Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3856 K.2016/2141

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık. katılan . yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın tabancayla bir el ateş ederek, mağduru vücudunda orta (3) derece kırık oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, 5237 sayılı TCK’nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Bozma ilamından önceki hükümde sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı aleyhe temyiz bulunmadığından, sonuç cezanın kazanılmış hak oluşturduğunun ve CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca daha ağır ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesi,