Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2025/459 K.2025/483

Davacı .... vekili dava dilekçesi ile özetle; Müvekkili davacının vaki trafik kazasında yaralandığını ve malul kaldığını bildirmiş, davacı için 2.000.000,00 TL tutarında geçici ödeme yapılmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

İlk derece Mahkemesi tarafından 28/01/2025 tarihli ara kararı ile, geçici ödeme talebinin kabulüne; davacı ....a 6098 s. TBK m. 76 kapsamında olmak ve infazda nazara alınmak üzere, davalı sigorta şirketi tarafından 300.000 TL tutarında geçici ödeme yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İSTİNAFA BAŞVURAN TARAFLAR ve İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: İstinaf başvuru talebinde bulunan davalılar ....vekili dilekçesinde özetle, geçici ödemeye hükmedilmesi için gereken koşulların oluşmadığını, inandırıcı kanıtlar ne zaman sunulursa o zaman talep üzerine geçici ödemeye karar verilebileceğini ileri sürerek, hükmedilen geçici ödeme kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

DELİLLER

Tüm dosya kapsamı.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE :

İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemenin 28/01/2025 tarihli ara kararı ile "Geçici ödeme talebinin kabulüne; davacı ....'a 6098 s. TBK m. 76 kapsamında olmak ve infazda nazara alınmak üzere, davalı sigorta şirketi tarafından 300.000-TL tutarında geçici ödeme yapılmasına," karar verilmiş, bu ara karar davalılar .... tarafından istinaf edilmiştir.

6098 Sayılı TBK'NIN 76. maddesi ''Zarar gören, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunduğu ve ekonomik durumu da gerektirdiği takdirde hâkim, istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verebilir.

Davalının yaptığı geçici ödemeler, hükmedilen tazminata mahsup edilir; tazminata hükmedilmezse hâkim, davacının aldığı geçici ödemeleri, yasal faizi ile birlikte geri vermesine karar verir.'' hükmünü içermektedir.

TBK 76. maddesinde düzenlenen geçici ödeme ile, HMK 389 ve devamında düzenlenen ihtiyati tedbir arasında, talep şekli ve zamanı, teminat hususu ve itiraz hususlarının farklı şekilde düzenlendiği, HMK 406/2. madde düzenlemesi de dikkate alındığında, TBK 76. maddesinde düzenlenen geçici ödemelerin geçici hukuki koruma niteliğindeki ön ödeme olduğu, zira geçici ödeme için ihtiyati tedbir gibi teminat hususunun düzenlenmediği,

ihtiyati tedbirin dava dışı da talep edilebileceği, dava dışı talep edilmiş ise 2 hafta içinde asıl davanın açılması gerektiği, oysa ki geçici ödemenin ancak dava açıldıktan sonra bir yan talep olarak ileri sürülebileceği, ihtiyati tedbirin belirli bir süre içinde uygulanması aksi taktirde kendiliğinden kalkacağı, oysa ki geçici nitelikteki ödemenin asıl dava kesinleşinceye kadar ileri sürülebileceği, geçici ödemeye hükmedilmiş ise bu ödemenin 10 yıllık genel zamanaşımı süresi içinde talep edilebileceği,

ihtiyati tedbir kararına karşı kanun yollarına başvurulabilir iken sadece geçici ödemeye ilişkin karar ara karar olduğundan ancak esas hüküm ile birlikte kanun yoluna başvurulabileceği, ayrıca ihtiyati tedbir kararına uymayan kişiye disiplin cezası öngörülmüş iken geçici ödeme kararına uymayan tarafa karşı sadece ilamlı icra takibinde bulunulabileceği, HMK 396. maddeye göre şartların değişmesi halinde ihtiyati tedbir kararı kaldırılırken TBK 76. maddede düzenlenen geçici ödemeler bakımından böyle bir düzenlemeye yer verilmemiş olması gibi farklı yasal düzenlemeler nedeniyle,

mahkemece ödenmesine karar verilen geçici ödeme avans niteliğinde olup, tazminata mahsuben yapıldığı, haksız çıkılması halinde faizi ile birlikte iadesinin gerektiği bu niteliği itibariyle, ihtiyati tedbir olarak nitelendirilemeyeceği, HMK 341. maddesinde istinaf kanun yoluna başvurulabilecek kararların sınırlı olarak sayıldığı, yorum ile genişletilemeyeceği, ara karar niteliğindeki geçici ödemeye yönelik ancak nihai karar ile birlikte kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmaktadır. (benzer yönde Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin ....esas, .... karar sayılı ilamı)

Dosya kapsamı değerlendirildiğinde; İstinaf talebinde bulunan davalılar .... vekilinin ileri sürdüğü sebepler kapsamında yapılan inceleme sonucunda, TBK'nın 76. maddesinde düzenlenen tedbiren geçici ödeme talebine ilişkin mahkemece verilen geçici ödeme talebinin kabulüne dair kararın, ara karar niteliğinde olduğu, bu kararlara karşı ancak esas hüküm ile birlikte kanun yoluna başvurulabileceği anlaşıldığından davalılar ....'in mahkemenin geçici ödeme talebinin kabulüne dair 28.01.2025 tarihli ara kararına karşı istinaf başvurusunun ayrı ayrı usulden reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİHİ : 14/03/2025

Bu belge 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu kapsamında E-İMZA ile imzalanmıştır!