacıya ait aracın davalıya ait işyerinde değil, davalının yetkilisi olduğu ... Otomotiv Ltd.Şti'ye ait işyerinde tamir edildiğini beyan ederek davalıya husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürmekte ise de dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre davacıya ait aracın davalı adına tescilli olan "... ... Otomotiv" unvanlı işyerinde tamir edildiği, Ticaret Sicil kayıtlarına göre "... ...

Otomotiv" unvanlı işyerinin dava tarihi itibariyle ticaret sicilinde tescilli olduğu, sözkonusu ticari işletmenin 10/10/2022 tarihinde "... Otomotiv San. Tic. Ltd.Şti"ye devredildiği anlaşılmakta olup Türk Borçlar Kanunu'nun 202/2. maddesi gereğince ticari işletmeyi devreden, iki yıl süreyle devralanla birlikte işletmenin borçlarından müteselsil borçlu olarak sorumlu olacağından davacı tarafından davalıya husumet yöneltilmesi mümkündür.

Bu nedenle davalı vekilinin davalıya husumet yöneltilemeyeceği yönündeki istinaf nedeni yerinde görülmemiştir.

3- Davacı vekilinin 26/10/2023 tarihli duruşmada ıslah için süre verilmesini talep ettiği, mahkemece 06/12/2023 tarihli ara kararla davacı vekiline ıslah dilekçesini sunmak üzere bir haftalık kesin süre verildiği, ara kararın davacı tarafa 11/12/2023 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafça da mahkemece verilen kesin süre bitmeden 18/12/2023 tarihinde ıslah dilekçesinin sunulduğu ve ıslah harcının yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı vekilinin ıslah harcının süresinde yatırılmadığı yönündeki istinaf talebi yerinde görülmemiştir.

4-Dosyada mevcut bilgilere göre davacı tarafça 18/12/2023 tarihinde ıslah dilekçesi sunulduğu, ıslah dilekçesinin 23/12/2023 tarihinde davalı tarafa tebliğ edildiği, davalı tarafça sunulan 28/12/2023 tarihli dilekçe ile ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı definde bulunulduğu, ancak mahkemece davalının zamanaşımı define ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, davalının zamanaşımı defi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği, gerekçeli kararda da davalının zamanaşımı definin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalının zamanaşımı definin Türk Borçlar Kanunu'nun 478 inci maddesinde yer alan Yüklenici ayıplı bir eser meydana getirmişse, bu sebeple açılacak davalar, teslim tarihinden başlayarak, taşınmaz yapılar dışındaki eserlerde iki yılın; taşınmaz yapılarda ise beş yılın ve yüklenicinin ağır kusuru varsa, ayıplı eserin niteliğine bakılmaksızın yirmi yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar" düzenlemesi gereğince davalının ağır kusurlu olup olmadığı hususu üzerinde durularak değerlendirilmesi gerekirken davalının zamanaşımı defi hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmaması ve olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.

5- Davacı taraf, davalı tarafa kasko şirketi tarafından orijinal parçalar gönderilmesine rağmen davalının yan sanayi parçalar taktığını ileri sürmekte, davalı taraf ise kasko şirketi tarafından gönderilen parçaların takıldığını, parçaların orijinal olup olmaması hususunda sorumluluğun kasko şirketine ait olduğunu savunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 20/03/2022 tarihli bilirkişi kurulu raporunun değerlendirme kısmının 4. Bölümünde orijinal parça tedarikinde sorumluluğun kasko sigortasını yapan firmada olduğu, tamirin kasko sigortasının inisiyatifinde gerçekleştiği, davalının tamir işlemi nedeni ile sorumlu olduğu belirtilmiş, ancak davalı tarafça değişimi yapılan parçaların kasko şirketi tarafından gönderilen parçalar olup olmadığı hususunda herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Davalı taraf davacı ile dava dışı sigorta şirketi arasında yapılan kasko sigortası sözleşmesinin tarafı olmadığından davalının değişmesi gereken parçaların orijinal olması gerektiğini bilmesi gerektiği, bu nedenle kusurlu olduğu yönündeki tespit dava konusu maddi olaya uygun düşmemektedir.

Mahkemece hususunun bilirkişi heyetinden davacı tarafça dava konusu araca takılan araca takılan parçaların kasko şirketi tarafından gönderilen parçalar olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, mahkemece hükme esas alınan 20/03/2022 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ve aynı bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan 03/08/2022 ek raporda orijinal davacıya ait araç üzerinde yapılan ekspertiz işleminin eksik kaldığı, aracın eski hale gelmesi için ekspertiz raporunda belirlenmeyen Aks taşıyıcı, Porya, Porya rulmanı, ön tampon, ön kapı, kapı fitili ve direksiyon kutusunun da değişmesi gerektiği, davalı tarafından değişim yapılan üç adet parçanın orijinal olmadığı,

davalının üç adet parçanın orijinal olmadığını bilmesi gerektiği, dava konusu araçta 89.240,94 TL hasar oluştuğu, bu hasarın 18.346,64 TL'lik kısmının davalı tarafından yapıldığı belirtilmiş olup mahkemece davalının tamir işleminin kapsamı dışında kalan hatalı ekspertiz nedeniyle eksik belirlenen zarardan hangi hukuki sebeple sorumlu olduğu belirtilmeden davalının tüm zarardan sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nın 353/1-a.6 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dava dosyasının kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan ... · e-imzalıdır · Üye ... · e-imzalıdır · Üye ... · e-imzalıdır · Katip ... · e-imzalıdır