Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2011/1938 K.2012/4394

1-Katılan ... vekilinin, gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir. 2.a-Sanık ...'nin, maktul ...'i kasten öldürme suçu yönünden kurulan hükümde; sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, mahkemenin tahrik hükümlerini uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden; b-Dosya içeriğindeki delillere ve gösterilen gerekçeye göre; suç mahallinde keşif yapılmamasının sonuca etkili olmadığı kabul edilerek, mevcut kanıtları hüküm kurmaya yeterli gören mahkemenin takdirinde ve kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, Aksi yöndeki görüşle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceler benimsenmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktul ...'i kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire, kasten öldürme suçu yönünden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine, haksız tahrik bulunmadığına,

katılan ... vekilinin haksız tahrik bulunmadığına, eksik ceza tayin edildiğine vesaireye yönelen; katılan ... vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 81/1 maddesi uyarınca belirlenen müebbet hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 29. maddesinin tatbiki ile indirim yapıldığı sırada, cezanın "18 yıl hapis" yerine "24 yıl hapis" olarak, TCK 62/1 maddesinin tatbiki ile 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın "15 yıl hapis" yerine "20 yıl hapis" olarak belirlenmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, TCK.nun 29. maddesi ile belirlenen cezanın "18 yıl hapis" olarak,