Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/1717 K.2017/1700

sayılı Kanuna muhalefet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdur ... vekilinin 16.12.2014 tarihinde, sanık ... yönünden verilen beraat kararını temyiz ettiği görülmüş ise de; mağdur ...’in kovuşturma aşamasında tüm adreslerinden aranıldığı halde ulaşılamadığı, bu nedenle 28.10.2014 tarihli celsede dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verildiği, vekilinin katıldığı duruşmalarda sadece vekaletname sunduğu, şikayet ve katılma ile ilgili her hangi bir beyanda bulunmadığı gibi dilekçe de sunmadığı, bu nedenle katılan sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ...’ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mağdur ...’e karşı işlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin ve duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’e yönelik kasten öldürme, mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki, maktul ...’e yönelik haksız tahrik nedeniyle indirimin en üst hadden yapılması, mağdur ...’e yönelik eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, teşebbüs uygulamasında teşdide yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi'' kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak;

sanık ...’ın CMK'nun 150/2. maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, ayrıca hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan 91,00.TL zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 221,03.TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 15/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/05/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'nin yokluklarında 18/05/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.