Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5697 K.2014/1807

Sanık Muhammet Mustafa hakkında çocuk mağdur Emre’yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun öğrenci olup olay tarihinden yaklaşık bir yıl önce mağdur ve arkadaşlarının sanığı darp ettikleri, olay tarihinde sanık ile mağdur Emre'nin arkadaşının kardeşi arasında okul çıkışında tartışma çıktığı, durumun Emre'nin arkadaşına iletilmesi üzerine aralarında mağdur Emre ve arkadaşının bulunduğu grup ile sanık arasında tekrar tartışma çıktığı, karşı tarafın sanığa saldırması nedeniyle sanığın olay yerinden kaçtığı, karşı grubun kendisini aradığını öğrenen sanığın, olay akşamı evden kuru sıkıdan bozma bilye atan ve 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan silahı üzerine aldığı,

sokak üzerinde mağdur ve arkadaşları ile karşılaşması üzerine silah ile etkili mesafeden ateşi sonucu, mağdurun sternum alt kısımdan toraksa nafiz ateşli silah mermi çekirdeği girişine bağlı olarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Kullanılan silahın etkinliği, atış mesafesi, hedef alınan bölge, yaranın yeri ve niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında kasten çocuk mağduru öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Mağdurdan kaynaklanan ve sanık lehine haksız tahrik oluşturacak, haksız söz veya davranışların neler olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde gerekçede somut olarak gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tahrik hükmü uygulanarak CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,