Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/4554 K.2015/5034

Sanık .. hakkında mağdurlar .., .. ve ..'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yapılan yargılama sonunda; sanığın söz konusu suçlardan mahkumiyetine ilişkin Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2013 tarih, 2012/123 esas ve 2013/33 karar sayılı hükmün sanık müdafileri ile katılanlar .. ve .. vekilleri tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 29.04.2014 tarih, 2014/618 esas ve 2014/2698 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, Dairemizin onama yönündeki bu kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın, mağdurlar .. ve ..'a yönelik eylemleri ile sınırlı olmak

üzere sanığın bu mağdurlara yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gerekçesiyle itirazda bulunulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmediğinden, İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), Başkan ..'in sanık ..'in mağdurlar .. ve ..'a yönelik eylemlerinin kasten yaralama suçlarını oluşturacağı ve itirazın kabulü yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile 19/10/2015 gününde karar verildi.

KARŞI OY

1-OLAY:

Olay tarihinde alkollü olan sanığın, Erzurum merkezin insanın yoğun olduğu, .. Caddesinden, ..

Caddesine doğru (ekspertiz raporuna göre sapıyla beraber toplam uzunluğu 63 cm olan) sallama tabir edilen döner bıçağı ile yürüdüğü sırada, karşı yönden gelen mağdur ..'e herhangi bir sebep göstermeksizin “hayırdır ne bakıyorsun” diyerek sataştığı, akabinde elindeki bıçağı sallayarak başından yaraladığı tekrar sallayarak eline doğru salladığı, mağdurun kaçarak uzaklaştığı; birinci olaydan sonra aynı cadde üzerinde sanığın yürümeye devam ettiği, .. işmerkezinde bulunan .. pastanesinin önünde, bu kez ikinci mağdur ..'a aynı sözcükleri sarfederek, döner bıçağını sallayarak sırtından, kolundan ve sağ elinden yaraladığı,

mağdurun da kaçarak kurtulduğu; bu olaydan sonra da sanığın aynı caddeden yürümeye devam ettiği, .. isimli işyerinin önüne geldiğinde katılan mağdur ..'ün döner bıçağını yine nedensiz biçimde sallayarak yüzünü korumak için elini siper ettiği, elinin yaralandığı, kafadan aldığı darbe sonucu yaşamsal tehlike geçirdiği, her üç olayın da bu şekilde meydana geldiği dosya kapsamında belirlenmiştir.

DOSYA KAPSAMI

a) Yerel Mahkeme Kararı: Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2012/123 Esas, 2013/33 Karar sayılı ilamıyla;

1-Mağdur ..'e yönelik eylemden TCK.nun 81/1, 35/1, maddeleri gereğince 12 yıl hapis ile cezalandırılmasına,

2-Mağdur ..'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 82/1-e, 35/2 maddeleri gereğince 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3-Mağdur ..'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 82/1-e, 35/2 maddeleri gereğince 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği anlaşılmaktadır.

b) Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/04/2014 gün ve 2014/618 Esas, 2014/2698 Karar sayılı ilamıyla, sanıklar hakkında ki Yerel Mahkemenin vermiş olduğu kararını onanmıştır.

c) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Karar Düzeltme İsteminde (11/09/2015 gün-KD/2015-2015/273422 sayılı istemi);

Mağdurlardan .. ile ilgili onanarak ve kesinleşen hükümle ilgili herhangi bir karar düzeltme istemi olmamasına karşın, diğer iki mağdur açısından:

Sanık .. hakkında mağdurlar .. ve ..'a yönelik eylemlerinden ötürü onanan hükümlerin; sanığın savunmalarında mağdurları tanımadığını, aralarında husumet bulunmadığını, öldürme kastıyla hareket etmediğini, içinde bulunduğu durum nedeniyle döner bıçağını salladığını, takip etmediğini; mağdurların adli raporlarında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmış olmaları, sanığın olay sırasında tutum ve davranışları itibariyle öldürme kastıyla hareket etmediğini, eylemlerini yaralama niteliğinde olduğu düşüncesiyle Dairemizin Onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına, itiraz kabul edimediği takdirde dosyanın YCGK.na gönderilmesini talep etmiştir.

d) Mağdurların Adli Tıp Raporları:

1-Mağdur .. : Kafada oksipital bölgede 1 adet 4 cm.'lik kesi, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

2-Mağdur .. : Sağ kolda 3 cm, sağ el 2. parmakta yüzeysel kesi olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu,

3-Sanık ..: Adli Tıp Kurulu Gözlem İhtisas Dairesi ve 4. İhtisas Kurulu raporlarına göre cezai ehliyetinin tam olduğu, anlaşılmaktadır.

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

Sanık .. 01/08/1991 doğumlu, mağdur ..'in (17/06/1994 doğumlu -suç tarihi itibariyle 17 yaş 7 aylık) ve ..'un (10/07/1995 doğumlu -suç tarihi itibariyle 16 yaş 6 aylık) olduğu, mağdurların hiç birinin diğerini tarımadığı gibi sanığın da mağdurları tanımadığı, birbirlerine yabancı oldukları anlatımlarından anlaşılmaktadır.

Her iki mağdur yargılama aşamasında sanıktan vaki şikayetlerinden vazgeçmişlerdir.

Mağdur .. birbirini teyid eden uyumlu anlatımlarından sanığın “hayırdır ne bakıyorsun” deyip döner bıçağı ile bir kez başına vurduğunu, tekrar salladığını değmediğini, uzaklaştığını, sanığın peşinden takip etmediğini;

Mağdur .. ise; aynı sözcükleri sarfeden sanığın döner bıçağıyla sırtından, sağ kol ve sağ elinden yaraladığını, kaçtığını ve sanığın kendisini takip etmediğini, duruşmada kolundan bir kez yaralandığını, sanığın başkaca bıçağı sallamadığı, saldırmadığını ve kendisini takip etmediğini ifade etmiştir.

Sanık savunmalarında suç günü 5 bira içtiğini, sözlüsüne bazı kişilerin laf attığını, onları aramaya başladığını, mağdurları tanımadığını, benzettiği için döner bıçağını korkutmak amacıyla kişilere salladığını, değip-değmediğini fark etmediğini, mağdurlarla bir husumetinin bulunmadığı biçiminde açıklamalarda bulunmuştur.

Mağdurlar ile sanık arasında, keza mağdurların kendi aralarında birbirlerini tanımadıklarını, geçmişe dayalı hiçbir ilişkilerinin ve husumetlerinin olmadığı tartışma dışıdır.

Yerel mahkeme yaşları küçük olan mağdurlara yönelik sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimdeki yaraların nitelik ve nicelikleri hiç nazara alınmaksızın, sadece hedef alınan bölge önemli görülerek, baz alınarak insan öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirmesi, ceza adaleti ile hak ve nesafet kuralları ile bağdaştırmak mümkün değildir.

Her ne kadar Yerel Mahkemenin vermiş olduğu hüküm Dairemiz tarafından onanmış ise de karar düzeltme aşamasında Yargıtay C.Başsavcılığının düzeltme istemi oy çoklğu ile RED edilmiş ise de; mevcut adaletsizliğinin telafi aşaması azınlık görüşüne rağmen kabul görmemiştir.

Açıklayacağımız gerekçeler itibariyle çoğunluk görüşüne katılmamız hukukusal sebeblerden dolayı mümkün görülmemiştir.

Uzun yıllardan beri gerek dairemizin gerekse YCGK'nun uyumlu ve benimsenen içtihatlarıyla şu ilkeleri uygulamada baz almıştır:

Kasten yaralama suçuyla, insan öldürmeye kalkışma suçu arasındaki temel farklılık suçun manevi unsurunun içeriğinden kaynaklanmaktadır. Etkili eylem suçunda daha hafif olan sonuç (yaralama) istenmiş, buna karşın daha ağır sonuç olan (ölüm) istenmemektedir. Fail daha ağır sonucun meydana gelmesini istemesi halinde, kastının insan öldürmeye yönelik olduğu, istikrarlı biçimde benimsenmiştir. Uygulama bu biçimde sürüp gelmektedir. Bu olgunun somut olaylara uyarlanmasında, algılamalarda farklılık doğmaktadır.

Failde öldürme kastının varlığı için:

a) Fail ile mağdur arasında olay öncesine dayalı, öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunup - bulunmadığının,

b) Olayda kullanılan vasıtanın öldürmeye elverişli olup-olmadığı,

c) Mağdurdaki darbe sayısı ve şiddeti,

d) Darbelerin vurulduğu bölgelerin hayati önem taşıyıp-taşımadığı,

e) Failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği,

f) Olay sonrası mağdura yönelik davranışları, başka bir anlatımla olayın kendine özgü tüm özelllikleri dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği öngörülmüştür.

Öldürmeye teşebbüs suçunun somut olayda olup-olmadığının objektif biçimde tayin ve tespiti için öngörülen bu ilkeleri her olaya özgü biçimde uygulamak durumundayız.

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde. Mağdur ..'in döner bıçağı ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde sağ kol ve sağ elinden yaralandığı, mağdur ..'in ise aynı biçimde değişik zemin ve mekanda bir kez başına vurulmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde yaralanmış olduğu, rapor içeriğine göre sanığın her iki eylemdeki yaralama eylemleri TCK.nun 86/2-3 maddesi kapsamında kaldığı açıktır.

Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbiri uygulanacağı TCK.nun 3. maddesinin 1. fıkrasının amir hükmüdür. Somut olayda bu temel hüküm gözardı edilmiştir. Mağdurların yaralanmasında eylem ve kastı birliktelik ilişki sözkonusu değildir. Yaralama eylemleri farklı ortamlarda değişik mekanlarda ve zamanlarda işlenmiştir. Üç mağdur bir arada değildir. Aralarında bağlantı yoktur. Eylemlerde bağımsızlık, ayrılık, farklılık söz konusudur.

Meydana getirilen zarar ve tehlike basit, takdir edilen yaptırım orantılı olmayıp, vahimdir. Eylemin hangi suçun niteliğine uyduğunun belirlenmesi, sanığın kastının saptanmasıyla mümkündür. Failin iç dünyasını ilgilendiren kastın belirlenmesinde, olay öncesinde, olay sırasında ve sonrasında failin dış dünyaya yansıyan davranışları ölçü alınarak tespit edilmesi zaruridir.

Mağdurlar ile sanık arasında hiçbir husumetin bulunmadığı, vurulan darbelerin yüzeyselliği, şiddet içermemesi, hafif düzeyde kalışı (öldürme amacına yönelik olmayacak biçimde) sadece yara yerine ve aletin niteliğine bakılarak vasıf belirleme cihetine gidilmesi vurgulanan kriterlere uymayacağı, hiç bir engel neden olmadan sanığın döner bıçağını şiddetli vurmayışı, basit düzeyde bırakması, aksi sabit olmayan ve raporlarla teyid edilen “öldürme kastım yoktur.” biçimindeki değişmeyen savunmalara göre; sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, mağdurların Hakim huzurunda bizi takip etmediği biçimindeki anlatımları da bir bütün olarak

değerlendirdiğimizde; sanığın, kastının yaralamaya yönelik olduğu, ölüm sonucunu istemediği anlaşıldığından, sayın çoğunluğun Karar Düzeltme İsteminin Reddine ilişkin düşüncesine iştirak edilmemiştir.19.10.2015