Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2007/2176 K.2008/2728

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

"İçtihat Metni"

Mehmet'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Soner'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Malatya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 20.03.2006 gün ve 92/109 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu

kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi

takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dos

yaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş

olduğundan, sanık müdafîinin olayın yasal savunma sınırları içerisinde ger

çekleştiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine, tahrikin derecesine yö

nelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

2-

Ancak;

a-) Sanığın, müştekiyi hedef gözeterek bıçakla batın bölgesine vurarak ince bağırsakta, aortta hasara, dalağın alınmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve müştekideki yaralanmanın niteliği dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye kalkışma suçundan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde suç vasfının yaralama olarak kabul edilmesi,

b-) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,

c-) Kabule göre de;

5237 sayılı TCK kapsamında organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde silahla yaralama suçlarından ceza tertip edilirken, denetime olanak verecek şekilde, öncelikle Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi, temel cezanın suçun silahla işlenmesi nedeniyle 86/3-e maddesi gereğince artırılması, daha sonra yaralama fiilinin, mağdurun organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olması nedeniyle de cezanın 87/2-b maddesi uyarınca iki kat artırılması, bu miktarın sekiz yıldan az olması halinde aynı Kanun'un 87/1-son maddesi uyarınca sekiz yıla yükseltilmesi,

sekiz yılı geçmesi halinde bu cezanın tayin edilmesi, daha sonraki indirim nedenlerinin sözü edilen sekiz yıl ya da sekiz yılı aşan miktarlar üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, 87/2-b maddesi uyarınca doğrudan 12 yıl hapse karar verilmesi ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması,