Boşanma veya ayrılık sürecinde mal rejiminin tasfiyesi, çoğu zaman malvarlığının elden çıkarılma riskiyle birlikte gelir. TMK ve HMK çerçevesinde bu rehber, tasfiye talebini geçici tedbirle koruma altına almanın uygulamasına ve delil eksikliğinin doğurduğu risklere odaklanır.
Hangi Malvarlığı, Hangi Rejime Tabi?
İlk iş, evlilik tarihini ve geçerli mal rejimini belirlemektir. Yasal rejim ile sözleşmeyle seçilmiş bir rejim arasındaki fark, tasfiyede kimin neye hak kazanacağını doğrudan etkiler. Evlilik içinde edinilen malların tespiti için tapu, banka, araç ve şirket kayıtları erkenden istenmelidir.
Geçici Tedbirin Amacı ve Kapsamı
Dava süresince malvarlığının devredilmesini önlemek için taşınmazlara şerh, banka hesaplarına veya paylara yönelik tedbir talep edilebilir. Tedbirin amacı, tasfiye kararı verildiğinde uygulanacak bir malvarlığının fiilen kalmasını sağlamaktır. Bu talebin gecikmesi, alacağı tahsil edilemez hale getirebilir.
Delil Eksikliğinin Yarattığı Boşluk
- Malın varlığını gösteren güncel kaydın (tapu, hesap dökümü) dosyaya konulmaması
- Malın devredilme tehlikesine dair somut belirtinin ortaya konmaması
- Katkı payı veya değer artış payı iddiasını destekleyen ödeme kayıtlarının toplanmaması
- Malın edinme tarihinin evlilik tarihiyle ilişkilendirilmemesi
Katkı ve Değer Artış Payının İspatı
Bir eşin diğerinin malına katkısı veya malın değerindeki artıştan pay talebi, ancak belgeyle desteklendiğinde sonuç doğurur. Havale, dekont, kredi ödemesi gibi kayıtlar; kimin, ne zaman, ne kadar ödediğini gösterecek şekilde düzenlenmelidir.
Tedbir Sonrası Süreç Yönetimi
Tedbir kararı alındıktan sonra, teminat gerekip gerekmediği ve tedbire itiraz edilmesi ihtimali izlenmelidir. Tasfiye talebinin esasıyla tedbirin kaderi birbirine bağlıdır; bu nedenle ikisi tek bir strateji içinde yürütülmelidir.
Aile hukukunda malvarlığı uyuşmazlıkları kişiye özgüdür. Bu yazı genel bilgi verir; somut olayda tedbir ve tasfiye planı için hukuki değerlendirme alınması önerilir.