Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2386 K.2019/1780

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in maktul ...’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’ın suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta, suç vasfına, haksız tahrike, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama Yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan ve re’sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükmüyle sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in maktul ...’ın öldürülmesine yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde,

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ile ...’ın, maktulün olaydan önce birlikte olup ayrıldığı tanık ... ile arasındaki sorunlar nedeniyle suç tarihinde maktulü arayıp çağırdıkları, maktulün yalnız gelmeyeceğini düşünerek arkadaşları olan diğer sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’i de olay yerine çağırdıkları, arkadaşlarıyla birlikte gelen maktulün onlardan ayrılarak sanıklarla konuşmaya gittiği, sanıklar ... ve ...’in maktulün bulunduğu araca binip ona vurmaya başladıkları, ardından araçtan çıkarttıkları maktulü diğer sanıklarla birlikte darp etmeye başladıkları,......’in av tüfeğiyle havaya ateş ettiği, ...’in ... cop,

...’in ... ...’in bıçak, sanıklar ...’ın tekme ve yumruklarla maktulün kafa, göğüs, sırt, el ve ayak bölgelerine çok sayıda darbe vurdukları, maktulün bıçak darbelerine bağlı iç organ yaralanması, iç ve dış kanama sonucu öldüğü olayda, eylem ve irade birliği içinde hareket eden tüm sanıkların fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle maktulü öldürdükleri anlaşıldığı ve bu itibarla asli fail sıfatıyla TCK’nin 37/1, 81 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine, oluşa uygun düşmeyen yanılgılı gerekçelerle yardım eden sıfatıyla cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısıyla katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/03/ 2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

25/03/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafileri Avukatlar ..., ..., ..., ...'nun yokluklarında ...'ın yüzüne karşı 28/03/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.