Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2025/214 K.2025/191

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince verilen ve yukarıda tarih ve numarası gösterilen karara karşı davalı .......... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla, dosyanı HMK'nin 352. Maddesi uyarınca yapılan ön incelemesi sonucu,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

HMK'nin "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341.maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar ve değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 24/11/2016 tarihli 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 41. Madddesi ile de, maddede yer alan " bin beşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın ............ her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

6763 sayılı Kanun'un 44. Maddesi ile HMK'na eklenen Ek madde 1/2 gereğince, HMK'nin 341. Maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüş olduğundan, 6763 sayılı Kanun değişikliği ile yapılan parasal sınırlar, ancak söz konusu Kanun'un yürürlüğe girdiği 02/12/2016 tarihi ve sonrasında (2017 takvim yılı başına kadar) verilen ilk derece mahkemesine ait kararlar yönünden esas alınabilecektir.

Buna göre, Asliye Hukuk Mahkemeleri yönünden kesinlik sınırı, ilk derece mahkemesine ait karar tarihi, 02/12/2016 tarihinden önce ise 1.500,00 TL, 02/12/2016 tarihi ve sonrasında ise (2017 takvim yılı başına kadar) 3.000,00 TL. 01/01/2017 ve sonrasında ise (2018 takvim yılı başına kadar) 3.110,00 TL. 01/01/2018 ve sonrasında ise (2019 takvim yılı başına kadar) 3.560,00 TL. 01/01/2019 ve sonrasında ise (2020 takvim yılı başına kadar) 4.400,00 TL.

01/01/2020 ve sonrasında ise (2021 takvim yılı başına kadar) 5.390,00 TL. 01/01/2021 ve sonrasında ise (2022 takvim yılı başına kadar) 5.880,00 TL. 01/01/2022 ve sonrası ise (2023 takvim yılı başına kadar) 8.000,00 TL, 01/01/2023 ve sonrası ise(2024 takvim yılı başına kadar) 17.830 TL. 01/01/2024 ve sonrası ise (2025 takvim yılı başına kadar) 28.250 TL. 01/01/2025 ve sonrası ise ( 2026 takvim yılı başına kadar) 40.000 TL olarak uygulanacaktır.

Eldeki davada davacı, 28/09/2023 günü müvekkiline ait .................. plakalı araca, davalı ..............'ın maliki olduğu, davalı ........ nezdinde ............. .......... ile ............ bulunan ve

davalı ............. sevk ve idaresinde bulunan ............... plakalı aracın çarpması çeklinde meydana gelen, ve sürücü ...........'nin tümüyle kusurlu olduğu kaza sonucu aracının hasarlandığını ve aracın onarımının -sipariş ile parça gelmesi beklendiğinden- 30 gün sürdüğünü, araç değer kaybına ilişkin olarak davalı ............ yalnızca 15.000 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, 25.000 TL değer kaybı tazminatının kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline.

15.000 TL araç mahrumiyet bedelinin ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ............. ve ...............'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

Mahkemece, 'Davanın kabulü ile, 25.000 TL değer kaybı tazminatıın davalılar .......... ve ............. yönünden kaza tarihi olan 28/09/2023 tarihinden itibaren, davalı ............... yönünden temerrüt tarih olan 13/11/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine.

15.000 TL ataç mahrumiyet bedeli tazminatının ise kaza tarihi olan 28/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılar .......... ve .............'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine' karar verilmiştir. Karara karşı davalı .............. vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalı sigortanın istinafına konu uyuşmazlık aleyhine hükmedilen 25.000 TL değer kaybı tazminatına ilişkin olup, anılan bu miktar ilk derece mahkemesi kararının verildiği 04/12/2024 tarihi itibarıyla geçerli istinaf kesinlik sınırının (28.250 TL) altında kaldığından, HMK'nin 341/2. maddesi gereğince davalı sigortanın istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle, aynı Kanunun 352/1-b. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar verilmesi gerektiği sonuca varılmıştır.

Bu itibarla, davalı .............. vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 341. ve 352. maddeleri uyarınca usûlden reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.