Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/1930 K.2013/5766

2-Sanık ... hakkında; TCK.nun 37/1 maddeleri delaletiyle TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. 3-Sanık ... a-Mağdur ...'ı yaralamak suçundan TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası. b-Mağdur ...'i silahlı tehdit, mağdur ...'i kasten yaralama suçlarından TCK 44 maddesi uyarınca karar verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... müdafiinin hükmü yasal süresi içerisinde ve 18/05/2012 tarihinde temyiz ettikten sonra sanığın, 15/06/2012 tarihinde temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği görüldüğünden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, mahkemenin,sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Muhammet'i silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından TCK.nun 44. maddesi uyarınca hüküm verilmesine yer olmadığına,mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin, mağdurlar ... ve ...'e yönelen eylemler yönünden sanığın cezalandırılmasına, mağdur ...'a yönelen eylem yönünden ise beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

3-Sanıklar Raşiye ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'i silahla tehdit ve mağdur ...'i kasten yaralama suçlarından verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...'i silahla tehdit ve mağdur ...'i kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarında TCK.nun 44. maddesi uyarınca karar verilmesine yer olmadığına gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan,