Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3302 K.2013/5010

1-Dosya içeriğine, mevcut delillere ve gerekçeye göre; sanık Ahmet'in eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralama sonucu ölüme neden olma olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in öldürme ve kasten silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, Cumhuriyet Savcısının öldürme suçu yönünden suç niteliğine, katılan Sayim'in suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-Sanığın maktulün kafasına TCK.nun 6/f-4. maddesine göre silahtan sayılan kalas ile bir kez vurarak künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve kontüzyonu sonucu ölümüne neden olduğu olayda; TCK.nun 86/3-e maddesi yollamasıyla 87/4-2. cümle uyarınca temel cezanın, yaralanmanın ağırlığına ve suçun işleniş şekline göre alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini,

b-Sanık hakkında mağdur Sayim'e karşı kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nun 86. maddesi ile belirlenen temel ceza üzerinden 86/3-e maddesi ile yarı oranında arttırım yapılması sonucu belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle yapılan 1 kat arttırım sonucu sonuç cezanın 2 yıl 12 ay olarak belirlenmesi gerekirken 3 yıl olarak belirlenmesi,

c-Sanığın, Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesinin 22/07/2005 tarih ve 2000/182 Esas-2005/6 Karar sayılı ilamı uyarınca 5237 sayılı TCK.nun 149/1-d maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezasına mahkum olduğu, cezasının 25/04/2010 tarihinde yerine getirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,