Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/2406 K.2014/980

1) Gerekçeli karar başlığında mağdur ...'in 20.10.1969 olan doğum tarihinin 2001 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2) Yargılama giderlerinin "sanıklardan birlikte ve dayanışmalı olarak" tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan "sanıklardan ayrı ayrı tahsiline" karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren tebliğname düşüncesi benimsenmemiştir.

3) O1uşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıklar ... ve ...'nin ... isimli arkadaşlarının evine misafir olarak gittikleri ve birlikte alkol almaya başladıkları, ilerleyen saatlerde mağdurun ...'ten alacağını istemek için olayın olduğu ikamete geldiği, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların ele geçirilemeyen bıçaklarla mağdura saldırdıkları, akciğer, mide ve diyaframda kesilere neden olacak şekilde toplam üç bıçak darbesi ile yaralanan mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda;

A) Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilmek suretiyle makul bir ceza yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması,

B) Mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde yazılı şekilde sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin mağdur ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüslerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken, 53/1-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanıkların sadece kendi alt soyları bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;