Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1696 K.2018/181

Anayasal düzeni cebren kaldırmaya teşebbüs etmek suçundan İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK.nun 250. maddesi ile Görevli) 16/02/2007 tarihli ve 2004/64 esas, 2007/21 sayılı kararı ile ağırlatılmış müebbet hapis cezasına hükümlü ...’ın, bu cezasının Kocaeli 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında,

Hükümlü ve Tutukluların Ödüllendirilmesi Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesi uyarınca mahrem eş görüşmesi yapma talebinin değerlendirmeye alınmamasına dair anılan İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10/03/2014 tarihli ve 2013/407 sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile hükümlünün mezkur Yönetmeliğin 11 ve devam eden maddeleri uyarınca cezaevi idaresinin belirleyeceği yer ve zaman diliminde, ödüllendirme şartlarını kaybetmediği sürece her iki ayda bir eş görüşmesi ödülünden faydalanmasına ilişkin Kocaeli İnfaz Hakimliğinin 28/04/2014 tarihli ve 2014/1197 esas, 2014/1880 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlü ve Tutukluların Ödüllendirilmesi Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinin a bendinde hükümlü ve tutukluların ödüllendirilmesi ile ulaşılmak istenen temel amacın bu kişilerin yeniden sosyalleşmesini sağlamak suretiyle insan haklarına saygılı, hukukî ve toplumsal kurallara bağlı bireyler olmalarını teşvik etmek olduğunun, c bendinde ise hükümlü ve tutuklulara ödül verilirken bunların bir hak değil, teşvik esaslı ayrıcalık olarak verilebileceği göz ardı edilemeyeceğinin düzenlendiği,

g bendinde ise hükümlü ve tutuklular hakkında disiplin soruşturmasına başlanılması veya ödüllendirilen tutum ve davranışlarının ortadan kalkması hâlinde ödüllendirme kararı kurul tarafından derhâl geri alınacağının düzenlendiği, Yönetmeliğin “Ödüllendirmede yetkili merci” başlıklı 9. maddesinin ise “Hükümlü ve tutukluların ödüllendirilmesi ile verilecek ödülün türüne, sayısına, süresine veya geri alınmasına Kurul tarafından Ek-1’de yer alan form doldurulmak suretiyle karar verilir.” şeklinde emredici düzenleme getirdiği,

ödüllendirme usulü başlıklı 10. maddesinde “Kurul, re'sen veya kurumda görev yapan servislerin teklifi üzerine ilgililerin ödüllendirilmesine karar verebilir” şeklinde olduğu, Eş görüşmesi ödülü başlıklı 11. maddenin ise “Kapalı ceza infaz kurumundaki hükümlü ve tutuklulara, en geç üç ayda bir kez olmak üzere, üç saatten yirmi dört saate kadar eşleriyle kurumun bu tür ziyaretler için ayrılan bölümünde ve personelin yakın nezareti olmaksızın mahrem şekilde eş görüşmesi ödülü verilebilir.” şeklinde düzenlendiği, Yönetmeliğin .../...

12. maddesinin 2. bendinde ise Kurulun, her bir ödüllendirme kararı ile bir kez eş görüşmesi ödülü verebileceğinin belirtildiği, tüm bu hükümler hep birlikte değerlendirildiğinde hükümlülerin ödüllendirilmesi müessesinin infazı devam etmekte olan hükümlülerin yeniden sosyalleşmesini sağlamak suretiyle hukukî ve toplumsal kurallara bağlı bireyler olmalarını teşvik etmek amacıyla ceza infaz kurumu idare ve gözlem kuruluna tanınmış bir yetki ve görev niteliğinde olduğu,

bu hususta verilecek ödülün niteliği ve süresinin münhasıran idare ve gözlem kurulunun takdirinde bulunduğu ve her bir ödülün müstakil olarak belirlenerek uygulanacağı, hükümlü lehine süreklilik arz edecek nitelikte ve belirlenmiş periyodlar halinde ödüllendirme yapılamayacağı, hal böyle olunca infaz hakimliği tarafından hükümlünün idare ve gözlem kurulu kararına karşı yapmış olduğu şikayete hasren inceleme yapılarak kararın hukuki denetimini yapması gerektiği gözetilmeden,

mezkur Yönetmeliğe ve 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununa aykırı şekilde idare ve gözlem kurulu yerine geçerek hükümlü hakkında her iki ayda bir Yönetmeliğin 11. maddesi uyarınca eş ile mahrem görüşme ödülünden faydalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12/07/2017 gün ve 94660652-105-41-545-2015-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA