KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2009/10264 E., 2010/5157 K.·Tebliğname : 1-B/09/277516
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
Karar Metni
222 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...'yı kasten öldürmekten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, sanık ... hakkındaki davanın düşürülmesine ilişkin (ELMALI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2009 gün ve 10/187 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ve müdahiller vekilleri taraflarından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş ve hakkındaki hüküm resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanık ile müdahillerin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta vesaireye, sanık ... müdafinin müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
katılanlar vekillerinin sanık ... yönünden eksik incelemeye, sanığın suçunun sübut bulduğuna, sanık ... yönünden takdiri indirim sebebinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, öldürme suçu yönünden resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
05.07.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafi Avukat ... Sarı’nın yokluğunda 08.07.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2009/10264, K. 2010/5157, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama